Europese Commissie > EJN > Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven > Gemeinscheftsrecht

Laatste aanpassing: 25-09-2007
Printversie Voeg toe aan favorieten

Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven - Gemeinscheftsrecht

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


Voor de laatst bijgewerkte tekst: zie English

Een recht op schadeloosstelling voor alle slachtoffers van misdrijven in de EU

Op basis van een voorstel van de Commissie heeft de Raad op 29 april 2004 een richtlijn betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven aangenomen. Overeenkomstig de richtlijn voert elke lidstaat een nationale regeling in die slachtoffers van misdrijven een billijke en passende schadeloosstelling garandeert. Door een systeem van samenwerking tussen nationale instanties op te zetten (dat sinds 1 januari 2006 operationeel is) waarborgt de richtlijn voorts dat slachtoffers in de praktijk gemakkelijk toegang hebben tot schadeloosstelling, ongeacht de plaats in de EU waar het delict is gepleegd.

Wat is het doel van de richtlijn?

Alle lidstaten zorgen ervoor dat hun nationale wetgeving voorziet in een schadeloosstellingsregeling voor slachtoffers van op hun grondgebied gepleegde opzettelijke geweldmisdrijven, die een billijke en passende schadeloosstelling van slachtoffers garandeert.

Schadeloosstelling moet zowel in nationale als in grensoverschrijdende situaties mogelijk zijn, d.w.z. ongeacht het land waar het slachtoffer verblijft en ongeacht de lidstaat waar het misdrijf is gepleegd.

Welke schadeloosstelling wordt betaald aan elk slachtoffer wordt overgelaten aan de lidstaten, mits deze schadeloosstelling billijk en passend is.

Overeenkomstig de richtlijn wordt een systeem van samenwerking tussen nationale autoriteiten opgezet voor de toezending van aanvragen om schadeloosstelling in grensoverschrijdende situaties. Personen die slachtoffer worden van een misdrijf dat wordt gepleegd buiten de lidstaat waar zij gewoonlijk verblijven, kunnen zich wenden tot een instantie in hun eigen lidstaat (assistentieverlenende instantie) om de aanvraag in te dienen en praktische en administratieve formaliteiten te vervullen. De instantie in de lidstaat van gewone verblijfplaats verzendt de aanvraag rechtstreeks naar de autoriteit in de lidstaat waar het misdrijf is gepleegd (beslissende instantie) die bevoegd is om de aanvraag te onderzoeken en de schadeloosstelling te betalen. Bij de richtlijn worden twee standaardformulieren ingevoerd.

De Commissie publiceert op het internet lijsten van de door de lidstaten aangewezen assistentieverlenende en beslissende instanties alsmede basisinformatie over schadeloosstellingsregelingen in de lidstaten.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Huidige EU- en EG-wetgeving inzake schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven door de dader

In de verordening betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken wordt bepaald dat het slachtoffer tegen de dader een schadeclaim kan indienen bij het gerecht dat de strafzaak behandelt, indien mogelijk op basis van de nationale wetgeving.

In dezelfde verordening wordt ook vastgesteld hoe een slachtoffer van een misdrijf een beslissing inzake schadevergoeding tegen de dader in een andere lidstaat ten uitvoer kan leggen.

In het kaderbesluit inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure wordt bepaald dat het slachtoffer het recht heeft voor de strafrechter schadeloosstelling door de dader te vragen. Daardoor hoeft het slachtoffer geen afzonderlijke civiele procedure in te leiden om schadevergoeding te verkrijgen. In het kaderbesluit is tevens opgenomen dat de lidstaten de dader aanmoedigen de slachtoffers op passende wijze schadeloos te stellen en bemiddeling in strafzaken bevorderen.

Referentiedocumenten

« Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven - Algemene informatie | Gemeinscheftsrecht - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 25-09-2007

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk