Europese Commissie > EJN > Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen > Polen

Laatste aanpassing: 30-08-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen - Polen

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De originele taalversie is bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

1. Wat betekent tenuitvoerleggen in burgerlijke en handelszaken? 1.
2. Onder welke voorwaarden kan een executoriale titel ten uitvoer worden gelegd? 2.
2.1. Executoriale titels 2.1.
2.2. De belangrijkste voorwaarden voor tenuitvoerlegging 2.2.
3. Tenuitvoerleggingsmaatregelen 3.
3.1. Welke vermogensbestanddelen kunnen worden betrokken bij de tenuitvoerlegging? 3.1.
3.2. Wat zijn de gevolgen van executoriaal beslag? 3.2.
3.3. Wat is de rechtsgeldigheid van maatregelen? 3.3.
4. Is er en mogelijkheid beroep aan te tekenen tegen executiemaatregelen? 4.

 

1. Wat betekent tenuitvoerleggen in burgerlijke en handelszaken?

Tenuitvoerlegging (executie) is de toepassing, op basis van een executoriale titel, van wettelijke dwangmiddelen door de bevoegde autoriteiten om te bewerkstelligen dat een verbintenis jegens een schuldeiser wordt nagekomen.

Tenuitvoerleggingsprocedures bestaan uit een reeks maatregelen die na het indienen van een verzoek tot tenuitvoerlegging worden getroffen.

Organen die bij de tenuitvoerlegging betrokken zijn:

  • gerechtelijke organen die bij de “verklaring van uitvoerbaarheid” van een executoriale titel betrokken zijn: de rechters, de districtsrechtbank, de regionale rechtbank en het hof van beroep;
  • organen die bij de tenuitvoerlegging zelf betrokken zijn: districtsrechtbank, deurwaarder.

Procespartijen:

  • partijen bij het verzoek tot “verklaring van uitvoerbaarheid”;
  • partijen bij de eigenlijke tenuitvoerleggingsprocedure: als de procedure is ingeleid, de partijen die in de executoriale titel als schuldeiser en schuldenaar zijn aangeduid; totdat de procedure is ingeleid, zijn zij potentiële partijen.

Tenuitvoerleggingsmaatregelen bedoeld om schuldenaren ertoe aan te zetten na te komen:

  • dwangmiddelen (een door de rechtbank opgelegde geldboete in plaats van lijfsdwang bij niet-betaling, verplichting voor de schuldenaar om de potentiële verliezen van de schuldeiser te dekken, instructies van een rechtbank aan een deurwaarder om het verzet van een schuldeiser tegen de opdracht van een schuldeiser op te heffen, verrichten van (feitelijke) handelingen door een schuldeiser op kosten van de schuldenaar, openen van een woning, doorzoeken van de bezittingen en kledingstukken van een schuldenaar, een door de deurwaarder opgelegde geldboete van 500 PLN voor een ongemotiveerde weigering, door de aansprakelijke persoon, om uitleg te geven en voor verzuim, door de schuldenaar, om een adreswijziging door te geven);
  • beslag (op roerende of onroerende goederen);
  • openbare verkoop (veiling) van in beslag genomen roerende of onroerende goederen;
  • onderhandse verkoop van in beslag genomen roerende goederen;
  • onderbewindstelling van een (agrarische) onderneming – verbeurdverklaring van roerende goederen van een schuldenaar door een deurwaarder;
  • ontruiming van een onroerend goed;
  • ontheffing van het ouderlijk gezag.

2. Onder welke voorwaarden kan een executoriale titel ten uitvoer worden gelegd?

2.1. Executoriale titels

Een executoriale titel voorzien van een verklaring van uitvoerbaarheid vormt de basis voor tenuitvoerlegging.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

De volgende geschriften zijn executoriale titels:

  • een in kracht van gewijsde gegaan vonnis, of een niet in kracht van gewijsde gegaan vonnis dat vatbaar is voor onmiddellijke tenuitvoerlegging (en onmiddellijk uitvoerbaar is);
  • een in rechte tot stand gekomen schikking;
  • een arbitraal vonnis;
  • een schikking die tijdens een arbitrale procedure tot stand is gekomen;
  • andere vonnissen, schikkingen en akten die krachtens wettelijk voorschrift door executie ten uitvoer worden gelegd;
  • een notariële akte waarin een schuldenaar tenuitvoerlegging aanvaardt (een verbintenis een bepaald bedrag of een hoeveelheid kwantificeerbare, uitwisselbare goederen (genuszaken) terug te betalen, of een verbintenis individueel bepaalde voorwerpen (specieszaken) te leveren), mits de termijn voor betaling, vereffening of levering in de akte is aangegeven;
  • een notariële akte waarin een schuldenaar tenuitvoerlegging aanvaardt en die een verbintenis inhoudt een bedrag terug te betalen dat in de akte is bepaald of door middel van een clausule in de akte (met zekerheid) kan worden bepaald;
  • vonnissen van rechters uit EU-lidstaten, schikkingen in rechte die door bemiddeling van deze rechters tot stand zijn gekomen of door hen zijn bevestigd, en officiële documenten die in EU-lidstaten zijn opgemaakt en in deze lidstaten als Europese executoriale titel zijn gewaarmerkt.

Enkel in kracht van gewijsde gegane vonnissen voorzien van een verklaring van uitvoerbaarheid of vonnissen die bij voorraad uitvoerbaar zijn (van rechtswege of na een verzoek daartoe) zijn een executoriale titel. Arbitrale vonnissen moeten eerst door een Poolse rechter van een exequatur worden voorzien; pas daarna kan een verklaring van uitvoerbaarheid worden afgegeven. Het enkele feit dat een vonnis uitvoerbaar is verklaard, is op zich niet voldoende om een tenuitvoerleggingsprocedure in te leiden. Een notariële akte is een executoriale titel als deze voldoet aan de voorwaarden die zijn neergelegd in het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering en de Notariswet.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Andere executoriale titels:

  • uittreksel van een lijst van erkende vorderingen in insolventieprocedures;
  • uittreksel van een lijst van erkende vorderingen in combinatie met een uittreksel van een in kracht van gewijsde gegane beslissing waarbij een akkoord in een insolventieprocedure wordt bevestigd;
  • een in kracht van gewijsde gegaan bankakkoord;
  • een schikking die ten overstaan van een landmeter tot stand is gekomen;
  • een schikking die door een arbitragecollege voor vakbonden tot stand is gebracht;
  • een voorlopige staat van verdeling voor de opbrengst van de executie van onroerende goederen;
  • een bancaire executoriale titel in de zin van de Bankwet, maar slechts nadat een rechter een verklaring van uitvoerbaarheid heeft afgegeven;
  • vonnissen van buitenlandse rechtbanken en schikkingen die voor deze rechtbanken tot stand zijn gekomen, nadat zij door een Poolse rechter van een exequatur zijn voorzien;
  • een voorlopige staat van verdeling voor het fonds voor de beperking van aansprakelijkheid voor zeerechtelijke vorderingen;
  • beslissingen van het comité voor de beslechting van vermogensgeschillen en de schikkingen die voor dit comité tot stand zijn gekomen (onderworpen aan de Wet betreffende de betrekkingen tussen de staat en de katholieke kerk in Polen).

Een executoriale titel wordt ten uitvoer gelegd:

  • van rechtswege – op verzoek van een rechter in eerste aanleg in de gevallen waarin het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering voorziet;
  • na indiening van een verzoek daartoe door een schuldenaar bij de bevoegde districtsrechtbank of bij de aan deze rechtbank verbonden deurwaarder, al naar gelang het orgaan dat bevoegd is tot tenuitvoerlegging;
  • op verzoek van een bevoegd orgaan (een rechter of openbare aanklager in geval van boeten, geldstraffen, griffierechten en aan de staat verschuldigde proceskosten).

Verzoeken tot tenuitvoerlegging moeten schriftelijk of mondeling worden ingediend. De instructies aan het tenuitvoerleggingsorgaan moeten schriftelijk worden gegeven. De executoriale titel moet aan het verzoek worden gehecht.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Verzoeken van schuldeisers hoeven niet door bemiddeling van een vertegenwoordiger of ander orgaan te worden ingediend.

De tarieven voor de tenuitvoerlegging door de deurwaarder, de onkosten en het honorarium van de deurwaarder worden geregeld in de Deurwaarders- en executiewet van 20 augustus 1997 (zoals gewijzigd).

Deurwaarderstarieven:

  • tenuitvoerlegging van geldvorderingen: 15% van het bedrag van de ten uitvoer gelegde vordering;
  • conservatoire maatregelen: 5% van het bedrag van de vordering nadat conservatoire maatregelen zijn genomen;
  • beslag op goederen: vast honorarium van 50% van de verwachte gemiddelde opbrengst;
  • overdracht van eigendom van onroerende goederen, benoeming van een bestuurder in de raad van bestuur van een vennootschap, ontruiming van onroerende goederen (voorwerpen en personen): honorarium van 40% van de verwachte gemiddelde opbrengst;
  • inventaris of andere lijst van vermogensrechten: vast honorarium van 10% van de verwachte gemiddelde opbrengst per uur of deel daarvan;
  • overdracht van eigendom aan schuldeisers in andere gevallen: vast honorarium van 25%; bij tenuitvoerlegging wegens verdere schendingen van eigendomsrechten wordt het honorarium steeds met 100% verhoogd;
  • verzegeling of ontzegeling zonder dat tegelijkertijd een inventaris wordt opgemaakt: vast honorarium van 4% van de verwachte gemiddelde opbrengst;
  • ambtsverrichtingen waarbij de politie bijstand heeft verleend: vast honorarium van 25%;
  • verzet van een schuldenaar opheffen en afgeven van een bevel een schuldenaar te gijzelen (lijfsdwang): honorarium van 25% van de vordering; de verklaring van uitvoerbaarheid van lijfsdwang wordt pas ten uitvoer gelegd als de schuldeiser het honorarium heeft betaald.
2.2. De belangrijkste voorwaarden voor tenuitvoerlegging

Verzoek van de schuldeiser met aangehechte executoriale titel. De inhoud van het verzoek is van belang (de verbintenis in kwestie en de manier waarop deze ten uitvoer moet worden gelegd, moeten worden aangegeven; dat wil zeggen de vermogensrechten op grond waarvan moet worden betaald; indien onroerende goederen moeten worden uitgewonnen, het kadaster en de rechtbank van het rechtsgebied waarin het onroerend goed is gelegen; in geval van uitwinning van roerende goederen hoeven geen nadere details over de betrokken goederen te worden gegeven, omdat in beginsel beslag kan worden gelegd op alle roerende goederen van de schuldenaar).

Bovenkant paginaBovenkant pagina

3. Tenuitvoerleggingsmaatregelen

3.1. Welke vermogensbestanddelen kunnen worden betrokken bij de tenuitvoerlegging?

Beslag kan worden gelegd op:

  • roerende goederen;
  • inkomen;
  • bankrekeningen;
  • onroerende goederen;
  • zeeschepen;
  • andere vorderingen en vermogensrechten.

Beslag kan niet worden gelegd op:

  • huisraad, linnengoed, beddengoed, kleding, werkkleding;
  • een noodzakelijke hoeveelheid voedsel en brandstof voor de schuldenaar en zijn gezin voor een maand;
  • een koe, twee geiten of drie schapen;
  • de benodigde gereedschappen die tot het bedrijf van de schuldenaar behoren en de grondstoffen nodig voor de productie van een week, afgezien van motorvoertuigen;
  • geld dat niet vatbaar is voor beslag (d.w.z. geld dat niet behoort tot dat deel van het inkomen dat regelmatig wordt ontvangen overeenkomstig de Arbeidswet); als de schuldenaar geen arbeidscontract voor onbepaalde tijd heeft, het bedrag dat nodig is voor de eerste levensbehoeften van de schuldenaar en zijn gezin gedurende twee weken;
  • onderwijsmateriaal, persoonlijke papieren, onderscheidingen, religieuze voorwerpen en alledaagse voorwerpen die enkel met aanzienlijk verlies kunnen worden verkocht en voor de schuldenaar van grote waarde zijn;
  • bepaalde voorwerpen die aan landbouwers toebehoren (opgesomd in een aparte wet);
  • bedragen en uitkeringen in natura bedoeld om zakelijke en reiskosten te dekken;
  • bedragen die door de staat zijn toegewezen voor speciale doeleinden (studietoelagen, subsidies), tenzij de vordering is ontstaan bij de verwezenlijking van deze doeleinden of uit hoofde van een onderhoudsverplichting;
  • niet-overdraagbare rechten;
  • vorderingen van de schuldenaar op overheidsorganen voor de levering van goederen, arbeid of diensten voorafgaand aan de voltooiing ervan;
  • uitkeringen van persoonlijke verzekeringen en vergoedingen uit hoofde van schadeverzekeringen.
3.2. Wat zijn de gevolgen van executoriaal beslag?

Tenzij anders aangegeven kan krachtens een executoriale titel beslag op het hele vermogen van een schuldenaar worden gelegd om de gehele vordering daarop te verhalen. Een schuldenaar is bevoegd zijn vermogen te beheren, maar de rechter kan een echtgenoot ontzetten van het recht het gemeenschappelijk vermogen te beheren. Bij executie van roerende goederen legt de deurwaarder echter beslag op deze vermogensrechten en maakt hij een proces-verbaal van inbeslagneming op. Vervreemding van onroerende goederen na beslag heeft geen gevolg voor de verdere procedure. Roerende goederen waarop beslag is gelegd, kunnen ook onder derdeverkrijgers worden uitgewonnen. Een deurwaarder kan roerende goederen waarop beslag rust, in geval van gewichtige redenen, in elke stand van de tenuitvoerlegging bij een derde in bewaring geven. Deze derde kan een schuldenaar zijn. Bij executie van onroerende goederen beveelt de deurwaarder de schuldenaar eerst om binnen twee weken aan de executoriale titel te voldoen. Gebeurt dat niet, dan maakt hij een inventaris en taxatierapport van de onroerende goederen op. Vervreemding van onroerende goederen na beslag heeft geen invloed op het verdere verloop van de tenuitvoerlegging. De verkrijger kan als schuldenaar aan de procedure deelnemen. Rechtshandelingen van een schuldenaar (die een (landbouw)onderneming drijft) na inleiding van de tenuitvoerleggingsprocedure door de bewindvoerder zijn echter nietig.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Indien een schuldenaar zich niet houdt aan de verplichting bepaalde handelingen niet te verrichten of handelingen van een schuldeiser niet te verhinderen, legt de rechter op verzoek van de schuldeiser een geldboete op. Een schuldenaar die de geldboete niet betaalt, kan worden gegijzeld. In dergelijke gevallen kan een schuldenaar die een dwangsom niet betaalt, van zijn vrijheid worden beroofd.

Een bank die niet voldoet aan de regels voor de verplichtingen van banken in geval van beslag op bankrekeningen, met inbegrip van spaarrekeningen, is aansprakelijk voor de verliezen die een schuldeiser als gevolg daarvan lijdt. De civiele en strafrechtelijke aansprakelijkheid van banken is geregeld in de Bankwet. Wie een valse verklaring aflegt of juiste gegevens verborgen houdt bij het verstrekken van informatie aan de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor banken en hun cliënten, is strafrechtelijk aansprakelijk (geldboete en gevangenisstraf van ten hoogste drie jaar), evenals personen die aan een bankgeheim gebonden zijn en aan het bankgeheim onderworpen informatie bekendmaken of misbruiken (geldboete van ten hoogste 1 000 000 PLN en gevangenisstraf van ten hoogste drie jaar).

3.3. Wat is de rechtsgeldigheid van maatregelen?

De wet stelt geen termijn voor het indienen van verzoeken tot tenuitvoerlegging. Er moet echter voldaan zijn aan de formele voorwaarden voor tenuitvoerlegging (ontvankelijkheid van de gerechtelijke procedure, nationale rechtsmacht, actieve en passieve procesbevoegdheid). Als niet aan deze voorwaarden is voldaan, wordt het verzoek tot tenuitvoerlegging afgewezen.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

4. Is er en mogelijkheid beroep aan te tekenen tegen executiemaatregelen?

Rechtsmiddelen in tenuitvoerleggingsprocedures:

  • klacht bij een districtsrechtbank tegen een ambtsverrichting van een deurwaarder (termijn: binnen een week na de ambtsverrichting);
  • beroep tegen een beslissing van een rechter om een klacht te verwerpen;
  • klacht bij een districtsrechtbank tegen de beslissing van een deurwaarder een boete op te leggen;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter om de bovengenoemde beslissing niet te vernietigen;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter in geval van samenloop van bestuurlijke en gerechtelijke tenuitvoerlegging;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake de afgifte van een verklaring van uitvoerbaarheid;
  • beroep tegen de beslissing van een rechter de procedure op te schorten of te beëindigen;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake de verjaring van het recht van tenuitvoerlegging;
  • maatregel van een rechter tegen een vonnis dat is gewezen zonder dat de schuldenaar is gehoord;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake de vergoeding van de onkosten en het honorarium van een partij die verantwoordelijk is voor het toezicht op de executie van roerende goederen;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake de vrijgave van geldbedragen waarop in het kader van de executie van roerende goederen beslag is gelegd;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake de beschrijving en taxatie van goederen in het kader van de executie van onroerende goederen;
  • mondelinge klacht bij een toezichthoudende rechter over ambtsverrichtingen van een deurwaarder in het kader van een openbare verkoop;
  • beroep tegen een waardebepaling door een rechter;
  • bezwaar tegen de voorlopige staat van verdeling van de executieopbrengst (binnen twee weken na de datum van kennisgeving aan het tenuitvoerleggingsorgaan dat de staat heeft opgemaakt);
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake een bezwaar tegen de voorlopige staat van verdeling;
  • beroep tegen een beslissing van een rechter inzake het verrichten van (feitelijke) handelingen door een schuldeiser op kosten van een schuldenaar of tegen een beslissing van een rechter inzake een bevel aan een schuldenaar om bepaalde feitelijke handelingen te verrichten, inzake een dreigement met een geldboete of lijfsdwang en inzake een bevel de verliezen van de schuldeiser te dekken;
  • bezwaar tegen de beslissing van een rechter inzake de vrijstelling van goederen van een executieprocedure waarbij de staat en particuliere ondernemingen partij zijn.

« Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen - Algemene informatie | Polen - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 30-08-2007

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk