Europese Commissie > EJN > Echtscheiding > Gemeinscheftsrecht

Laatste aanpassing: 25-09-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Echtscheiding - Gemeinscheftsrecht

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


Echtscheiding in Europa

Sinds 1 maart 2001 worden beslissingen inzake echtscheiding gemakkelijker door de lidstaten van de Europese Unie onderling erkend.

Als twee personen die een verschillende nationaliteit hebben of niet meer in dezelfde lidstaat wonen, willen scheiden, moeten zij weten tot de rechterlijke instanties of bevoegde autoriteiten van welk land zij zich moeten wenden.

In 2000 heeft de Raad een verordening aangenomen waarin wordt bepaald:

  • in welke lidstaat de rechterlijke instanties bevoegd zijn om een beslissing in een echtscheidingsprocedure te nemen;
  • hoe de in een lidstaat gegeven beslissingen inzake echtscheiding door de autoriteiten van de andere lidstaten worden erkend.

Deze verordening heeft betrekking op de ontbinding van het huwelijk. Daarnaast bevat zij bepalingen over beslissingen betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid voor de gemeenschappelijke kinderen als die beslissingen tegelijk met de beslissing inzake de echtscheiding worden genomen. Informatie hierover vindt u bij het thema “Ouderlijke verantwoordelijkheid“. De verordening heeft echter geen betrekking op kwesties als alimentatie of de verdeling van de huwelijksgemeenschap.

De verordening is vervangen door Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad, die in werking is getreden op 1 maart 2005. De nieuwe verordening heeft de regels betreffende huwelijkszaken niet gewijzigd en is van toepassing op beslissingen inzake echtscheiding die na die datum zijn gegeven. Tevens is de verordening van toepassing op beslissingen inzake scheiding van tafel en bed en nietigverklaring van het huwelijk. Daar het om een verordening gaat, zijn deze bepalingen rechtstreeks toepasselijk. Men kan zich dus voor een rechterlijke instantie op deze verordening beroepen.

De verordening is niet van toepassing in Denemarken.

De verordening bepaalt overigens niet welk nationaal recht de rechterlijke instanties moeten toepassen. In sommige gevallen moeten de rechterlijke instanties van een lidstaat namelijk het recht van een andere staat toepassen. Dat hangt af van het nationale recht van elke lidstaat.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Klik voor meer informatie hierover op de vlaggen van de betrokken lidstaten. Wat zijn de bevoegde rechterlijke instanties?

Welke rechterlijke instanties zijn ter zake bevoegd?

Bevoegd voor het wijzen van een echtscheidingsvonnis zijn de rechterlijke instanties van de lidstaat

  • waar de echtgenoten hun gewone verblijfplaats hebben;
  • waar de verweerder zijn gewone verblijfplaats heeft;
  • als de echtgenoten niet meer in dezelfde lidstaat wonen, waar de echtgenoten hun laatste gewone verblijfplaats hadden, mits een van hen daar nog verblijft;
  • in geval van een gemeenschappelijk verzoek, waar een van de echtgenoten zijn gewone verblijfplaats heeft;
  • onder bepaalde voorwaarden, waar de verzoeker zijn gewone verblijfplaats heeft;
  • waarvan de echtgenoten de nationaliteit hebben.

De partijen kunnen geen andere rechterlijke instantie dan een van de bovengenoemde kiezen.

Als een zaak tussen dezelfde partijen bij de bevoegde rechters van verschillende lidstaten is aangebracht, beslist de rechter bij wie de zaak het eerst aanhangig is gemaakt over de echtscheiding. Met andere woorden, als de zaak bij een rechterlijke instantie is aangebracht, blijft die bevoegd, ook als de zaak daarna bij een andere rechterlijke instantie aanhangig wordt gemaakt. Laatstgenoemde rechterlijke instantie moet weigeren een uitspraak te doen.

Erkenning van de beslissingen

  • Een beslissing inzake echtscheiding die in een lidstaat is gegeven, wordt door de andere lidstaten erkend, zonder dat daarvoor een specifieke procedure moet worden gevolgd.
  • Elke belanghebbende kan echter verzoeken dat de rechter de beslissing inzake echtscheiding niet erkent. Dit zal bijvoorbeeld het geval zijn als de erkenning kennelijk strijdig is met de openbare orde of, onder bepaalde voorwaarden, als de beslissing strijdig is met een andere beslissing of als het stuk dat het geding inleidt niet tijdig en op een zodanige wijze als met het oog op zijn verdediging nodig was, is betekend of meegedeeld aan de verweerder tegen wie verstek werd verleend.
  • Als gevolg van de erkenning van de beslissingen behoeft geen bijzondere procedure te worden gevolgd om de akten van de burgerlijke stand van een lidstaat aan te passen. Het verzoek moet worden gedaan op basis van een beslissing houdende echtscheiding (of scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk) die definitief is en waartegen volgens de wet van die lidstaat geen rechtsmiddel meer openstaat.

Nieuw voorstel over het toepasselijke recht en de rechterlijke bevoegdheid in echtscheidingszaken

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Referentiedocumenten

« Echtscheiding - Algemene informatie | Gemeinscheftsrecht - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 25-09-2007

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk