Europese Commissie > EJN > Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen > Ierland

Laatste aanpassing: 20-02-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen - Ierland

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De originele taalversie is bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

1. Wat betekent tenuitvoerlegging in burgerlijke en handelszaken? 1.
2. Onder welke voorwaarden mag een executoriale titel of beslissing worden uitgevaardigd? 2.
2.1. De procedure 2.1.
2.2. De basisvoorwaarden 2.2.
3. Voorwerp en aard van de tenuitvoerleggingsmaatregelen 3.
3.1. Welke soorten activa kunnen voorwerp van tenuitvoerlegging zijn? 3.1.
3.2. Welke effecten hebben tenuitvoerleggingsmaatregelen? 3.2.
3.3. Wat is de geldigheid van dergelijke maatregelen? 3.3.
4. Is er een mogelijkheid tot beroep tegen de beslissing om een dergelijke maatregel toe te staan? 4.

 

1. Wat betekent tenuitvoerlegging in burgerlijke en handelszaken?

Er bestaat geen nauwkeurige definitie van tenuitvoerlegging in Ierland. In de praktijk komt het neer op het uitvoering geven aan een gerechtelijke beslissing of een gerechtelijk bevel. Deze tenuitvoerleggingsprocedure wordt gewoonlijk door de rechter goedgekeurd alvorens te worden uitgevoerd.

De tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken vindt in Ierland doorgaans op de volgende manieren plaats:

Executoriaal beslag

Bij deze vorm van rechtshandeling is er sprake van beslaglegging op goederen van de executieschuldenaar. Op verzoek van de schuldeiser geeft de rechter een bevel waarin de County Registrar (of de Sheriff in het geval van Dublin of Cork) wordt opgedragen beslag te leggen op goederen ter waarde van de vastgestelde schuld (inclusief eventuele gemaakte proceskosten). Deze goederen kunnen vervolgens ter vereffening van de schuld worden verkocht.

Registratie

Het bestaan van een beslissing kan bekend worden gemaakt door middel van registratie in het register van uitspraken van de High Court (Hooggerechtshof). Het register bevat alle beslissingen (dus zowel die van de District Court en de Circuit Court als die van de High Court) die op verzoek van de schuldeiser zijn geregistreerd. De naam en het adres van de schuldenaar en de gegevens van de beslissing worden in enkele dagbladen en commerciële publicaties, zoals Stubbs Gazette, bekend gemaakt. Daarnaast leggen kredietinstellingen deze gegevens vast en een beslissing inzake niet‑betaling kan voor de schuldenaar gevolgen hebben bij het verkrijgen van financiering.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Schriftelijke hypotheekverklaring

De schuldeiser kan een beëdigde schriftelijke verklaring afleggen, die, met goedkeuring van de rechter, kan worden geregistreerd als hypotheek op de goederen van de schuldenaar. De opbrengst van de verkoop van de goederen moet met inachtneming van de voorrang van andere hypotheken worden gebruikt ter volledige betaling van de schuld; pas daarna kan het saldo van de opbrengst aan de schuldenaar worden betaald. Voorts kan een verzoek om een well charging order (beslagleggingsbevel) en een verzoek om bevel tot de verkoop van goederen worden ingediend.

Termijnbevelen / Bevelen tot inhechtenisneming

De District Court kan worden verzocht om een bevel tot betaling in termijnen ingevolge de Enforcement of Court Orders Act (wet op de tenuitvoerlegging van rechterlijke bevelen) van 1926 en 1940. Een bevel tot inhechtenisneming (Committal Order) is slechts mogelijk tegen natuurlijke personen en niet tegen rechtspersonen, zoals bedrijven. Het nalaten van betaling van een termijnbevel kan aanleiding zijn tot een verzoek om inhechtenisneming.

Loonbeslag

Een schuldeiser kan om een bevel tot loonbeslag verzoeken. Loonbeslag houdt in dat de betaling rechtstreeks plaatsvindt van de werkgever van de schuldenaar aan de schuldeiser.

Derdenbeslag

Als een schuldeiser er weet van heeft dat derden een schuld hebben bij de schuldenaar, kan hij bij de rechter een verzoek tot derdenbeslag indienen. In geval van derdenbeslag moeten de betrokken derden een bepaald bedrag rechtstreeks aan de schuldeiser betalen.

Receiver by Equitable Execution (gerechtelijk beheer)

Bij deze maatregel stelt de rechter een receiver aan om bijvoorbeeld de opbrengst te innen van een verkoop door de schuldenaar met het oog op de betaling van de schuld.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Er moet worden beklemtoond dat de wijze waarop een beslissing ten uitvoer wordt gelegd een zaak is van de schuldeiser en diens advocaten. De Court Service spreekt zich niet uit over een bepaalde handelwijze. De bovenstaande lijst is niet uitputtend en geeft slechts in grote lijnen aan welke procedures in het algemeen worden gevolgd.

2. Onder welke voorwaarden mag een executoriale titel of beslissing worden uitgevaardigd?

2.1. De procedure

Gerechtelijke en bepaalde buitengerechtelijke beslissingen zijn executoriaal. Naast bevelen van de rechter behoren daartoe beslissingen in gewone burgerrechtelijke zaken van een Registrar in de High Court dan wel de County Registrar in de Circuit Court.

Meestal is de goedkeuring van de rechter die de beslissing heeft gegeven nodig om de beslissing ten uitvoer te kunnen leggen. In bepaalde gevallen, zoals bij executoriaal beslag, registratie en schriftelijke hypotheekverklaring, hoeft bij de rechter geen verzoek te worden ingediend en kan de goedkeuring door de griffie van de betrokken rechtbank worden verleend.

Voor beslissingen van buitenlandse gerechten die volgens de EU‑regels ten uitvoer moeten worden gelegd, is de High Court bevoegd. De toepassing van Verordening (EG) nr. 44/2001 behoort tot de bevoegdheid van de Master of the High Court en een verzoek om een verklaring dat een beslissing in Ierland ten uitvoer kan worden gelegd, kan ter openbare zitting worden ingediend. Vervolgens kan om een bevel tot tenuitvoerlegging daarvan worden verzocht.

Een beslissing die is gewaarmerkt als Europese executoriale titel overeenkomstig Verordening (EG) nr. 805/2004 wordt beschouwd als en heeft dezelfde geldigheid als een beslissing van de High Court en wordt dienovereenkomstig ten uitvoer gelegd. De nationale wetgeving die op deze procedure van toepassing is, kan worden gevonden in S.I. 648 van 2005.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

In het geval van een beslissing betreffende een niet-betwiste schuldvordering die in een andere EU-staat ten uitvoer moet worden gelegd, is de rechter die de beslissing heeft gegeven bevoegd voor verzoeken betreffende de tenuitvoerlegging overeenkomstig Verordening (EG) nr. 805/2004 inzake Europese executoriale titels.

Het verzoek om de tenuitvoerlegging van een beslissing wordt meestal bij de rechter (of de griffie van de rechtbank) ingediend door een advocaat, ofschoon een schuldeiser niet door een advocaat hoeft te worden vertegenwoordigd. Alle verzoeken moeten echter persoonlijk worden ingediend; verzoeken kunnen niet per post worden toegezonden. Informatie over de praktische aspecten en de procedure is verkrijgbaar bij de Judgments Section van de High Court (HighCourtCentralOffice@Courts.ie).

De kosten (leges) die door de Court Service in rekening worden gebracht zijn gering; de momenteel geldende tarieven zijn te vinden onder Fees Orders (zie www.courts.ie English). Honoraria van advocaten worden vastgesteld in onderling overleg tussen schuldeisers en hun advocaten. De rechter kan een partij veroordelen tot betaling van (een deel) van de kosten van de tenuitvoerleggingsprocedure.

2.2. De basisvoorwaarden

In artikel 15 van de Enforcement of Court Orders Act van 1926 (zoals vervangen door artikel 5 (1) van de Courts (nr. 2) Act 1986) wordt bepaald dat de schuldeiser in geval van een op grond van een beslissing of uitspraak invorderbare schuld bij de District Court een verzoek kan indienen tot oproeping van de schuldenaar waarin de laatste wordt gelast in verband met nader onderzoek betreffende zijn/haar middelen door een rechter van de District Court ter terechtzitting te verschijnen. Een verzoek om executoriale titel dient te worden gedaan binnen zes jaar vanaf de datum van de beslissing of uitspraak. De schuldeiser dient bewijzen betreffende de oorspronkelijke schuld over te leggen en de schuldenaar dient een inkomensverklaring in te vullen. Op grond van artikel 16 van de Act van 1926, zoals gewijzigd bij artikel 9 van de Act van 1986, mag bewijs worden overgelegd en is een kruisverhoor van de schuldenaar en de schuldeiser mogelijk. Een executoriale titel kan van kracht blijven gedurende een periode van twaalf jaar vanaf de datum van de desbetreffende beslissing of uitspraak.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

3. Voorwerp en aard van de tenuitvoerleggingsmaatregelen

3.1. Welke soorten activa kunnen voorwerp van tenuitvoerlegging zijn? 

Alle soorten activa en goederen, met uitzondering van bederfelijke goederen of goederen die de schuldenaar 'op zicht' (sale or return) onder zich houdt.

3.2. Welke effecten hebben tenuitvoerleggingsmaatregelen?

Niet-naleving van een gerechtelijk bevel kan ertoe leiden dat de in gebreke zijnde partij sancties worden opgelegd wegens contempt of court (minachting van het gerecht). De rechter kan tot de beëindiging van de contempt boetes of gevangenisstraffen opleggen. Er is geen beperking aan de tijdsduur gedurende welke iemand in gevangenschap kan worden gehouden. Dit geldt ook voor derden die de bepalingen van een gerechtelijk bevel niet nakomen.

Er moet worden beklemtoond dat ingevolge artikel 20 van de Enforcement of Court Orders Act van 1926 de gevangenschap van een schuldenaar wegens niet-nakoming van een termijnvordering niet leidt tot de vereffening of kwijtschelding van de schuld of een deel daarvan en de schuldeiser evenmin andere middelen om de schulden te innen ontneemt.

Banken en andere financiële instellingen hebben dezelfde verplichtingen als andere partijen met betrekking tot de naleving van gerechtelijke bevelen. In omstandigheden die niet expliciet in een gerechtelijk bevel zijn geregeld, moet rekening worden gehouden met de relevante wetgeving en voorschriften inzake persoonsgegevens in het bezit van een dergelijke instelling (bijvoorbeeld de Data Protection Act van 1988).

Bovenkant paginaBovenkant pagina

3.3. Wat is de geldigheid van dergelijke maatregelen?

In bepaalde bevelen wordt vermeld gedurende welke periode de betrokken partij moet voldoen aan de bepalingen van het bevel, al hoeft dit niet altijd het geval te zijn. Een beslissing is geldig gedurende een periode van twaalf jaar, hoewel voor sommige tenuitvoerleggingsmaatregelen een tijdsbeperking geldt die in de rechtsregels of in de wetgeving is vastgelegd. Een voorbeeld is een tenuitvoerleggingsbevel van de High Court dat gedurende één jaar na uitvaardiging geldig is. Na deze periode is een nieuw tenuitvoerleggingsbevel vereist.

4. Is er een mogelijkheid tot beroep tegen de beslissing om een dergelijke maatregel toe te staan?

Een beroep heeft meestal niet betrekking op de tenuitvoerleggingsmaatregel zelf zoals deze door de griffie van de rechtbank is goedgekeurd maar op de beslissing of het bevel waarop deze is gebaseerd. Een betrokken partij kan beroep instellen bij de beroepsrechter om de beslissing of het bevel te laten intrekken. De onderscheiden beroepstermijnen zijn de volgende:

District Court/Circuit Court: 14 dagen na de beslissing of het bevel;

Circuit Court/High Court: 10 dagen na het bevel;

Master’s Court/High Court: 6 dagen vanaf de datum van vankrachtwording van het bevel (één maand vanaf het betekenen van het bevel in het geval van tenuitvoerlegging van een buitenlandse beslissing);

High Court/Supreme Court: 21 dagen vanaf de datum van vankrachtwording van het bevel.

De instelling van een beroep heeft op zich geen opschortende werking.

« Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen - Algemene informatie | Ierland - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 20-02-2007

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk