Komisja Europejska > EJN > Wykonywanie orzeczeń > Finlandia

Ostatnia aktualizacja: 07-11-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Wykonywanie orzeczeń - Finlandia

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Jej treść w oryginalnej wersji językowej została zaktualizowana i przeniesiona do europejskiego portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Co oznacza wykonanie w sprawach cywilnych i handlowych? 1.
2. Na jakich warunkach wydaje się tytuł lub decyzję wykonawczą? 2.
2.1. Procedura 2.1.
2.2. Istotne warunki 2.2.
3. Przedmiot i charakter środków przymusowych? 3.
3.1. Jakie aktywa mogą być przedmiotem wykonania? 3.1.
3.2. Jakie są skutki środków przymusowych? 3.2.
3.3. Jaki jest okres ważności takich środków? 3.3.
4. Czy można odwołać się od decyzji przyznającej takie środki? 4.

 

Ulosotto

1. Co oznacza wykonanie w sprawach cywilnych i handlowych?

W Finlandii, wykonanie dzieli się na wykonanie odrębne i wykonanie ogólne.

Wykonanie odrębne obejmuje odzyskiwanie długów z mocy wyroku. W razie konieczności indywidualne zobowiązanie nałożone przez orzeczenie sądowe lub na innej podstawie dla wykonania jest wypełniane przymusowo, w drodze wykonania.

Wykonanie ogólne lub procedury niewypłacalności obejmują zapłatę długu osoby prywatnej, reorganizację spółki lub upadłość. Znajdują one zastosowanie zasadniczo w stosunku do wszystkich długów i aktywów dłużnika. W niniejszym dokumencie omówione zostanie jedynie wykonanie odrębne, tj. odzyskanie długu z mocy wyroku. Patrz również Upadłość - Finlandia

W praktyce, najważniejszym rodzajem wykonania w sprawach cywilnych i handlowych jest wykonanie długu z mocy wyroku. Obejmuje ono zajęcie aktywów dłużnika; sprzedaż aktywów, w koniecznych przypadkach; oraz przekazanie nabytych środków wierzycielowi. Aktywa zajmuje się do kwoty niezbędnej dla spłaty długu na rzecz wierzyciela. W sytuacji gdzie o wykonanie zwraca się kilku wierzycieli lub zajęte aktywa są przedmiotem praw dodatkowych, fundusze dzieli się pomiędzy wierzycieli w kolejności priorytetowej.

Innym istotnym rodzajem wykonania w praktyce jest eksmisja. W ramach tego postępowania, na przykład, lokatora eksmituje się z majątku lub miejsca zamieszkania po ustaniu stosunku dzierżawy. Dodatkowo, wykonaniu może podlegać zobowiązanie do przeniesienia określonych aktywów (zobowiązanie do przeniesienia), zobowiązanie do wykonania określonej czynności (zobowiązanie do działania) oraz zakaz wykonania określonej czynności, jak również zobowiązanie do umożliwienia innej osobie wykonania określonej czynności (zobowiązanie zakazujące). Środki stosowane w tego rodzaju wykonaniach to zwykle środki przymusowe lub okresowe płatności karne, w zależności od sytuacji. Zajęcie nakazane przez sąd lub inny środek prewencyjny można również zrealizować w ramach wykonania. Poniżej szczegółowo omówiono jedynie wykonanie długu z mocy wyroku.

Do góryDo góry

2. Na jakich warunkach wydaje się tytuł lub decyzję wykonawczą?

2.1. Procedura

W Finlandii funkcję władz wykonawczych pełnią urzędnicy sądowi. W praktyce, zastępcy urzędników realizują zwykle zadania wykonawcze. Urzędnicy sądowi są niezależnymi i bezstronnymi zarządcami sprawiedliwości Państwa, którzy działają w sposób odpowiedni dla swoich zadań. Urzędnicy sądowi muszą wykonywać zadania związane z wykonaniem sprawnie, skutecznie i odpowiednio, nie powodując większej krzywdy po stronie pozwanego lub strony trzeciej, niż jest to wymagane w celu wykonania orzeczenia sądowego. Urzędnicy sądowi posiadają skuteczne umocowania, na przykład, w zakresie wyszukiwania aktywów dłużnika.

Wytoczenie powództwa o wykonanie wymaga, aby wierzyciel posiadał orzeczenie sądowe lub inną podstawę dla wykonania, określającą należność. Jednakże zwykle nie jest wymagane oddzielne polecenie wykonania wydane przez sąd.

W sprawach cywilnych i handlowych podstawą dla wykonania jest zwykle orzeczenie lub innego rodzaju decyzja wydana przez sąd ogólny. Sądy ogólne obejmują sądy rejonowe jako sądy pierwszej instancji oraz Sądy Apelacyjne i ostatecznie – Sąd Najwyższy – jako sądy apelacyjne. Dodatkowo, wyrok sądu arbitrażowego również może stanowić podstawę dla wykonania. W praktyce istotną podstawą dla wykonania jest również umowa o utrzymanie dziecka zweryfikowana przez odpowiednie władze samorządowe. W przeciwieństwie do powyższych, dokumenty sporządzone jedynie pomiędzy dwoma osobami prywatnymi nie mogą stanowić w Finlandii postawy do wykonania.

Do góryDo góry

Orzeczenie zagranicznego sądu lub jego odpowiednik kwalifikuje się jako podstawa do wykonania orzeczenia w Finlandii, jeśli wyraźnie stanowi o tym prawo, obecnie głównie prawo wspólnotowe.

Wierzyciel musi złożyć u miejscowego urzędnika sądowego wniosek o wykonanie, któremu towarzyszyć musi podstawa wykonania. Wierzyciel może zażądać wykonania regularnego, pełnego lub ograniczonego (patrz ppkt 3.1.). Wierzyciel może również poddać dług jako dług bierny pod nadzór służb wykonawczych na okres dwóch lat, w przypadku jeśli w danym momencie odzyskanie tego długu nie jest możliwe. Zatrudnianie adwokata lub innego prawnika w postępowaniu wykonawczym nie jest konieczne.

Opłaty wykonawcze na rzecz Państwa pobiera się głównie od dłużnika. Wierzyciel jest zobowiązany do uiszczenia opłaty z tytułu wypłaty w kwocie 0,5 procent wypłacanej kwoty, nie wyższej jednak niż 200 EUR. W przypadku jeśli nie dojdzie do odzyskania, od wierzyciela pobiera się niewielką opłatę za rozpatrzenie wniosku.

2.2. Istotne warunki

Ważność roszczenia wierzyciela sprawdza sąd w ramach postępowania cywilnego przed wydaniem orzeczenia kwalifikującego się jako podstawa do wykonania. W praktyce, większość decyzji to orzeczenia zaoczne. Orzeczenie zaoczne wydaje się w oparciu o bierność strony przeciwnej, w przypadku jeśli strona przeciwna nie odpowiada na wezwanie lub nie stawia się w sądzie, bez szczegółowego dochodzenia ważności roszczenia. W ten sposób wierzyciel może łatwo i szybko uzyskać podstawę dla wykonania dla bezspornego długu. Patrz również Postępowanie uproszczone i przyspieszone - Finlandia

Do góryDo góry

Urzędnik sądowy w postępowaniu wykonawczym realizuje orzeczenie sądowe lub inną podstawę wykonania i nie może dochodzić jego ważności. Zamiast tego urzędnik sądowy upewnia się, że dług nie przestał istnieć po wydaniu orzeczenia o wypłacie, z powodu jego zapłacenia lub upływu okresu przedawnienia itp.

3. Przedmiot i charakter środków przymusowych?

3.1. Jakie aktywa mogą być przedmiotem wykonania?

Zasadniczo zająć można wszystkie rodzaje aktywów należących do dłużnika i posiadających wartość materialną. W praktyce, zajęciu podlegają środki na rachunku bankowym dłużnika, zwrot podatku, płace, pensje, emerytury lub inne regularne dochody. Dodatkowo, zajęcie może objąć inny majątek ruchomy, ruchomości i nieruchomości. Jednakże jeśli wierzyciel wnioskował o ograniczone wykonanie, środki zajęcia można skierować jedynie przeciwko aktywom, w przypadku których rejestry potwierdzają, że nie wymagają one likwidacji.

Niemniej jednak prawo zabrania zajęcia określonych rodzajów aktywów, z przyczyn społecznych lub innych. Zająć nie można na przykład świadczeń społecznych. Dłużnik korzysta również z tak zwanego przywileju wyodrębnienia, co oznacza, że nie można zająć wyposażenia domu ani niezbędnych narzędzi dłużnika.

Aby zagwarantować dłużnikowi i jego rodzinie rozsądne warunki życia, zajmowanie płac, pensji i emerytur podlega ograniczeniom ilościowym. Generalnie zająć można jedną trzecią płacy lub pensji dłużnika netto. Dłużnik zawsze ma gwarancję otrzymania części chronionej.

Do góryDo góry

W przypadku jeśli zajęte aktywa wymagają likwidacji, sprzedaje się je zwykle na licytacji publicznej.

3.2. Jakie są skutki środków przymusowych?

Po dokonaniu zajęcia, dłużnik nie może zniszczyć ani zbyć zajętych aktywów ze szkodą dla wierzyciela lub decydować o nich w inny sposób. Wszelkie środki sprzeczne z zakazem są nieskuteczne. Jednakże strona trzecia w wyjątkowych przypadkach może korzystać z ochrony w dobrej wierze. Przyjmowanie zajętych aktywów jest przestępstwem karnym.

Urzędnik sądowy posiada szeroki dostęp do informacji nie tylko od dłużnika, ale również od stron trzecich, takich jak bank. Po otrzymaniu przez bank zawiadomienia o wstrzymaniu dotyczącego zajęcia środków na rachunku bankowym, bank może wypłacać środki jedynie na rzecz urzędnika sądowego. Wypłata należności lub płacy bądź pensji sprzeczna z zawiadomieniem o wstrzymaniu jest przestępstwem karnym.

3.3. Jaki jest okres ważności takich środków?

Orzeczenia sądowego lub innej podstawy dla wykonania nie można wykonać, jeśli prawo, o którym w nich mowa ustało następnie z powodu dokonania zapłaty, wygaśnięcia lub z innego powodu. Po wydaniu orzeczenia należność podlega zwykle okresowi przedawnienia wynoszącemu pięć lat, który może zostać przerwany przez wierzyciela.

Wykonalność określonych podstaw wykonania podlega obecnie w Finlandii przedawnieniu. Postawy takie obejmują sytuacje, w których osobie fizycznej poleca się spłacenie długu pieniężnego. Ma to na celu zapobieganie wykonaniu trwającemu zbyt długo. Tego typu podstawy wykonania są wykonalne zwykle przez 15 lat, w niektórych przypadkach 20. Wierzyciel nie może przerwać tego okresu przedawnienia. Istnieje obecnie okres przejściowy, po którym najstarsze podstawy wykonania ulegną przedawnieniu z dniem 1 marca 2008 r.

Środki wykonawcze jako takie zwykle nie mają określonych okresów ważności. Urzędnik sądowy musi wykonywać zadania związane z wykonaniem sprawnie i bez zbędnych opóźnień.

4. Czy można odwołać się od decyzji przyznającej takie środki?

Od środka wykonawczego lub decyzji urzędnika sądowego może odwołać się każda osoba odczuwająca skutki takiego środka lub decyzji. Odwołanie wnosi się do sądu ogólnego, a sądem pierwszej instancji jest sąd rejonowy. Termin składania odwołania to trzy tygodnie, licząc zwykle od daty wydania decyzji lub daty zawiadomienia danej osoby o decyzji.

Zasadniczo wnoszenie odwołania nie zawiesza wykonania, chyba że sąd zadecyduje inaczej. W przypadku przyjęcia odwołania sąd uchyli lub zmieni decyzję urzędnika sądowego. Sami urzędnicy mogą, na określonych zasadach, poprawiać oczywiste błędy.

Jeśli rozstrzygnięcie sporu lub roszczenia przedstawionego w związku z wykonaniem wymaga uzyskania zeznań ustnych, może zaistnieć konieczność podjęcia decyzji w ramach postępowania cywilnego w sądzie (spór dotyczący wykonania).

« Wykonywanie orzeczeń - Informacje ogólne | Finlandia - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 07-11-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania