Europese Commissie > EJN > Verkrijging van bewijs en bewijsvoering > Gemeinscheftsrecht

Laatste aanpassing: 22-09-2006
Printversie Voeg toe aan favorieten

Verkrijging van bewijs en bewijsvoering - Gemeinscheftsrecht

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


Voor de laatst bijgewerkte tekst: zie English

Een praktische en snelle procedure voor de verkrijging van bewijs in de Europese Unie

Als u een vordering tegen een wederpartij instelt, is het vaak niet voldoende gelijk te hebben om uw zaak daadwerkelijk te winnen, omdat de wederpartij de feiten waarop u de vordering baseert, betwist. Daarom is het meestal van cruciaal belang dat u het gerecht bewijzen levert ter staving van uw vordering. Daartoe is het soms nodig bewijs te verkrijgen in een andere lidstaat dan die waarin u woont. Het kan bijvoorbeeld nodig zijn dat de rechtbank getuigen hoort in andere lidstaten of een plaats van de gebeurtenis bezoekt die in een andere lidstaat is gelegen.

Het verkrijgen van bewijs in een andere lidstaat dan die waarin u woont, loopt via een reeks tussenschakels.

In 2001 heeft de Europese Unie een Verordening vastgesteld waarin procedureregels worden vastgelegd om het gemakkelijker te maken in een andere lidstaat bewijs te verkrijgen. Deze verordening is op 1 januari 2004 in werking getreden in de gehele Unie, met uitzondering van Denemarken, dat niet deelneemt aan de samenwerking van de Gemeenschap op het gebied van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken..

De inhoud van de verordening komt in grote lijnen hierop neer:

  • De verordening is van toepassing in burgerlijke en handelszaken wanneer een gerecht van een lidstaat een bevoegd gerecht van een andere lidstaat verzoekt een handeling tot het verkrijgen van bewijs te verrichten. De verordening schept een nieuw stelsel van rechtstreekse en snelle verzending en uitvoering van verzoeken tot het verrichten van een handeling tot het verkrijgen van bewijs tussen gerechten. Elke lidstaat moet een lijst opstellen van de gerechten die bevoegd zijn voor het verrichten van een handeling tot het verkrijgen van bewijs. Deze informatie wordt door de Commissie ter beschikking gesteld in een handleiding.
  • Vertegenwoordigers van het verzoekende gerecht en van de partijen hebben het recht aanwezig te zijn bij de verrichting van de handeling tot het verkrijgen van bewijs door het aangezochte gerecht. Als dit niet mogelijk is, kan gebruik worden gemaakt van moderne communicatietechnologieën, en in het bijzonder videoconferenties, om hun deelneming te vergemakkelijken.
  • De verordening voorziet tevens in de mogelijkheid van rechtstreekse bewijsverkrijging door het verzoekende gerecht in een andere lidstaat.
  • De verordening legt precieze criteria vast met betrekking tot de vorm en inhoud van het verzoek. Voor het verzoek moet gebruik worden gemaakt van een speciaal formulier en het verzoek moet een aantal gegevens bevatten, zoals de namen en adressen van de partijen, de aard en het onderwerp van de procedure en een omschrijving van de te verrichten handeling tot het verkrijgen van bewijs.
  • De verordening bepaalt dat het verzoek moet worden gesteld in een van de officiële talen van de lidstaat van het aangezochte gerecht of in een andere taal die de aangezochte lidstaat heeft verklaard te kunnen aanvaarden.
  • Een verzoek om verrichting van een handeling tot het verkrijgen van bewijs moet onverwijld worden uitgevoerd. Als uitvoering van het verzoek binnen 90 dagen na ontvangst van het verzoek door het aangezochte gerecht niet mogelijk is, dient dit gerecht het verzoekende gerecht daarvan in kennis te stellen, met opgave van de redenen.
  • De mogelijkheid tot weigering van de uitvoering van het verzoek om een handeling tot het verkrijgen van bewijs te verrichten is beperkt tot strikt omschreven uitzonderingssituaties.

Referentiedocumenten

« Verkrijging van bewijs en bewijsvoering - Algemene informatie | Gemeinscheftsrecht - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 22-09-2006

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk