|
Over het netwerk |
Evenementen |
Publicaties |
Glossarium |
Nieuw op de site |
Links |
Atlas burgerlijke zaken
Rechtsorde Organisatie van de rechtspraak Juridische beroepen Rechtsbijstand Bevoegdheid van de rechtbanken Aanhangigmaking van zaken bij de rechter Procestermijnen Toepasselijk recht Betekening en kennisgeving van stukken Verkrijging van bewijs en bewijsvoering Voorlopige en bewarende maatregelen Tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen Vereenvoudigde procedures en spoedprocedures Echtscheiding Ouderlijke verantwoordelijkheid Alimentatie- Faillissement Alternatieve wijzen van geschillenbeslechting
Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven Geautomatiseerde verwerking
Voor de laatst bijgewerkte tekst: zie 
Wat is het doel van de richtlijn?
Alle lidstaten zorgen ervoor dat hun nationale wetgeving voorziet in een schadeloosstellingsregeling voor slachtoffers van op hun grondgebied gepleegde opzettelijke geweldmisdrijven, die een billijke en passende schadeloosstelling van slachtoffers garandeert.
Schadeloosstelling moet zowel in nationale als in grensoverschrijdende situaties mogelijk zijn, d.w.z. ongeacht het land waar het slachtoffer verblijft en ongeacht de lidstaat waar het misdrijf is gepleegd.
Welke schadeloosstelling wordt betaald aan elk slachtoffer wordt overgelaten aan de lidstaten, mits deze schadeloosstelling billijk en passend is.
Overeenkomstig de richtlijn wordt een systeem van samenwerking tussen nationale autoriteiten opgezet voor de toezending van aanvragen om schadeloosstelling in grensoverschrijdende situaties. Personen die slachtoffer worden van een misdrijf dat wordt gepleegd buiten de lidstaat waar zij gewoonlijk verblijven, kunnen zich wenden tot een instantie in hun eigen lidstaat (assistentieverlenende instantie) om de aanvraag in te dienen en praktische en administratieve formaliteiten te vervullen. De instantie in de lidstaat van gewone verblijfplaats verzendt de aanvraag rechtstreeks naar de autoriteit in de lidstaat waar het misdrijf is gepleegd (beslissende instantie) die bevoegd is om de aanvraag te onderzoeken en de schadeloosstelling te betalen. Bij de richtlijn worden twee standaardformulieren ingevoerd.
De Commissie publiceert op het internet lijsten van de door de lidstaten aangewezen assistentieverlenende en beslissende instanties alsmede basisinformatie over schadeloosstellingsregelingen in de lidstaten.
In de verordening betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken wordt bepaald dat het slachtoffer tegen de dader een schadeclaim kan indienen bij het gerecht dat de strafzaak behandelt, indien mogelijk op basis van de nationale wetgeving.
In dezelfde verordening wordt ook vastgesteld hoe een slachtoffer van een misdrijf een beslissing inzake schadevergoeding tegen de dader in een andere lidstaat ten uitvoer kan leggen.
In het kaderbesluit inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure wordt bepaald dat het slachtoffer het recht heeft voor de strafrechter schadeloosstelling door de dader te vragen. Daardoor hoeft het slachtoffer geen afzonderlijke civiele procedure in te leiden om schadevergoeding te verkrijgen. In het kaderbesluit is tevens opgenomen dat de lidstaten de dader aanmoedigen de slachtoffers op passende wijze schadeloos te stellen en bemiddeling in strafzaken bevorderen.
« Schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven - Algemene informatie | Gemeinscheftsrecht - Algemene informatie »
Laatste aanpassing: 25-09-2007
Bovenkant pagina