Europese Commissie > EJN > Echtscheiding > Letland

Laatste aanpassing: 18-09-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Echtscheiding - Letland

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De originele taalversie is bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

1. Wat zijn de voorwaarden om een echtscheiding te verkrijgen? 1.
2. Welke redenen eist de wet voor een scheiding? 2.
3. Wat zijn de gevolgen van een echtscheiding? 3.
a) feitelijke relatie tussen de echtgenoten a)
b) de verdeling van de eigendommen van de echtgenoten b)
c) de minderjarige kinderen c)
d) de verplichting tot het betalen van alimentatie aan de andere ex-echtgenoot d)
4. Wat betekent het begrip scheiding van tafel en bed in de praktijk? 4.
5. Wat zijn de voorwaarden voor een scheiding van tafel en bed? 5.
6. Wat zijn de juridische gevolgen van een scheiding van tafel en bed? 6.
7. Wat betekent het begrip nietigverklaring van het huwelijk? 7.
8. Wat zijn de voorwaarden voor nietigverklaring van een huwelijk? 8.
9. Wat zijn de juridische gevolgen van nietigverklaring van het huwelijk? 9.
10. Zijn er alternatieve buitengerechtelijke mogelijkheden om de kwesties die betrekking hebben op de scheiding op te lossen, zonder de rechter in te schakelen? 10.
11. Waar moet ik mijn verzoek tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring indienen? Welke formaliteiten moet ik verrichten en welke documenten moet ik bij mijn verzoek voegen? 11.
12. Kan ik een tegemoetkoming krijgen in de kosten van juridische bijstand? 12.
13. Is het mogelijk in hoger beroep te gaan tegen een beslissing tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring? 13.
14. Wat moet ik doen om een rechterlijke beslissing tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring uit een andere lidstaat in Letland erkend te krijgen? 14.
15. Tot welk gerecht moet ik mij in Letland wenden om bezwaar te maken tegen de erkenning van een beslissing over echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring door een gerecht in een andere lidstaat? Welke procedure is op deze zaak van toepassing? 15.
16. Wat is het toepasselijke recht in een echtscheidingsprocedure tussen echtgenoten die niet in Letland wonen of die verschillende nationaliteiten hebben? 16.

 

1. Wat zijn de voorwaarden om een echtscheiding te verkrijgen?

Een echtscheiding kan enkel tot stand komen door een uitspraak van een rechter op verzoek van een van de echtgenoten of op hun gemeenschappelijk verzoek. Om de echtscheiding uit te kunnen spreken, moet de rechter vaststellen dat het huwelijk is gestrand of ontwricht. De ontwrichting van een huwelijk wordt vastgesteld als de echtgenoten niet samenleven en er geen uitzicht bestaat op herstel van de samenleving.

Om een echtscheiding te verkrijgen, moeten de echtgenoten tot overeenstemming komen over het gezag over tijdens het huwelijk geboren kinderen, alimentatie voor het kind en de verdeling van gezamenlijke goederen. Als de echtgenoten niet tot overeenstemming kunnen komen, beslist de rechter hierover tegelijk met het verzoek tot echtscheiding.

2. Welke redenen eist de wet voor een scheiding?

De gronden voor echtscheiding worden uitputtend opgesomd in het deel van het Letse burgerlijk wetboek dat aan het familierecht is gewijd.

In de eerste plaats kan de echtscheiding worden uitgesproken wanneer de echtgenoten ten minste drie jaar lang gescheiden leven. In artikel 73 van het Letse burgerlijk wetboek worden de omstandigheden uiteengezet waaronder echtgenoten worden geacht gescheiden te leven, namelijk als de echtgenoten geen gezamenlijke huishouding voeren en een van de echtgenoten weigert de gezamenlijke huishouding te herstellen, en aldus de echtelijke samenleving verhindert. Gescheiden bewoning door de echtgenoten van een gezamenlijke woning betekent niet noodzakelijkerwijs dat een gezamenlijke huishouding wordt gevoerd. In geval van een feitelijke scheiding wordt het huwelijk dus als ontwricht beschouwd.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

In de tweede plaats kan een huwelijk worden ontbonden wanneer de echtgenoten minder dan drie jaar lang gescheiden leven en:

  1. voortzetting van het huwelijk onmogelijk zou zijn voor de echtgenoot die het verzoek tot echtscheiding heeft ingediend om redenen die aan de andere echtgenoot zijn toe te rekenen, en samenleving met deze echtgenoot daarom ondraaglijk wreed zou zijn voor de echtgenoot die het verzoek heeft ingediend;
  2. beide echtgenoten een verzoek tot echtscheiding hebben ingediend, of de tweede echtgenoot instemt met het verzoek van de eerste;
  3. een van de echtgenoten met een derde is gaan samenleven en binnen deze relatie een kind is geboren of verwekt.

Indien de rechter oordeelt dat de huwelijksband ondanks deze omstandigheden kan worden hersteld, kan de echtscheidingsprocedure voor ten hoogste zes maanden worden geschorst om een verzoening tot stand te brengen.

In de derde plaats kan een van de echtgenoten ook een verzoek tot echtscheiding indienen voordat de termijn van drie jaar gescheiden leven is verstreken wanneer het verzoek is gebaseerd op andere gronden dan de drie hierboven genoemde. In dat geval kan de echtscheiding enkel worden uitgesproken als beide echtgenoten daarmee instemmen. Als een van de echtgenoten niet instemt met de echtscheiding, ontbindt de rechter het huwelijk pas nadat de echtgenoten gedurende ten minste drie jaar gescheiden hebben geleefd. In dat geval schorst de rechter de echtscheidingsprocedure totdat deze periode van drie jaar is verstreken.

In uitzonderlijke gevallen kan de rechter weigeren de echtscheiding uit te spreken om redenen die verband houden met de belangen van een minderjarig kind dat tijdens het huwelijk is geboren.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

3. Wat zijn de gevolgen van een echtscheiding?

Zodra de beslissing tot ontbinding van het huwelijk van kracht wordt, eindigen de wederzijdse wettelijke rechten en verplichtingen van de echtgenoten. Wanneer het huwelijk is ontbonden, kunnen de echtgenoten een nieuw huwelijk aangaan. Door de echtscheiding kunnen echter nieuwe rechten en verplichtingen voor de voormalige echtgenoten ontstaan.

a) feitelijke relatie tussen de echtgenoten

Het burgerlijk wetboek bepaalt dat een echtgenoot die zijn/haar achternaam na voltrekking van het huwelijk heeft gewijzigd, deze naam na echtscheiding kan blijven voeren. Op verzoek van de betrokken echtgenoot verleent de rechter hem/haar echter het recht zijn/haar oorspronkelijke achternaam weer te voeren. Niettemin kan de rechter de echtgenoot aan wie de ontwrichting van het huwelijk kan worden toegerekend, verbieden de achternaam van de andere voormalige echtgenoot te voeren, mits dit niet in strijd is met de belangen van een kind.

b) de verdeling van de eigendommen van de echtgenoten

Krachtens artikel 28 van de wet op de burgerlijke rechtsvordering kan de echtscheiding niet worden uitgesproken voordat de echtgenoten tot overeenstemming zijn gekomen over de verdeling van de goederen. Als de echtgenoten er niet in slagen tot overeenstemming te komen, worden de goederen door de rechter verdeeld overeenkomstig de bepalingen van het burgerlijk wetboek of de huwelijkse voorwaarden. Het burgerlijk wetboek kent twee stelsels van huwelijksvermogensrecht: het wettelijke stelsel of de huwelijkse voorwaarden. In beide stelsels wordt de verdeling van goederen bij echtscheiding geregeld.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Als de verdeling van goederen tussen de echtgenoten door de wet wordt beheerst, is het burgerlijk wetboek van toepassing. Elke echtgenoot is dan gerechtigd de goederen te behouden die voor het huwelijk aan hem/haar toebehoorden en hij/zij tijdens het huwelijk heeft verworven. Goederen die gezamenlijk zijn verworven of die door een van de echtgenoten zijn verworven met behulp van gezamenlijke middelen of met ondersteuning van de andere echtgenoot, worden beschouwd als gezamenlijke goederen. Gezamenlijke goederen worden verondersteld aan elk van beide echtgenoten voor de helft toe te behoren, tenzij een van de echtgenoten kan bewijzen dat op de gezamenlijke goederen een andere verdeling van toepassing is.

Wanneer het huwelijksvermogen door huwelijkse voorwaarden wordt beheerst, worden de goederen bij echtscheiding in overeenstemming met de bepalingen daarvan verdeeld.

c) de minderjarige kinderen

Echtscheiding heeft op zich geen invloed op de ouderlijke verantwoordelijkheid voor kinderen. Een echtscheiding kan echter niet worden uitgesproken voordat de ouders tot overeenstemming zijn gekomen over het gezag over de kinderen, het omgangsrecht en de onderhoudsverplichtingen. De regels hiervoor zijn vastgelegd in artikel 238 van de wet op de burgerlijke rechtsvordering: het echtscheidingsverzoek en de bovengenoemde geschilpunten die voortvloeien uit familierechtelijke betrekkingen, mogen niet in afzonderlijke procedures worden behandeld, met name als het gaat om de rechtsbetrekkingen tussen ouders en kinderen.

Gevolgen van een echtscheiding voor de ouderlijke verantwoordelijkheid

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Als de voormalige echtgenoten na de echtscheiding gescheiden leven, blijven zij gezamenlijk de ouderlijke verantwoordelijkheid over hun kinderen uitoefenen, dat wil zeggen dat gezamenlijk gezag over de kinderen in de zin van de Letse wet blijft voortduren. De ouder bij wie het kind woont, heeft echter de dagelijkse verantwoordelijk voor het kind (gezag). Het burgerlijk wetboek bepaalt dat het feit dat de ouders gescheiden leven geen invloed heeft op het gezag.

Gevolgen van een echtscheiding voor de verplichting een kind te onderhouden

Over kinderalimentatie moet tijdens de echtscheidingsprocedure worden beslist. De echtscheiding heeft geen invloed op de plicht van beide ouders hun kind financieel te ondersteunen. Bij de echtscheiding kunnen de ouders gezamenlijk een regeling voor het kind vaststellen, maar als zij er niet uitkomen, wordt het geschil in het kader van de echtscheidingsprocedure door de rechter beslecht.

d) de verplichting tot het betalen van alimentatie aan de andere ex-echtgenoot

Volgens het burgerlijk wetboek kan de voormalige echtgenoot tijdens de echtscheidingsprocedure of zelfs na echtscheiding een bijdrage in zijn/haar levensonderhoud vorderen om de voormalige levensstandaard te kunnen behouden, of alimentatie van de andere echtgenoot evenredig met diens financiële draagkracht. De ex-echtgenoot is verplicht alimentatie te betalen als hij/zij actief heeft bijgedragen aan de ontwrichting van het huwelijk. De bijdrage in het levensonderhoud die wordt gevorderd van de voormalige echtgenoot moet noodzakelijk zijn voor de verzoekende echtgenoot. De ex-echtgenoot is dus niet altijd verplicht ervoor te zorgen dat de andere echtgenoot zijn/haar voormalige levensstandaard kan behouden of in diens levensonderhoud te voorzien. De verplichting alimentatie te betalen vervalt als:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  1. de andere echtgenoot een nieuw huwelijk is aangegaan;
  2. het inkomensniveau van de andere echtgenoot voldoende is om zijn/haar eerdere levensstandaard te behouden of in zijn/haar levensonderhoud te voorzien;
  3. de andere echtgenoot opzettelijk vermijdt in zijn/haar eigen levensonderhoud te voorzien;
  4. uit de omstandigheden blijkt dat ondersteuning door de voormalige echtgenoot niet langer noodzakelijk is.

De plicht ervoor te zorgen dat de andere echtgenoot zijn/haar eerdere levensstandaard kan handhaven of in zijn/haar levensonderhoud te voorzien, gaat ook teniet wanneer de periode die na het huwelijk is verstreken gelijk is aan de duur van het ontbonden huwelijk. Als echter een kind van beide ouders na afloop van deze periode nog niet meerderjarig is en de alimentatiegerechtigde voormalige echtgenoot het gezag over dit kind heeft, blijft de onderhoudsplicht bestaan totdat het kind meerderjarig is.

4. Wat betekent het begrip scheiding van tafel en bed in de praktijk?

Scheiding van tafel en bed bestaat niet in het Letse rechtsstelsel.

5. Wat zijn de voorwaarden voor een scheiding van tafel en bed?

6. Wat zijn de juridische gevolgen van een scheiding van tafel en bed?

7. Wat betekent het begrip nietigverklaring van het huwelijk?

Een huwelijk kan nietig worden verklaard als het in strijd met de wettelijke bepalingen is gesloten. De nietigverklaring van een huwelijk heeft terugwerkende kracht: vanaf het moment dat de beslissing van kracht wordt, wordt het huwelijk beschouwd als nietig en worden de betrokkenen beschouwd alsof zij nooit getrouwd zijn geweest. Een huwelijk kan ook na echtscheiding nog nietig worden verklaard.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Niet alle wettelijke beletsels voor een huwelijk kunnen bij sluiting ervan objectief worden vastgesteld. De wet voorziet daarom in de mogelijkheid een huwelijk na de sluiting ervan nietig te verklaren als een van de echtgenoten, een andere belanghebbende of het openbaar ministerie een van de gronden voor nietigverklaring constateert en een verzoek daartoe indient bij een gerecht.

8. Wat zijn de voorwaarden voor nietigverklaring van een huwelijk?

Volgens artikel 59 van het Letse burgerlijk wetboek kan een huwelijk enkel onder de volgende wettelijk omschreven omstandigheden nietig worden verklaard:

  • als het huwelijk niet is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand of door een bedienaar van de lutherse, rooms-katholieke, orthodoxe, oudgelovige, methodistische, baptistische of joodse godsdienst of van de kerk van de zevendedagsadventisten is geregistreerd;
  • als het huwelijk een schijnhandeling was en het oogmerk niet was gericht op het stichten van een gezin;
  • als het huwelijk werd gesloten voordat beide echtgenoten achttien jaar oud waren of, in individuele gevallen, voordat een van de echtgenoten zestien jaar oud was. In sommige gevallen kan een huwelijk worden geregistreerd wanneer één van de echtgenoten pas zestien jaar oud is, mits de andere echtgenoot meerderjarig is (in het algemeen met achttien jaar; onder uitzonderlijke omstandigheden kan een minderjarige om gewichtige redenen meerderjarig worden verklaard, maar niet voordat de betrokkene zestien jaar oud is). Voor een huwelijk tussen een meerderjarige en iemand die minstens zestien jaar oud is, is toestemming van de ouders of voogd van de minderjarige noodzakelijk. Een huwelijk dat is voltrokken voordat de betrokkenen de hierboven genoemde minimumleeftijden hebben bereikt, kan niet nietig worden verklaard als een kind is verwerkt of als beide echtgenoten voordat het huwelijk nietig wordt verklaard de minimumleeftijd voor registratie ervan hebben bereikt;
  • als een van de echtgenoten ten tijde van de voltrekking van het huwelijk als gevolg van een geestelijke stoornis handelingsonbekwaam was verklaard, of als zijn/haar toestand heeft verhinderd dat hij/zij de strekking van zijn handelingen begreep of ze kon beheersen;
  • als een huwelijk wordt voltrokken tussen personen van hetzelfde geslacht;
  • als een huwelijk wordt voltrokken tussen nauwe bloedverwanten, namelijk tussen verwanten in de directe opgaande of nederdalende lijn, een broer en zus of een halfbroer en een halfzus;
  • als een van de echtgenoten al getrouwd was. Een dergelijk huwelijk kan niet nietig worden verklaard als het eerste huwelijk voor de nietigverklaring is beëindigd door overlijden, echtscheiding of nietigverklaring.

Een verzoek tot nietigverklaring van een huwelijk in de bovenstaande situaties kan te allen tijde door zowel belanghebbenden als het openbaar ministerie worden ingediend. Als het bestreden huwelijk door overlijden of echtscheiding is beëindigd, kunnen enkel personen van wie door het huwelijk rechten zijn geschonden een verzoek tot nietigverklaring indienen.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Een verzoek tot nietigverklaring kan niet worden ingediend als beide echtgenoten inmiddels zijn overleden.

9. Wat zijn de juridische gevolgen van nietigverklaring van het huwelijk?

Een echtgenoot wiens huwelijk nietig is verklaard krijgt weer de achternaam die hij/zij voorheen voerde. Een echtgenoot die zich niet van bewust was van de ongeldigheid van het huwelijk ten tijde van de registratie ervan (goede trouw), kan de rechter verzoeken de achternaam van de andere echtgenoot te mogen behouden.

Als een van de echtgenoten zich ten tijde van de voltrekking bewust was van de mogelijke ongeldigheid van het huwelijk, is de andere echtgenoot niet alleen gerechtigd tot alimentatie in overeenstemming met de eerdere levensstandaard of ondersteuning, maar ook tot vergoeding van immateriële schade.

Net als bij echtscheiding is de voormalige echtgenoot bij nietigverklaring van het huwelijk niet altijd verplicht ervoor te zorgen dat de andere echtgenoot zijn/haar voormalige levensstandaard kan behouden of deze te ondersteunen en kan deze verplichting tenietgaan. Dat is het geval als:

  1. de voormalige echtgenoot een nieuw huwelijk is aangegaan;
  2. het inkomen van de voormalige echtgenoot voldoende is om diens eerdere levensstandaard te behouden of in zijn levensonderhoud te voorzien;
  3. de andere echtgenoot opzettelijk vermijdt in zijn/haar eigen levensonderhoud te voorzien;
  4. uit de omstandigheden blijkt dat ondersteuning door de voormalige echtgenoot niet langer noodzakelijk is.

De plicht ervoor te zorgen dat de andere echtgenoot de vroegere levensstandaard kan behouden of in zijn/haar levensonderhoud te voorzien, eindigt ook wanneer de periode die na de nietigverklaring is verstreken gelijk is aan de duur van het nietig verklaarde huwelijk. Als echter een kind van beide ouders na afloop van deze periode nog niet meerderjarig is en de onderhoudsgerechtigde voormalige echtgenoot het gezag over dit kind heeft, blijft de onderhoudsplicht bestaan totdat het kind meerderjarig is.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Wat de verdeling van de goederen na nietigverklaring van het huwelijk betreft, is elke echtgenoot gerechtigd de goederen te behouden die hij/zij heeft ingebracht en die hij/zij tijdens de samenleving heeft verworven. In het algemeen hebben beide echtgenoten elk recht op de helft van de gezamenlijke goederen.

Als geen van de echtgenoten zich ten tijde van de voltrekking van het huwelijk bewust was van de mogelijke ongeldigheid van het huwelijk, worden gezamenlijke goederen verdeeld in overeenstemming met de bepalingen van het burgerlijk wetboek voor de verdeling van goederen bij echtscheiding (zie vraag 3 b)). Als slechts één van de echtgenoten zich niet bewust was van de ongeldigheid van het huwelijk, worden de goederen na nietigverklaring van het huwelijk op dezelfde manier verdeeld als bij echtscheiding, maar enkel met betrekking tot de echtgenoot die zich niet bewust was van de mogelijke ongeldigheid van het huwelijk.

10. Zijn er alternatieve buitengerechtelijke mogelijkheden om de kwesties die betrekking hebben op de scheiding op te lossen, zonder de rechter in te schakelen?

In Letland bestaan geen buitengerechtelijke alternatieven voor echtscheiding. De echtscheidingsprocedure is echter, net als andere civiele procedures, in de eerste plaats gericht op verzoening van de partijen en afwikkeling van de wederzijdse vorderingen in onderlinge overeenstemming.

11. Waar moet ik mijn verzoek tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring indienen? Welke formaliteiten moet ik verrichten en welke documenten moet ik bij mijn verzoek voegen?

Verzoeken tot echtscheiding of nietigverklaring van een huwelijk moeten worden ingediend bij de rechtbank die volgens de betreffende wettelijke bepalingen bevoegd is. Als bij de echtscheidingsprocedure beslist moet worden over de verdeling van goederen, waaronder rechten op onroerende zaken, is mogelijk een regionaal gerecht bevoegd.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

De bevoegdheid van de gerechten in zaken betreffende echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van een huwelijk in gevallen waarin een of beide echtgenoten zijn gewone verblijfplaats heeft in of de nationaliteit heeft van een lidstaat, wordt beheerst door Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad. Volgens deze verordening kan een verzoek tot echtscheiding of nietigverklaring van een huwelijk in Letland worden ingediend bij het districts- of stadsgerecht:

  1. op het grondgebied waarvan de echtgenoten hun gewone verblijfplaats hebben;
  2. op het grondgebied waarvan zich de laatste gewone verblijfplaats van de echtgenoten bevindt, indien een van hen daar nog verblijft;
  3. op het grondgebied waarvan de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft;
  4. op het grondgebied waarvan zich de gewone verblijfplaats van een van de echtgenoten bevindt, in geval van een gemeenschappelijk verzoek;
  5. op het grondgebied waarvan zich de gewone verblijfplaats van de verzoeker bevindt, indien hij daar sedert ten minste een jaar onmiddellijk voorafgaand aan het verzoek verblijft;
  6. op het grondgebied waarvan zich de gewone verblijfplaats van de verzoeker bevindt, indien hij daar sedert ten minste zes maanden onmiddellijk voorafgaand aan het verzoek verblijft en Lets staatsburger is;
  7. bij een willekeurig districts- of stadsgerecht als beide echtgenoten Lets staatsburger zijn.

Nadere bijzonderheden over de bevoegdheid van de rechtbanken, met name in echtscheidingszaken waarin kwesties van ouderlijke verantwoordelijkheid spelen, worden gegeven in Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad.

Uit hoofde van de bepalingen van de wet op de burgerlijke rechtsvordering kan een verzoek tot echtscheiding of nietigverklaring van een huwelijk worden ingediend bij een districts- of stadsgerecht:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  1. op het grondgebied waarvan de verweerder zijn verblijfplaats heeft (in geval van een verweerder wiens verblijfplaats onbekend is of die geen permanente verblijfplaats in Letland heeft, moet het verzoek worden ingediend bij een gerecht dat bevoegd is voor de plaats waar onroerende zaken die eigendom zijn van de verweerder zijn gelegen, of bij een gerecht dat bevoegd is voor de laatst bekende verblijfplaats van de verweerder);
  2. op het grondgebied waarvan een van de echtgenoten een verblijfplaats heeft, in geval van een gezamenlijk verzoek;
  3. op het grondgebied waarvan de verzoeker zijn verblijfplaats heeft, als:
    • de verzoeker minderjarige kinderen verzorgt;
    • om echtscheiding wordt verzocht in verband met een huwelijk met een persoon die vanwege een geestelijke stoornis handelingsonbekwaam is verklaard of onder curatele staat;
    • om echtscheiding wordt verzocht in verband met een huwelijk met een persoon die een vrijheidsstraf ondergaat;
    • om echtscheiding wordt verzocht in verband met een huwelijk met een persoon wiens verblijfplaats onbekend is of die in het buitenland verblijft.

In voor Letland verbindende bilaterale internationale verdragen met derde landen betreffende rechtsbijstand en rechtsbetrekkingen zijn ook bepalingen neergelegd over bevoegdheid in echtscheidingszaken en nietigverklaring van huwelijken.

Ongeacht welk gerecht bevoegd is uit hoofde van de hierboven genoemde verordening van de Raad, de bepalingen van de wet op de burgerlijke rechtsvordering of de bepalingen van voor Letland verbindende bilaterale internationale verdragen, moet een echtgenoot die een verzoek tot echtscheiding indient krachtens de artikelen 128 en 235 van de wet op de burgerlijke rechtsvordering in dat verzoek de volgende gegevens vermelden:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  • het gerecht waarbij het verzoek is ingediend;
  • voornaam, achternaam en identiteitsnummer van de verzoeker en de advocaat die namens hem/haar optreedt; voornaam, achternaam en identiteitsnummer van de verweerder, indien bekend;
  • de omstandigheden waarop de verzoeker zijn/haar verzoek baseert en de bewijsmiddelen daarvoor;
  • de wettelijke bepaling waarop het verzoek is gebaseerd;
  • het verzoek;
  • de periode gedurende welke de echtgenoten gescheiden hebben geleefd;
  • lijst van bij het verzoek gevoegde documenten;
  • of partijen tot overeenstemming zijn gekomen over het gezag over eventuele kinderen, omgangsrecht, onderhoud, verdeling van goederen die tijdens het huwelijk zijn verworven, of dat de partijen elk afzonderlijk een verzoek indienen;
  • datum van het verzoek en andere data die relevant zijn voor de beslissing op het verzoek.

Het verzoek (de vordering) moet door de verzoeker of zijn/haar advocaat worden ondertekend. Als een advocaat namens een verzoeker een verzoek indient, moet de volmacht of een ander document waaruit blijkt dat deze bevoegd is het verzoek in te dienen, worden bijgevoegd.

De volgende documenten moeten bij het verzoek worden gevoegd:

  1. kopie van het verzoek voor betekening aan de verweerder;
  2. bewijs van betaling van de verschuldigde rechten en andere kosten zoals bij de wet voorzien;
  3. document(en) waaruit de omstandigheden blijken waarop het verzoek is gebaseerd (zoals een certificaat van registratie van het huwelijk).

12. Kan ik een tegemoetkoming krijgen in de kosten van juridische bijstand?

De regel is dat de overheid rechtsbijstand subsidieert als de (financiële) omstandigheden en het inkomensniveau van de betrokkene het hem/haar objectief gezien moeilijk maken voor zijn/haar rechten op te komen. Gesubsidieerde rechtsbijstand wordt toegewezen op grond van de bepalingen van de wet op de rechtsbijstand ten laste van de overheid.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

In het algemeen vallen onder rechtsbijstand de uitgaven voor de voorbereiding van procesdocumenten, juridisch advies tijdens de procedure en vertegenwoordiging in rechte. In grensoverschrijdende zaken heeft de betrokkene ook recht op rechtsbijstand voor tolkendiensten en de vertaling van bepaalde gerechtelijke en buitengerechtelijke documenten en door de betrokkene overgelegde documenten, mits deze nodig zijn voor de beslissing in het geschil; in sommige gevallen worden ook reiskosten voor verschijning ter terechtzitting vergoed.

13. Is het mogelijk in hoger beroep te gaan tegen een beslissing tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring?

Tegen een beslissing in een echtscheidingszaak van een districts- of stadsgerecht staat hoger beroep open bij een regionaal gerecht. Tegen een beslissing in hoger beroep van een regionaal gerecht kan cassatie worden ingesteld bij de senaat van het hooggerechtshof.

Als een beslissing in eerste aanleg in een echtscheidingszaak wordt gegeven door een regionaal gerecht, kan tegen deze beslissing hoger beroep worden ingesteld bij de civiele kamer van het hooggerechtshof. Tegen een beslissing in hoger beroep van de civiele kamer van het hooggerechtshof kan cassatie worden ingesteld bij de senaat van het hooggerechtshof.

14. Wat moet ik doen om een rechterlijke beslissing tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring uit een andere lidstaat in Letland erkend te krijgen?

Een beslissing tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring van een huwelijk die in een andere lidstaat is gegeven, wordt in Letland erkend overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad. Op grond van deze verordening worden beslissingen van gerechten in andere lidstaten erkend zonder dat daarvoor bijzondere procedures zijn vereist.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Als een betrokkene een beslissing tot echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring van een huwelijk die in een andere lidstaat is gegeven, in Letland wil laten erkennen, moet hij een verzoek tot erkenning van een beslissing van een gerecht in een andere lidstaat indienen bij het districts- of stadsgerecht van de plaats van tenuitvoerlegging of van de gewone verblijfplaats van de partij tegen wie om tenuitvoerlegging wordt verzocht.

Binnen tien dagen na ontvangst en onderzoek van het verzoek beslist het districts- of stadsgerecht of de beslissing in Letland kan worden erkend. Het gerecht kan enkel weigeren de beslissing in Letland te erkennen op de gronden tot weigering van de erkenning die in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad zijn opgenomen:

  1. indien de erkenning kennelijk strijdig zou zijn met de openbare orde van Letland;
  2. indien het stuk waarmee het geding is ingeleid niet tijdig en op zodanige wijze als met het oog op zijn verdediging noodzakelijk was, aan de verweerder tegen wie verstek werd verleend, is betekend of medegedeeld, tenzij vaststaat dat hij ondubbelzinnig met de beslissing instemt;
  3. indien de beslissing onverenigbaar is met een tussen dezelfde partijen in Letland gegeven beslissing;
  4. indien de beslissing onverenigbaar is met een beslissing die vroeger in een andere lidstaat of in een derde land tussen dezelfde partijen is gegeven, mits die vroegere beslissing voldoet aan de voorwaarden voor erkenning in Letland.

Krachtens artikel 638 van de wet op de burgerlijke rechtsvordering moet de verzoeker in een verzoek tot erkenning van een beslissing de volgende gegevens vermelden:

Bovenkant paginaBovenkant pagina

  • het gerecht waarbij het verzoek is ingediend;
  • voornaam, achternaam en identiteitsnummer van de verzoeker en de verweerder;
  • voorwerp van het verzoek en de omstandigheden waarop het is gebaseerd;
  • het verzoek tot erkenning (niet-erkenning) van de beslissing in Letland;
  • naam en adres van de advocaat, als een advocaat is gemachtigd in de zaak in Letland op te treden;
  • datum van het verzoek;
  • lijst van bij het verzoek gevoegde documenten.

Overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad moeten de volgende stukken bij een verzoek tot erkenning van een door een gerecht van een andere lidstaat gegeven beslissing worden gevoegd:

  1. een afschrift van de beslissing dat voldoet aan de voorwaarden tot vaststelling van de echtheid ervan;
  2. indien het een beslissing bij verstek betreft, het origineel of een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het stuk waaruit blijkt dat het stuk waarmee het geding is ingeleid of een gelijkwaardig stuk aan de niet-verschenen partij is betekend of medegedeeld; enig stuk waaruit blijkt dat de verweerder ondubbelzinnig met de beslissing instemt;
  3. een door het bevoegde gerecht of de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst afgegeven certificaat als bedoeld in artikel 39 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad.

15. Tot welk gerecht moet ik mij in Letland wenden om bezwaar te maken tegen de erkenning van een beslissing over echtscheiding/scheiding van tafel en bed/nietigverklaring door een gerecht in een andere lidstaat? Welke procedure is op deze zaak van toepassing?

Krachtens Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad kan een belanghebbende op twee manieren bezwaar maken tegen de erkenning in Letland van een door een gerecht in een andere lidstaat gegeven beslissing over echtscheiding, scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van een huwelijk.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

In de eerste plaats kan elke belanghebbende volgens de procedure van artikel 21 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad bij een districts- of stadsgerecht een verzoek indienen tot niet-erkenning in Letland van een in een andere lidstaat gegeven beslissing. Zie vraag 14 voor de bevoegdheid, de procedure en de gronden voor niet-erkenning.

In de tweede plaats kan de partij tegen wie om tenuitvoerlegging wordt verzocht een rechtsmiddel instellen tegen de erkenning in Letland van een beslissing in een zaak waarin al een verzoek is ingediend en het districts- of stadsgerecht de beslissing al heeft erkend. De verweerder in deze procedure kan bezwaar maken tegen deze erkenning in Letland van een in een andere lidstaat gegeven beslissing door een rechtsmiddel in te stellen tegen de erkenning door het districts- of stadsgerecht. Overeenkomstig artikel 33 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad kan tegen een beslissing van een districts- of stadsgerecht inzake de erkenning van een in een andere lidstaat gegeven beslissing een rechtsmiddel worden ingesteld bij een regionaal gerecht door middel van een aanvullende klacht gericht aan het gerecht dat de beslissing heeft gegeven; het verzoek moet worden ingediend bij het overeenkomstige regionale gerecht. De verweerder (of de verzoeker) kan tegen een beslissing inzake erkenning door een regionaal gerecht beroep in stellen bij de senaat van het hooggerechtshof. Dit verzoek moet worden ingediend bij het regionale gerecht dat de beslissing heeft gegeven en worden gericht aan de civiele kamer van de senaat van het hooggerechtshof.

De verweerder kan bezwaar maken tegen de erkenning van een in een andere lidstaat gegeven beslissing op de gronden tot weigering van de erkenning die in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad zijn opgesomd (zie vraag 14).

16. Wat is het toepasselijke recht in een echtscheidingsprocedure tussen echtgenoten die niet in Letland wonen of die verschillende nationaliteiten hebben?

Uit hoofde van het burgerlijk wetboek is het Letse recht van toepassing als een verzoek tot nietigverklaring van een huwelijk of echtscheiding in Letland wordt ingediend, ongeacht de nationaliteit of de verblijfplaats van de echtgenoten.

Nadere inlichtingen

http://www.tiesas.lv latviešu valoda

http://www.llrx.com/features/latvia.htm English

http://www.ttc.lv English - latviešu valoda

http://www.tm.gov.lv English - latviešu valoda

http://www.bm.gov.lv English - latviešu valoda

« Echtscheiding - Algemene informatie | Letland - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 18-09-2007

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk