Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Διαζύγιο > Ισπανία

Τελευταία ενημέρωση: 09-01-2009
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Διαζύγιο - Ισπανία

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Η έκδοση στην αρχική γλώσσα επικαιροποιήθηκε και μεταφέρθηκε στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις έκδοσης διαζυγίου; 1.
2. Ποιοι είναι οι λόγοι διαζυγίου; 2.
3. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες του διαζυγίου; 3.
α) στις προσωπικές σχέσεις των συζύγων; α)
β) στην κατανομή περιουσίας μεταξύ των συζύγων; β)
γ) στα ανήλικα τέκνα των συζύγων; (Βλ. “Γονική μέριμνα - Ισπανία”) γ)
δ) στην υποχρέωση καταβολής διατροφής στον ένα εκ των συζύγων; (Βλ. «Αξιώσεις διατροφής- Ισπανία» ) δ)
4. Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «δικαστικός χωρισμός»; 4.
5. Ποιοι είναι οι λόγοι του «δικαστικού χωρισμού»; 5.
6. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες του «δικαστικού χωρισμού»; 6.
7. Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «ακύρωση του γάμου»; 7.
8. Ποιοι είναι οι λόγοι ακύρωσης του γάμου; 8.
9. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες ακύρωσης του γάμου; 9.
10. Υπάρχουν εναλλακτικά εξωδικαστικά μέσα επίλυσης των σχετικών θεμάτων, χωρίς προσφυγή στη δικαιοσύνη; 10.
11. Πού πρέπει να καταθέσω την αίτηση αγωγής διαζυγίου-ακύρωσης γάμου; Ποιες είναι οι επίσημες διαδικασίες και ποια τα σχετικά έγγραφα που πρέπει να συνυποβάλλονται με την αγωγή; 11.
α) Πού πρέπει να καταθέσω την αίτηση α)
β) Διαδικασίες και έγγραφα β)
12. Μπορώ να τύχω δωρεάν νομικής συνδρομής για τα έξοδα της διαδικασίας έκδοσης διαζυγίου; 12.
13. Μπορεί κάποιος να ασκήσει έφεση κατά μίας απόφασης διαζυγίου/δικαστικού χωρισμού/ακύρωσης γάμου στην Ισπανία; 13.
14. Τι πρέπει να κάνω για να επιτύχω αναγνώριση στην Ισπανία μίας απόφασης διαζυγίου/δικαστικού χωρισμού/ακύρωσης γάμου, η οποία έχει εκδοθεί από δικαστήριο μίας άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; 14.
15. Ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο στην Ισπανία για την προσβολή της αναγνώρισης μίας απόφασης διαζυγίου/ακύρωσης γάμου που εξεδόθη από δικαστήριο μίας άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια διαδικασία ακολουθείται σε αυτή την περίπτωση; 15.
16. Ποιο είναι το εφαρμοστέο δίκαιο στο πλαίσιο μίας διαδικασίας διαζυγίου μεταξύ δύο συζύγων που δεν διαμένουν στην Ισπανία ή που έχουν διαφορετικές εθνικότητες; 16.

 

1. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις έκδοσης διαζυγίου;

Στην Ισπανία, μετά τη μεταρρύθμιση που επέφερε ο νόμος 15/2005, για την έκδοση διαζυγίου δεν απαιτείται προηγούμενη διακοπή της συμβίωσης ούτε χρειάζεται να συντρέχουν λόγοι προβλεπόμενοι από τον νόμο για να κινηθεί η διαδικασία ενώπιον των δικαστηρίων (το διαζύγιο πρέπει να εκδοθεί από το δικαστήριο μέσω απόφασης που έχει ισχύ δεδικασμένου).

H διαδικασία έκδοσης διαζυγίου μπορεί να κινηθεί αιτήσει ενός συζύγου, αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εξ αυτών με τη συγκατάθεση του άλλου. Για την έκδοση διαζυγίου θα πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

  1. Παρέλευση τριών μηνών από τη σύναψη του γάμου εάν η διαδικασία έκδοσης διαζυγίου κινείται με αίτηση αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εκ των συζύγων με τη συγκατάθεση του άλλου. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι για την άσκηση αγωγής και την επακόλουθη έκδοση διαζυγίου αρκεί ο ένας εκ των συζύγων να μην επιθυμεί τη συνέχιση του γάμου. Ο εναγόμενος δεν μπορεί να προσβάλει τη διαδικασία επικαλούμενος λόγους ουσίας μετά την παρέλευση της προαναφερθείσας προθεσμίας. Στην τελευταία περίπτωση δεν απαιτείται παρέλευση της προθεσμίας.
  2. Παρέλευση τριών μηνών από τη σύναψη του γάμου εάν η διαδικασία κινείται με αίτηση μόνον ενός εκ των συζύγων.
  3. Δεν απαιτείται η παρέλευση ορισμένου χρονικού διαστήματος από τη σύναψη του γάμου για να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης διαζυγίου όταν αποδεδειγμένα υφίσταται κίνδυνος για τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα, την ελευθερία, την ηθική ακεραιότητα ή τη γενετήσια ελευθερία και ακεραιότητα του αιτούντος το διαζύγιο συζύγου ή των τέκνων αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εξ αυτών.

Εκτός από το διαζύγιο, η ισπανική νομοθεσία προβλέπει επίσης τη δυνατότητα άσκησης αγωγής δικαστικού χωρισμού κατά τον οποίο αναστέλλεται η συμβίωση χωρίς να λύεται ο γάμος.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Όπως προαναφέρθηκε, η αγωγή διαζυγίου (καθώς και δικαστικού χωρισμού), μπορεί να ασκηθεί:

  • Με αίτηση μόνον ενός εκ των συζύγων
  • Με αίτηση αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εξ αυτών με την συγκατάθεση του άλλου

Στην πρώτη περίπτωση, η αίτηση συνοδεύεται με πρόταση των μέτρων που θα πρέπει να διέπουν τα αποτελέσματα που παράγει το διαζύγιο ή ο δικαστικός χωρισμός. Τα μέτρα αυτά θα αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης στη διάρκεια της διαδικασίας και σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των διαδίκων την απόφαση λαμβάνει ο δικαστής.

Στη δεύτερη περίπτωση, η αγωγή συνοδεύεται από ρυθμιστική συμφωνία μεταξύ των συζύγων σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν όσον αφορά τη συζυγική στέγη, τη φροντίδα και τη συντήρηση των τέκνων, την κατανομή των κοινών περιουσιακών στοιχείων και την ενδεχόμενη καταβολή διατροφής μεταξύ των συζύγων.

Ο κανονισμός που διέπει τον δικαστικό χωρισμό και το διαζύγιο εφαρμόζεται πλήρως σε σχέση με όλους τους γάμους που τελούνται μεταξύ προσώπων του ίδιου ή διαφορετικού φύλου, αφού βάσει του νόμου 13/2005 αναγνωρίζεται ότι οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να συνάπτουν γάμο, και ο γάμος αυτός έχει τις ίδιες προϋποθέσεις και αποτελέσματα ανεξαρτήτως εάν οι σύζυγοι ανήκουν στο ίδιο ή σε διαφορετικό φύλο.

2. Ποιοι είναι οι λόγοι διαζυγίου;

Μετά τη μεταρρύθμιση του νόμου 15/2005, για την έκδοση διαζυγίου στην Ισπανία δεν είναι ανάγκη να συντρέχει συγκεκριμένος λόγος δεδομένου ότι η διατήρηση του δεσμού του γάμου θεωρείται εκδήλωση της ελευθερίας των συζύγων.

Το μόνο που απαιτείται πριν ασκηθεί η αγωγή διαζυγίου είναι η τήρηση μιας ελάχιστης προθεσμίας υπολογιζόμενης από την ημερομηνία σύναψης του γάμου (εκτός από ορισμένες περιπτώσεις). Η προθεσμία ορίζεται ως εξής:

  1. Τρεις μήνες από τη σύναψη του γάμου εάν η διαδικασία διαζυγίου κινείται με αίτηση αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εξ αυτών με τη συγκατάθεση του άλλου.
  2. Τρεις μήνες από τη σύναψη του γάμου εάν η διαδικασία διαζυγίου κινείται με αίτηση μόνον ενός εκ των συζύγων.
  3. Δεν απαιτείται η παρέλευση καθορισμένου χρόνου από τη σύναψη του γάμου για να κινηθεί η διαδικασία διαζυγίου εφόσον αποδεδειγμένα υφίσταται κίνδυνος για τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα, την ελευθερία, την ηθική ακεραιότητα ή τη γενετήσια ελευθερία και ακεραιότητα του αιτούντος συζύγου ή των τέκνων αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εξ αυτών.

3. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες του διαζυγίου;

α) στις προσωπικές σχέσεις των συζύγων;

Η πρώτη συνέπεια του διαζυγίου είναι η λύση του δεσμού του γάμου. Ως εκ τούτου, καταργείται η απορρέουσα υποχρέωση συμβίωσης και αμοιβαίας αρωγής, οι δε σύζυγοι έχουν δικαίωμα να συνάψουν νέο γάμο.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

β) στην κατανομή περιουσίας μεταξύ των συζύγων;

Το διαζύγιο επιφέρει τη διάλυση του συζυγικού οικονομικού καθεστώτος και την εκκαθάριση των κοινών περιουσιακών στοιχείων που ενδεχομένως απόκτησαν οι σύζυγοι, με αποτέλεσμα την κατανομή μεταξύ τους των κοινών περιουσιακών στοιχείων, διαδικασία που διέπεται από το οικονομικό καθεστώς που διείπε τον γάμο.

γ) στα ανήλικα τέκνα των συζύγων; (Βλ. “Γονική μέριμνα - Ισπανία”)

Η απόφαση διαζυγίου δεν επηρεάζει τις σχέσεις γονέων και τέκνων όσον αφορά τα κοινά τέκνα, με εξαίρεση τα θέματα που αφορούν την επιμέλεια, για τα οποία πρέπει να αποφανθεί το δικαστήριο που κηρύσσει το διαζύγιο, είτε αναθέτοντας την επιμέλεια σε έναν εκ των συζύγων, θεσπίζοντας καθεστώς επισκέψεων για τον άλλο σύζυγο, είτε ορίζοντας ένα καθεστώς κοινής επιμέλειας και κηδεμονίας.

Για τη χορήγηση κοινής επιμέλειας και κηδεμονίας απαιτείται, κατ’αρχήν, συμφωνία μεταξύ των γονέων (η οποία επιτυγχάνεται είτε κατά την αρχική πρόταση της ρυθμιστικής συμφωνίας, είτε στη διάρκεια της διαδικασίας), αν και κατ’εξαίρεση ο δικαστής (τη αιτήσει ενός εκ των διαδίκων και πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα) μπορεί να χορηγήσει κοινή επιμέλεια και κηδεμονία στηρίζοντας την απόφασή του στο επιχείρημα ότι μόνο με αυτό το καθεστώς κηδεμονίας προστατεύεται επαρκώς το ύψιστο συμφέρον του ανηλίκου.

Βασική αρχή είναι ότι το διαζύγιο δεν απαλλάσσει τους γονείς από τις υποχρεώσεις τους έναντι των τέκνων τους, επομένως και οι δύο γονείς οφείλουν να συνεισφέρουν στη συντήρησή τους.

Αυτό συνεπάγεται συνήθως ότι ο σύζυγος που δεν έχει την επιμέλεια των τέκνων οφείλει να καταβάλλει διατροφή στον σύζυγο που έχει αναλάβει την επιμέλεια, έως ότου τα εν λόγω τέκνα αποκτήσουν οικονομική αυτονομία ή βρεθούν σε μία κατάσταση στην οποία θεωρείται ότι η απουσία οικονομικής αυτονομίας οφείλεται σε λόγους που καταλογίζονται στα ίδια.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

δ) στην υποχρέωση καταβολής διατροφής στον ένα εκ των συζύγων; (Βλ. «Αξιώσεις διατροφής- Ισπανία» )

Το διαζύγιο επιφέρει την κατάργηση της υποχρέωσης συμβίωσης και αμοιβαίας αρωγής, επομένως κανένας από τους συζύγους δεν έχει υποχρέωση να συντηρεί τον άλλο. Ωστόσο, εάν το διαζύγιο κλονίζει την οικονομική ισορροπία για τον έναν εκ των συζύγων σε σχέση με τη θέση που βρίσκεται ο άλλος, προκαλώντας επιδείνωση της θέσης του σε σχέση με την κατάστασή του πριν από τον γάμο, ο ζημιωθείς σύζυγος έχει δικαίωμα να λάβει από τον άλλο σύζυγο αποζημίωση για την αποκατάσταση της εν λόγω ισορροπίας.

4. Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «δικαστικός χωρισμός»;

Δικαστικός χωρισμός σημαίνει διακοπή της κοινής ζωής των συζύγων, δηλαδή διακοπή της υποχρέωσης συμβίωσης, διατηρούμενου εντούτοις του δεσμού του γάμου, υπό την επιφύλαξη του καθορισμού της διατροφής που ενδέχεται να θεωρηθεί προσήκουσα λόγω κλονισμού της οικονομικής ισορροπίας. Επίσης, παύει η δυνατότητα αμφοτέρων των συζύγων να διαθέτουν τα περιουσιακά στοιχεία του άλλου για τις αναγκαίες δαπάνες για την κάλυψη των εξόδων του ζεύγους.

5. Ποιοι είναι οι λόγοι του «δικαστικού χωρισμού»;

Όπως και στην περίπτωση του διαζυγίου, μέσω της μεταρρύθμισης που επέφερε ο νόμος 15/2005, ο δικαστικός χωρισμός στην Ισπανία δεν απαιτεί να συντρέχει συγκεκριμένος λόγος δεδομένου ότι η διατήρηση της έγγαμης συμβίωσης συνιστά εκδήλωση της ελευθερίας των συζύγων.

Το μόνο που απαιτείται είναι η τήρηση ελάχιστης προθεσμίας από τη σύναψη του γάμου πριν από την επιβολή της πράξης δικαστικού χωρισμού (πλην συγκεκριμένων περιπτώσεων). Η προθεσμία διαμορφώνεται ως εξής:

  1. Τρεις μήνες από τη σύναψη του γάμου εάν ο δικαστικός χωρισμός ζητείται συναινετικά από αμφοτέρους τους συζύγους ή από ένα εξ αυτών με τη συγκατάθεση του άλλου.
  2. Τρεις μήνες από τη σύναψη του γάμου εάν ο δικαστικός χωρισμός ζητείται με αίτηση μόνον ενός από τους συζύγους.
  3. Δεν απαιτείται η παρέλευση ορισμένου χρονικού διαστήματος από τη σύναψη του γάμου για να ασκηθεί αγωγή δικαστικού χωρισμού όταν αποδεδειγμένα υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα, την ελευθερία, την ηθική ακεραιότητα ή τη γενετήσια ελευθερία και ακεραιότητα του αιτούντος συζύγου ή των τέκνων αμφοτέρων των συζύγων ή ενός εξ αυτών.

6. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες του «δικαστικού χωρισμού»;

Οι νομικές συνέπειες του δικαστικού χωρισμού είναι ίδιες με εκείνες του διαζυγίου, με μοναδική διαφορά ότι δεν επέρχεται ρήξη του δεσμού του γάμου. Ως εκ τούτου, είναι δυνατή η συμφιλίωση και η πλήρης αποκατάσταση του γάμου, χωρίς να είναι απαραίτητη η εκ νέου σύναψή του από τους συζύγους.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

7. Τι σημαίνει στην πράξη ο νομικός όρος «ακύρωση του γάμου»;

Η ακύρωση του γάμου (εφαρμοστέα σε όλους τους γάμους που συνάπτονται μεταξύ ατόμων του ίδιου ή διαφορετικού φύλου) γίνεται με δικαστική απόφαση, η οποία αναγνωρίζει ότι ο συναφθείς γάμος πάσχει από ελαττώματα που τον καθιστούν εξ αρχής ανίσχυρο. Ως εκ τούτου, ο γάμος κηρύσσεται ανυπόστατος εξ αρχής και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Για τον λόγο αυτό, ως προς την οικογενειακή τους κατάσταση, οι σύζυγοι θεωρούνται εκ νέου άγαμοι.

Η ακύρωση του γάμου συνεπάγεται τη διάλυση και την εκκαθάριση του συζυγικού οικονομικού καθεστώτος και τη διακοπή της υποχρέωσης συμβίωσης και αμοιβαίας αρωγής.

Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στις περιπτώσεις του δικαστικού χωρισμού και του διαζυγίου, το ανυπόστατο του γάμου καθιστά αδύνατη τη χορήγηση αντισταθμιστικής διατροφής, για την οποία απαιτείται η ύπαρξη έγκυρου γάμου. Η κατάσταση αυτή αντισταθμίζεται από τη δυνατότητα αποζημίωσης του συζύγου που ενήργησε καλόπιστα, όταν ο άλλος σύζυγος ενήργησε κακόπιστα κατά τη σύναψη του γάμου.

Όσον αφορά τα τέκνα, διατηρούνται έναντι αυτών τα έννομα αποτελέσματα που παρήχθησαν κατά τον χρόνο πριν από την έκδοση της απόφασης ακύρωσης του γάμου. Τα αποτελέσματα αυτά είναι ίδια με εκείνα που παράγονται λόγω του δικαστικού χωρισμού ή του διαζυγίου.

8. Ποιοι είναι οι λόγοι ακύρωσης του γάμου;

Οι λόγοι ακύρωσης του γάμου είναι οι εξής:

  1. Ένας εκ των συζύγων δεν συγκατατέθηκε στη σύναψη του γάμου.
  2. Ο γάμος συνάφθηκε μολονότι συνέτρεχε κάποιο από τα ακόλουθα κωλύματα, και ειδικότερα:
  3. α. ένας από τους συμβαλλόμενους είναι μη χειραφετημένος ανήλικος, εκτός εάν πρόκειται για πρόσωπο ηλικίας άνω των 14 ετών για το οποίο χορηγήθηκε άδεια από το δικαστήριο (κώλυμα λόγω ηλικίας).
    β. ένας από τους συμβαλλόμενους είναι ήδη έγγαμος κατά τη χρονική στιγμή σύναψης του γάμου (διγαμία).
    γ. οι συμβαλλόμενοι έχουν μεταξύ τους σχέση ανιόντος-κατιόντος ή ένας εξ αυτών είναι θετό τέκνο του άλλου (κώλυμα λόγω συγγένειας).
    δ. οι συμβαλλόμενοι είναι μεταξύ τους συγγενείς εξ αίματος έως τον τρίτο βαθμό - θείος, θεία με ανιψιά, ανιψιό - εκτός εάν έχουν αποκτήσει άδεια του δικαστηρίου (κώλυμα λόγω συγγένειας).
  4. Ένας εκ των συζύγων καταδικάσθηκε ως δράστης ή συνεργός για τον θάνατο αυτών, εκτός εάν χορηγήθηκε άδεια από το υπουργείο Δικαιοσύνης.
  5. Ο γάμος τελέσθηκε χωρίς την παρουσία δικαστή, δημάρχου ή άλλου υπαλλήλου ενώπιον του οποίου έπρεπε να τελεσθεί ή χωρίς την παρουσία μαρτύρων. Ωστόσο, η εγκυρότητα του γάμου δεν επηρεάζεται από την αναρμοδιότητα ή την έλλειψη νόμιμου διορισμού του τελούντος τον γάμο, εφόσον τουλάχιστον ένας εκ των συζύγων ενεργούσε καλόπιστα και ο τελών τον γάμο ασκούσε τα καθήκοντά του δημόσια.
  6. Ένας εκ των συζύγων σύναψε τον γάμο πλανηθείς ως προς την ταυτότητα του άλλου ή ως προς τις προσωπικές ιδιότητες του άλλου, οι οποίες είναι καθοριστικές για τη συγκατάθεσή του στη σύναψη του γάμου.
  7. Ένας εκ των συζύγων σύναψε τον γάμο υπό εξαναγκασμό ή υπό σοβαρή απειλή.

9. Ποιες είναι οι νομικές συνέπειες ακύρωσης του γάμου;

Η ακύρωση του γάμου τον καθιστά άκυρο από τη σύναψή του, με αποτέλεσμα οι σύζυγοι να καθίστανται εκ νέου άγαμοι, όσον αφορά την οικογενειακή τους κατάσταση.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Ωστόσο, διατηρείται η εγκυρότητα των αποτελεσμάτων που έχουν ήδη παραχθεί στο πλαίσιο ενός άκυρου γάμου, από τη σύναψή του έως την ακύρωσή του, ως προς τα τέκνα και ως προς τον σύζυγο ή τους συζύγους που ενήργησαν καλόπιστα.

Ο κακόπιστος σύζυγος δεν συμμετέχει στα αποκτήματα του καλόπιστου συζύγου κατά την εκκαθάριση του φαινομενικού συζυγικού καθεστώτος.

Επίσης, ο καλόπιστος σύζυγος μπορεί να απαιτήσει αποζημίωση, εφόσον υπήρξε συμβίωση, για την αποκατάσταση του κλονισμού της οικονομικής ισορροπίας που ενδεχομένως προκάλεσε η ακύρωση του γάμου.

10. Υπάρχουν εναλλακτικά εξωδικαστικά μέσα επίλυσης των σχετικών θεμάτων, χωρίς προσφυγή στη δικαιοσύνη;

Στην Ισπανία δεν υφίσταται κρατική νομοθεσία που να διέπει την οικογενειακή διαμεσολάβηση. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι νόμοι των αυτόνομων κοινοτήτων, όπως ο νόμος 5/1997, της 25ης Ιουνίου 1997, ο οποίος διέπει το σύστημα κοινωνικών υπηρεσιών στην κοινότητα της Βαλένθια, ο νόμος 4/2001, της 31ης Μαΐου 2001, ο οποίος διέπει την οικογενειακή διαμεσολάβηση στη Γαλικία, ο νόμος 1/2001, της 15ης Μαρτίου 2001, για την οικογενειακή διαμεσολάβηση στην Καταλονία, ο νόμος της 19ης Δεκεμβρίου 2001 της Βαλένθια, ο νόμος 15/2003, της 8ης Απριλίου 2003, για την οικογενειακή διαμεσολάβηση στις Καναρίους νήσους ή ο νόμος της 2ας Ιουνίου 2005 στην περιφέρεια Castilla La Mancha.

Η απουσία κρατικής νομοθεσίας δεν εμποδίζει τη δυνατότητα επίτευξης συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων. Το άρθρο 55 του κανονισμού 2201/2003 της ΕΕ θεσπίζει ότι, κατόπιν αίτησης μιας κεντρικής αρχής άλλου κράτους μέλους ή δικαιούχου γονικής μέριμνας, οι κεντρικές αρχές συνεργάζονται σε συγκεκριμένες υποθέσεις για την εκπλήρωση των στόχων του κανονισμού. Για τον σκοπό αυτόν, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε, μεταξύ άλλων, να διευκολύνουν τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ των δικαιούχων γονικής μέριμνας προσφεύγοντας στη διαμεσολάβηση ή σε άλλα μέσα, και να διευκολύνουν έτσι τη διασυνοριακή συνεργασία. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει επίσης η πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, της 22ας Οκτωβρίου 2004, ενώ είχε προηγηθεί η δημοσίευση της Πράσινης Βίβλου στις 19 Απριλίου 2002 σχετικά με τους εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης των διαφορών αστικού και εμπορικού δικαίου. Στο σχέδιο δράσης του Μαΐου 2005, η έκδοση της οδηγίας για τις εναλλακτικές μεθόδους επίλυσης των διαφορών – τη διαμεσολάβηση προβλέπεται για το 2006.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Όσον αφορά την οικογενειακή διαμεσολάβηση, ο νόμος 15/2005, της 8ης Ιουλίου, κηρύσσει στην αιτιολογική του έκθεση τη θέσπιση της διαμεσολάβησης ως εκούσια εναλλακτική πηγή επίλυσης των οικογενειακών διαφορών μέσω αμοιβαίας συμφωνίας με την παρέμβαση ενός αμερόληπτου και ουδέτερου διαμεσολαβητή. Ο νόμος αυτός εισάγει ένα νέο κανόνα 7α στο άρθρο 770 του κώδικα πολιτικής δικονομίας. Επιτρέπει στα μέρη να ζητήσουν κοινή συναινέσει την αναστολή της διαδικασίας δικαστικού χωρισμού ή διαζυγίου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19.4 του κώδικα πολιτικής δικονομίας, έχοντας τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν με διαμεσολαβητή. Πέραν αυτού υπάρχει δέσμευση εκ μέρους της κυβέρνησης (περιλαμβάνεται στην τελική διάταξη τρία του νόμου) να διαβιβάσει νομοσχέδιο για τη διαμεσολάβηση το οποίο θα βασίζεται στις αρχές που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση και, σε κάθε περίπτωση, στις αρχές του εκούσιου χαρακτήρα, της αμεροληψίας, της ουδετερότητας και της εμπιστευτικότητας, και θα σέβεται τις υπηρεσίες διαμεσολάβησης που έχουν δημιουργήσει οι αυτόνομες κοινότητες. Είναι συνεπώς πολύ σημαντική η ώθηση που δίνει ο νόμος 15/2005, της 8ης Ιουλίου 2005, στη διαμεσολάβηση σε οικογενειακές διαδικασίες, κυρίως όταν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο άρθρο 55 του κανονισμού 2201/2003, προβλέπεται, όπως προαναφέρθηκε, η συνεργασία των κεντρικών αρχών ώστε να διευκολύνεται η σύναψη συμφωνιών μεταξύ των δικαιούχων γονικής μέριμνας μέσω της διαμεσολάβησης ή με άλλα μέσα ώστε να διευκολύνεται η διασυνοριακή συνεργασία.

Εξάλλου, στην Ισπανία είναι σε ισχύ ο νόμος της σεξιστικής βίας, (οργανικός νόμος 1/2004, της 28ης Δεκεμβρίου 2004, ο οποίος θεσπίζει μέτρα πλήρους προστασίας κατά της βίας που έχει ως αφετηρία το φύλο. Το άρθρο 44 του νόμου, προσθέτει ένα άρθρο 87 β στον οργανικό νόμο 6/1985, της 1ης Ιουλίου 1985, για τη δικαστική εξουσία, όπου θεσπίζεται η δικαιοδοσία των δικαστηρίων για τη βία κατά των γυναικών στις αστικές και ποινικές υποθέσεις και στο σημείο 5 του οποίου αναφέρεται ότι απαγορεύεται η διαμεσολάβηση σε όλες αυτές τις περιπτώσεις σεξιστικής βίας απαγορεύεται η διαμεσολάβηση.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

11. Πού πρέπει να καταθέσω την αίτηση αγωγής διαζυγίου-ακύρωσης γάμου; Ποιες είναι οι επίσημες διαδικασίες και ποια τα σχετικά έγγραφα που πρέπει να συνυποβάλλονται με την αγωγή;

α) Πού πρέπει να καταθέσω την αίτηση

Γενικά τα ισπανικά δικαστήρια είναι αρμόδια να εξετάσουν μία αγωγή δικαστικού χωρισμού, ακύρωσης του γάμου ή διαζυγίου, στις εξής περιπτώσεις:

  • όταν αμφότεροι οι σύζυγοι έχουν ισπανική ιθαγένεια·
  • όταν αμφότεροι οι σύζυγοι έχουν τον τόπο της συνήθους διαμονής τους στην Ισπανία·
  • όταν ο εναγόμενος έχει τον τόπο της συνήθους κατοικίας του στην Ισπανία·
  • όταν ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής των συζύγων ήταν στην Ισπανία, εφόσον ένας εξ αυτών δεν διαμένει πλέον στη χώρα αυτή·
  • όταν οποιοσδήποτε εκ των συζύγων έχει τον τόπο της συνήθους διαμονής του στην Ισπανία, εφόσον η αγωγή ασκείται από κοινού·
  • όταν η συνήθης κατοικία του ενάγοντος είναι στην Ισπανία, εφόσον αυτός διέμενε στην Ισπανία για διάστημα ενός τουλάχιστον έτους πριν από την άσκηση της αγωγής ή εάν διέμενε στην Ισπανία για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών πριν από την άσκηση της αγωγής και επιπλέον είναι ισπανικής ιθαγένειας·
  • επίσης, τα ισπανικά δικαστήρια είναι δυνατόν να είναι αρμόδια εάν τα μέρη τίθενται υπό τη δικαιοδοσία τους ρητά ή σιωπηρά ή εάν ο ενάγων είναι ισπανικής ιθαγένειας και διαμένει στην Ισπανία, χωρίς άλλες προϋποθέσεις, αλλά στις περιπτώσεις αυτές η απόφαση που μπορεί να εκδώσουν τα ισπανικά δικαστήρια ενδέχεται να μην αναγνωρίζεται σε άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην ισπανική επικράτεια, η αγωγή διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού ή ακύρωσης του γάμου ασκείται ενώπιον του Πρωτοδικείου, και ειδικότερα στο Πρωτοδικείο:

  • του τόπου της συζυγικής κατοικίας·
  • εάν οι σύζυγοι κατοικούν σε διαφορετικές δικαιοδοσίες, βάσει επιλογής του ενάγοντος,
    • της τελευταίας κατοικίας του ζεύγους
    • του τόπου διαμονής του εναγομένου 
    • εάν ο εναγόμενος δεν έχει σταθερό τόπο διαμονής ή κατοικίας, η εναντίον του αγωγή μπορεί να ασκηθεί στον τόπο στον οποίο βρίσκεται ή στον τόπο της τελευταίας διαμονής του, βάσει επιλογής του ενάγοντος
  • Ελλείψει των ανωτέρω κριτηρίων, η αγωγή ασκείται ενώπιον του Πρωτοδικείου του τόπου διαμονής του ενάγοντος.
  • Όταν η αγωγή διαζυγίου ή δικαστικού χωρισμού ασκείται συναινετικά, μπορεί να ασκηθεί ενώπιον:
    • του δικαστηρίου της τελευταίας κοινής κατοικίας
    • του δικαστηρίου της κατοικίας οποιουδήποτε εκ των συζύγων.
  • Αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων είναι δυνατόν να υποβληθεί ενώπιον του Πρωτοδικείου της κατοικίας του αιτούντος.

Για να γνωρίσετε την οργάνωση της ισπανικής δικαιοσύνης μπορεί να συμβουλευθείτε την Κατάσταση δωσιδικιών español (υπουργείο Δικαιοσύνης).

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

β) Διαδικασίες και έγγραφα

Η αγωγή ακύρωσης του γάμου, δικαστικού χωρισμού ή διαζυγίου ασκείται εγγράφως και υπογράφεται από δικηγόρο και πληρεξούσιο που συνδράμει και εκπροσωπεί τον ενάγοντα. Ο δικηγόρος μπορεί να είναι κοινός όταν οι σύζυγοι ζητούν το δικαστικό χωρισμό ή το διαζύγιο συναινετικά.

Την αγωγή δικαστικού χωρισμού, διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου συνοδεύουν υποχρεωτικά τα εξής έγγραφα:

  • το πιστοποιητικό καταχώρησης του γάμου και ενδεχομένως τα πιστοποιητικά καταχώρησης της γέννησης των τέκνων στο Ληξιαρχείο - δεν αρκεί απλώς η προσκόμιση του οικογενειακού βιβλιαρίου·
  • τα έγγραφα επί των οποίων ο (οι) προσφεύγων (-οντες) σύζυγος (-οι) θεμελιώνει (-ουν) το δικαίωμά τους·
  • έγγραφα που επιτρέπουν την αξιολόγηση της οικονομικής κατάστασης των συζύγων και ενδεχομένως των τέκνων, όπως φορολογικές δηλώσεις, εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας, τραπεζικές βεβαιώσεις, τίτλοι ιδιοκτησίας ή βεβαιώσεις κτηματολογίου, εάν τα μέρη ζητούν τη λήψη μέτρων που αφορούν περιουσιακά στοιχεία·
  • πρόταση ρυθμιστικής συμφωνίας, εάν η αγωγή δικαστικού χωρισμού ή διαζυγίου ασκείται συναινετικά.

12. Μπορώ να τύχω δωρεάν νομικής συνδρομής για τα έξοδα της διαδικασίας έκδοσης διαζυγίου;

Η Ισπανία αναγνωρίζει το δικαίωμα δωρεάν νομικής συνδρομής σε εκείνους που αποδεδειγμένα στερούνται πόρων για την καταβολή των εξόδων της δίκης, χωρίς διάκριση λόγω ιθαγένειας.

Θεωρείται ότι στερούνται πόρων για τον σκοπό αυτό τα φυσικά πρόσωπα των οποίων οι οικονομικοί πόροι και τα εισοδήματα, υπολογιζόμενα ετησίως υπό κάθε έννοια και ανά οικογένεια, δεν υπερβαίνουν το διπλάσιο του κατώτερου διεπαγγελματικού μισθού που ισχύει κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής. (κατώτερος διεπαγγελματικός μισθός español)

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Η αίτηση υποβάλλεται στον δικηγορικό σύλλογο του τόπου στον οποίο βρίσκεται ο δικαστής ή το δικαστήριο που θα εξετάσει την κύρια διαδικασία για τον εναγόμενο ή ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας του. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, το δικαστήριο διαβιβάζει την αίτηση στον τοπικά αρμόδιο δικηγορικό σύλλογο.

Οι δικηγορικοί σύλλογοι είναι εκείνοι που ορίζονται ως αρχή παραλαβής των αιτήσεων σε περιπτώσεις διασυνοριακών διαφορών. Στις περιπτώσεις αυτές, αρχή έκδοσης της αίτησης είναι ο δικηγορικός σύλλογος του τόπου συνήθους διαμονής η μόνιμης κατοικίας του αιτούντος.

Ο ευρωπαίος πολίτης η χώρα του οποίου είναι μέλος της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη διαβίβαση αιτήσεων για τη χορήγηση του ευεργετήματος πενίας, μπορεί να απευθύνει την αίτηση στην κεντρική αρχή που ορίζει η χώρα του για την εφαρμογή της ως άνω σύμβασης.

Η αίτηση θα πρέπει να υποβληθεί πριν από την κίνηση της διαδικασίας ή, εάν ο διάδικος που ζητεί το ευεργέτημα πενίας είναι ο εναγόμενος, πριν από την προσβολή της αγωγής. Παρά ταύτα, τόσο ο ενάγων όσο και ο εναγόμενος μπορούν να ζητήσουν εκ των υστέρων ευεργέτημα πενίας εφόσον αποδείξουν ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική τους κατάσταση.

Όταν δεν υπάρχουν επαρκή κοινά περιουσιακά στοιχεία και ένας εκ των συζύγων δεν μπορεί να επωφεληθεί του ευεργετήματος της πενίας, επειδή δεν το επιτρέπει η οικονομική κατάσταση του άλλου συζύγου, ο εν αδυναμία σύζυγος μπορεί να ζητήσει από τον άλλο σύζυγο να του καταβάλει τα δικαστικά έξοδα.

13. Μπορεί κάποιος να ασκήσει έφεση κατά μίας απόφασης διαζυγίου/δικαστικού χωρισμού/ακύρωσης γάμου στην Ισπανία;

Στην Ισπανία είναι δυνατό να ασκηθεί έφεση κατά των αποφάσεων που εκδίδονται σε διαδικασίες δικαστικού χωρισμού, διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου. Η έφεση ασκείται εντός προθεσμίας πέντε ημερών ενώπιον του Πρωτοδικείου που εξέδωσε την εφεσιβαλλόμενη απόφαση, στο οποίο επισημοποιείται η άσκηση της προσφυγής, ενώ αρμόδιο για την εκδίκαση της έφεσης είναι το αντίστοιχο Επαρχιακό Δικαστήριο.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Στην Ισπανία, οι αποφάσεις που εκδίδονται σε διαδικασίες που αφορούν την ακύρωση γάμου, το δικαστικό χωρισμό και το διαζύγιο δεν είναι προσωρινά εκτελεστές όταν εφεσιβάλλονται, αλλά η άσκηση έφεσης δεν αναστέλλει την ισχύ των μέτρων που λαμβάνονται με την απόφαση και που είναι άμεσα εκτελεστά, παρά την άσκηση της έφεσης. Επιπλέον, εάν η άσκηση της έφεσης αφορά μόνον τα ληφθησόμενα μέτρα, επιβεβαιώνεται η ισχύς της απόφασης όσον αφορά την ακύρωση του γάμου, το δικαστικό χωρισμό ή το διαζύγιο, παρά την άσκηση έφεσης.

Στη διαδικασία δικαστικού χωρισμού ή διαζυγίου που κινείται συναινετικά από τους συζύγους, η απόφαση που συνεπάγεται το δικαστικό χωρισμό ή το διαζύγιο και εγκρίνει στο σύνολό της την πρόταση της ρυθμιστικής συμφωνίας που υποβλήθηκε στον δικαστή για έγκριση δεν εφεσιβάλλεται, παρά μόνον από την Εισαγγελία, εφόσον παρεμβαίνει, η οποία δύναται να ασκήσει έφεση για την προστασία των συμφερόντων των ανήλικων ή ανίκανων για δικαιοπραξία τέκνων. Στις συναινετικές διαδικασίες, η δικαστική απόφαση που απορρίπτει το δικαστικό χωρισμό ή το διαζύγιο ή τα μέτρα που πρότειναν οι σύζυγοι, στο σύνολό τους ή μερικώς, είναι δυνατό να εφεσιβληθεί. Στις περιπτώσεις αυτές, η έφεση κατά της απόφασης που αφορά τα μέτρα δεν αναστέλλει την ισχύ των εν λόγω μέτρων ούτε επηρεάζει την ισχύ της απόφασης όσον αφορά το δικαστικό χωρισμό ή το διαζύγιο.

Όσον αφορά τα ασφαλιστικά μέτρα που είναι δυνατόν να ληφθούν από το δικαστήριο πριν από ή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δικαστικού χωρισμού, διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου, πρέπει να τονισθεί ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται για τη λήψη των εν λόγω μέτρων δεν εφεσιβάλλονται, όμως οι αποφάσεις που λαμβάνονται δεν παράγουν δεδικασμένο και δεν αποκτούν οριστική ισχύ. Η επανεξέταση των αποφάσεων που αφορούν ασφαλιστικά μέτρα πραγματοποιείται όχι μέσω της άσκησης προσφυγής, αλλά μέσω της απόφασης που θέτει τέλος στη διαδικασία δικαστικού χωρισμού, διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

14. Τι πρέπει να κάνω για να επιτύχω αναγνώριση στην Ισπανία μίας απόφασης διαζυγίου/δικαστικού χωρισμού/ακύρωσης γάμου, η οποία έχει εκδοθεί από δικαστήριο μίας άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Στο θέμα αυτό, ενδείκνυται η εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου PDF File (PDF File 275 KB), της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό, που ισχύει για όλα τα κράτη μέλη πλην της Δανίας.

Εάν ζητείται μόνον η ενημέρωση των στοιχείων του Ληξιαρχείου ενός κράτους μέλους βάσει των αποφάσεων διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού ή ακύρωσης του γάμου που εκδόθηκαν σε άλλο κράτος μέλος και που, σύμφωνα με τη νομοθεσία του τελευταίου, δεν υπόκεινται σε άσκηση ένδικων μέσων, αρκεί η απλή υποβολή στον υπεύθυνο του ληξιαρχείου κάθε χώρας της σχετικής αίτησης, η οποία συνοδεύεται από τα εξής έγγραφα:

  • αντίγραφο της απόφασης, το οποίο να συγκεντρώνει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξακρίβωση της γνησιότητάς του, σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας που το εξέδωσε·
  • βεβαίωση βάσει του τυποποιημένου υποδείγματος εντύπου, η οποία εκδίδεται από το αρμόδιο δικαστήριο ή την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο εκδόθηκε η απόφαση·
  • έγγραφο που βεβαιώνει τη νομιμότητα της κλήτευσης του εναγομένου ή στο οποίο δηλώνεται ότι ο εναγόμενος αποδέχθηκε την απόφαση, εφόσον πρόκειται για απόφαση που εκδόθηκε ερήμην.

Εάν ζητείται η αναγνώριση στην Ισπανία μίας απόφασης διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού ή ακύρωσης γάμου που εκδόθηκε σε ένα κράτος μέλος, εκτός της Δανίας, ή η έκδοση δήλωσης ότι η εν λόγω απόφαση δεν πρέπει να αναγνωρισθεί στην Ισπανία, ασκείται αναγνωριστική αγωγή, χωρίς να απαιτείται η προς αναγνώριση απόφαση να είναι οριστική στο κράτος έκδοσής της, ενώπιον του Πρωτοδικείου του τόπου διαμονής του προσώπου κατά του οποίου ζητείται η αναγνώριση ή η έκδοση δήλωσης μη αναγνώρισης. Εάν ο εναγόμενος δεν διαμένει στην Ισπανία, η αγωγή είναι δυνατόν να ασκηθεί στον τόπο όπου βρίσκεται στην Ισπανία ή στον τόπο της τελευταίας διαμονής του στην Ισπανία, και ελλείψει των προαναφερθέντων κριτηρίων στον τόπο διαμονής του ενάγοντος.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Η αγωγή ασκείται εγγράφως από δικηγόρο και πληρεξούσιο και συνοδεύεται από τα έγγραφα που αναφέρονται στην προηγούμενη περίπτωση.

Η αναγνώριση στην Ισπανία των αποφάσεων που εκδόθηκαν στη Δανία διέπεται από το ισπανικό δίκαιο. Η διαδικασία ξεκινά με την απευθείας άσκηση της αγωγής στο Πρωτοδικείο του τόπου κατοικίας του προσώπου κατά του οποίου ζητείται αναγνώριση ή κήρυξη μη αναγνώρισης.

15. Ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο στην Ισπανία για την προσβολή της αναγνώρισης μίας απόφασης διαζυγίου/ακύρωσης γάμου που εξεδόθη από δικαστήριο μίας άλλης χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ποια διαδικασία ακολουθείται σε αυτή την περίπτωση;

Όπως προκύπτει από την προηγούμενη ερώτηση, η διαδικασία με την οποία ζητείται η μη αναγνώριση μίας απόφασης είναι ίδια με εκείνη που ακολουθείται όταν ζητείται η αναγνώριση μίας απόφασης. Εάν η απόφαση αναγνωρίσθηκε βάσει του κανονισμού αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου PDF File (PDF File 275 KB), η προσβολή της είναι δυνατή μόνον μετά την κοινοποίηση της απόφασης αναγνώρισης και εντός της νόμιμης προθεσμίας, με προσφυγή ενώπιον του αντίστοιχου Επαρχιακού Δικαστηρίου.

Εάν πρόκειται για απόφαση που εκδόθηκε στη Δανία, η προσβολή γίνεται με την κλήτευση ενώπιον του Πρωτοδικείου στο πλαίσιο της διαδικασίας κατά την οποία ο αντίδικος ζήτησε την αναγνώριση της εν λόγω απόφασης. Σε όλες τις περιπτώσεις απαιτείται δικηγόρος και πληρεξούσιος για την επισημοποίηση της προσβολής.

16. Ποιο είναι το εφαρμοστέο δίκαιο στο πλαίσιο μίας διαδικασίας διαζυγίου μεταξύ δύο συζύγων που δεν διαμένουν στην Ισπανία ή που έχουν διαφορετικές εθνικότητες;

Στην Ισπανία, ο δικαστικός χωρισμός και το διαζύγιο διέπονται από το κοινό εθνικό δίκαιο των συζύγων κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής και, ελλείψει κοινής ιθαγένειας, από το δίκαιο της συνήθους κοινής διαμονής του ζεύγους και, ελλείψει αυτής από το δίκαιο της τελευταίας κοινής συνήθους διαμονής του ζεύγους εάν ένας από τους δύο συζύγους εξακολουθεί να διαμένει/κατοικεί συνήθως στο εν λόγω κράτος μέλος.

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Σε κάθε περίπτωση, εφαρμόζεται η ισπανική νομοθεσία εφόσον ο ένας εκ των συζύγων είναι Ισπανός ή έχει τη συνήθη διαμονή του στην Ισπανία:

α) Εάν δεν κριθεί εφαρμοστέος κανένας από τους προαναφερθέντες νόμους.

β) Εάν στην αίτηση που υποβλήθηκε ενώπιον ισπανικού δικαστηρίου, ο δικαστικός χωρισμός ή το διαζύγιο έχει ζητηθεί από αμφότερους τους συζύγους ή από ένα εξ αυτών με τη συγκατάθεση του άλλου.

γ) Εάν οι νόμοι που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο δεν έχουν αναγνωρίσει τον δικαστικό χωρισμό ή το διαζύγιο ή το έπραξαν κατά τρόπο που εμπεριέχει διάκριση ή κατά τρόπο που αντίκειται στη δημόσια τάξη.

Εξάλλου, το δίκαιο που ρυθμίζει το δικαστικό χωρισμό, το διαζύγιο και την ακύρωση του γάμου είναι επιπλέον εκείνο που εφαρμόζεται για την ανάλυση τόσο των λόγων της ρήξης του δεσμού του γάμου όσο και των συνεπειών και αποτελεσμάτων της εν λόγω ρήξης.

Η εκκαθάριση του γάμου διέπεται από τις συμφωνίες και τις οικονομικές ρυθμίσεις των συζύγων, εφόσον συμφωνούν με το δίκαιο που διέπει τις συνέπειες του γάμου ή με το δίκαιο της ιθαγένειας ή της συνήθους κατοικίας οποιουδήποτε εκ των μερών κατά τη χρονική στιγμή σύναψης της συμφωνίας.

Οι σχέσεις γονέων και τέκνων διέπονται από το δίκαιο που διέπει τις προσωπικές σχέσεις των τέκνων και, ελλείψει αυτού, από το δίκαιο της συνήθους κατοικίας των τέκνων.

Όσον αφορά τα προσωρινά και ασφαλιστικά μέτρα, πρέπει ευλόγως να εφαρμόζεται το δίκαιο που διέπει σε κάθε περίπτωση το δικαστικό χωρισμό, το διαζύγιο ή την ακύρωση του γάμου.

Όσον αφορά την έγκριση και απόδειξη αλλοδαπού δικαίου στην Ισπανία, εφόσον συντρέχει τέτοια περίπτωση, πρέπει να αποδεικνύεται το περιεχόμενο και η εγκυρότητά του εν λόγω δικαίου. Το ισπανικό δικαστήριο μπορεί επιπλέον χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα επαλήθευσης που θεωρεί αναγκαία για την εφαρμογή του.

Τέλος, πρέπει να τονισθεί ότι οι διαδικασίες που διεξάγονται στην Ισπανία διέπονται πάντοτε από το ισπανικό δικονομικό δίκαιο, ανεξάρτητα από το δίκαιο που εφαρμόζεται στο διαζύγιο, στο δικαστικό χωρισμό ή στην ακύρωση του γάμου, με μοναδικές εξαιρέσεις αυτές που ενδεχομένως προβλέπονται σε συμβάσεις και συνθήκες που έχει υπογράψει η Ισπανία, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κοινοτικής νομοθεσίας που περιλαμβάνει, ενίοτε, διαδικαστικούς κανόνες που υπερισχύουν αυτών που προβλέπονται στο ισπανικό δικονομικό δίκαιο.

Πρόσθετες πληροφορίες

  • Recommendation nº R(98)1 of the committee of ministers to Member States on Family Mediation English - Recommandation N° R (98)1 du Comité des Ministres aux États Membres sur la Médiation familiale français (Σύσταση αριθ. R(98)1 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη σχετικά με την οικογενειακή μεσολάβηση) [Συμβούλιο της Ευρώπης]
  • Consejo General del Poder Judicial español (Γενικό Συμβούλιο Δικαστικής Εξουσίας)
  • Ministerio de Justicia en España English - español (Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ισπανίας)

« Διαζύγιο - Γενικές Πληροφορίες | Ισπανία - Γενικές Πληροφορίες »

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 09-01-2009

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο