Komisja Europejska > EJN > Postępowanie upadłościowe > Luksemburg

Ostatnia aktualizacja: 03-07-2006
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Postępowanie upadłościowe - Luksemburg

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Jakie są rodzaje i cele postępowania upadłościowego 1.
1.a) Definicja niewypłacalności 1.a)
1.b) Typy postępowań 1.b)
2. Jakie są przesłanki otwarcia różnych rodzajów postępowania upadłościowego? 2.
2.a) Wymogi merytoryczne 2.a)
2.b) Jawność 2.b)
3. Jaką rolę mają poszczególni uczestnicy różnych postępowań? 3.
3.a) Postępowanie upadłościowe 3.a)
3.b) Postępowanie układowe 3.b)
3.c) Odroczenie płatności 3.c)
3.d) Zarząd sądowy 3.d)
3.e) Wspólna spłata zobowiązań 3.e)
4. Jakie są skutki prawne wszczęcia postępowania? 4.
5. Jakie zasady obowiązują w stosunku do poszczególnych kategorii wierzycieli? 5.
6. Jakie przepisy stosuje się w przypadku czynności dokonanych ze szkodą? 6.
7. Na jakich warunkach następuje zgłoszenie i uznanie wierzytelności? 7.
8. Jakie zasady obowiązują w stosunku do postępowania restrukturyzacyjnego? 8.
8.a) Wspólna spłata zobowiązań 8.a)
8.b) Zarząd sądowy 8.b)
9. Jakie przepisy stosuje się do postępowania likwidacyjnego? 9.
10. Jakie są warunki zakończenia postępowania? 10.

 

1. Jakie są rodzaje i cele postępowania upadłościowego

1.a) Definicja niewypłacalności

Doktryna stosowana w Luksemburgu, podobnie jak przepisy belgijskie, określa niewypłacalność jako stan, w którym zobowiązania dłużnika przewyższają jego majątek.

1.b) Typy postępowań

Przepisy prawne Wielkiego Księstwa Luksemburga określają pięć rodzajów postępowań upadłościowych. Trzy spośród nich odnoszą się wyłącznie do osób prowadzących działalność gospodarczą (zarówno osób fizycznych jak i prawnych), czwarty rodzaj postępowania dotyczy osób fizycznych nie prowadzących takiej działalności.

Ostatnie z nich odnosi się wyłącznie do notariuszy (ze względu na swą specyfikę związaną z zawodem nie zostało ono ujęte w poniższym opisie).

Poza wspomnianymi postępowaniami, w prawie luksemburskim istnieje procedura, o której mowa w art. 593 i nast. Kodeksu Handlowego, umożliwiająca przedsiębiorcy uzyskanie, pod pewnymi warunkami, odroczenia spłaty długu.

Zarząd sądowy (la procédure de gestion contrôlée) jest postępowaniem mającym na celu przeprowadzenie przekształcenia działalności wnioskującego o nią przedsiębiorcy. Przy czym, o przeprowadzenie tego postępowania przedsiębiorca może również wnioskować, gdy zamierza dokonać sprzedaży swego majątku.

Właściwe postępowanie upadłościowe (la procédure de faillite) polega na likwidacji majątku niewypłacalnego dłużnika.

Do góryDo góry

Postępowanie układowe (le concordat préventif de faillite) stanowi procedurę wszczynaną, przy spełnieniu określonych warunków, w przypadku dłużnika spełniającego wymogi upadłości. W przypadku ugody z odstąpieniem majątku na rzecz wierzycieli, procedura, podobnie jak w postępowaniu upadłościowym, ma na celu umożliwienie likwidacji aktywów przedsiębiorcy, który dokonał odstąpienia majątku.

Postępowanie układowe różni się wszakże od postępowania upadłościowego tym, że przedsiębiorca unika skutków postępowania upadłościowego.

Istnieje również postępowanie sanacyjne wspierające notariuszy w sytuacji zagrożonej wypłacalności, umożliwiające im wykorzystanie specjalnych przepisów, które pozwalają na dokonanie przekształcenia bądź korzystnej sprzedaży majątku.

Postępowanie wspólnej spłaty zobowiązań (la procédure de règlement collectif de dettes) stanowi procedurę wszczynaną wyłącznie dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej i będących w stanie niewypłacalności. Celem tego postępowania jest umożliwienie wnioskującemu naprawy jego sytuacji finansowej poprzez sporządzenie planu spłaty zobowiązań.

2. Jakie są przesłanki otwarcia różnych rodzajów postępowania upadłościowego?

2.a) Wymogi merytoryczne

W przypadku zarządu sądowego, wymaganym warunkiem jest charakter podmiotu wnioskującego, którym może być wyłącznie działający w dobrej wierze przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą.

Do góryDo góry

Musi dojść do zagrożenia jego wypłacalności.

Jednakże, pomimo zagrożenia wypłacalności, powinna istnieć możliwość przekształcenia jego działalności poprzez obniżenie wartości majątku.

W postępowaniu upadłościowym, wymaganym warunkiem, oprócz tego, że dłużnik musi być przedsiębiorcą prowadzącym działalność, jest fakt, iż doszło z jego strony do zaprzestania płatności i że znalazł się on w sytuacji zagrożenia swej wypłacalności.

W przypadku postępowania układowego, wymagane warunki są podobne do tych jak przy upadłości, z tą różnicą, że wnioskujący o wszczęcie postępowania dłużnik musi znajdować się w trudnej sytuacji i działać w dobrej wierze (art. 2 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r. o postępowaniu układowym, La loi concernant le concordat préventif de faillite).

Zadłużony przedsiębiorca może, na skutek nadzwyczajnych wydarzeń, nie wywiązywać się ze swoich zobowiązań w określonym terminie, wnioskując o odroczenie terminu spłaty należności przed sądem gospodarczym.

Sąd może odroczyć spłaty należności pod warunkiem, że sytuacja finansowa przedsiębiorcy pozwala przywrócić równowagę między jego zobowiązaniami a majątkiem.

Do wszczęcia postępowania wspólnej spłaty zobowiązań dochodzi wyłącznie w przypadku osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej pod warunkiem, że ich niewypłacalność nie jest czynem zorganizowanym, i że dłużnik wnioskujący o skorzystanie z powyższego postępowania posiada pozwolenie na pobyt w Wielkim Księstwie Luksemburga.

Procedura zarządu sądowego (art. 1 Rozporządzenia Wielkoksiążęcego z dnia 25 maja 1935 r. uzupełniający ustawodawstwo związane z odroczonymi płatnościami, z postępowaniem układowym oraz upadłością poprzez ustanowienie trybu zarządu sądowego), procedura układowa (art. 3 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r. w sprawie postępowania układowego), procedura wspólnej spłaty zobowiązań w przypadku nadmiernego zadłużenia (art. 3 Ustawy z dnia 8 grudnia 2000 r. w sprawie zapobiegania nadmiernemu zadłużeniu i wprowadzenia postępowania wspólnej spłaty zobowiązań w przypadku nadmiernego zadłużenia) oraz procedura odroczenia spłaty zobowiązań wszczyna się wyłącznie na wniosek dłużnika.

Do góryDo góry

Wszczęcie postępowania upadłościowego może nastąpić w różnoraki sposób.

I tak, prawo obliguje dłużnika w stanie upadłości do złożenia sprawozdania na temat swojej sytuacji przed sądem gospodarczym właściwym miejscowo (art. 440 Kodeksu handlowego).

Jednocześnie, art. 442 Kodeksu handlowego umożliwia zgłoszenie do sądu upadłości przedsiębiorcy przez jego wierzycieli.

Ten sam artykuł przyzwala również sądowi gospodarczemu na ogłoszenie upadłości przedsiębiorstwa z urzędu (zwłaszcza w przypadku niepowodzenia postępowania układowego).

2.b) Jawność

W postępowaniach: upadłościowym, układowym, odroczenia płatności i zarządu sądowego, prawo przewiduje stosowanie środków zgodnych z zasadą jawności.

Wyżej wymienione środki to obwieszczenie i/lub ogłoszenie prasowe.

3. Jaką rolę mają poszczególni uczestnicy różnych postępowań?

3.a) Postępowanie upadłościowe

Podobnie jak w przypadku wszystkich postępowań, o których mowa w niniejszym opisie i dotyczących przedsiębiorstw, sądem właściwym w dziedzinie upadłości jest właściwy miejscowo sąd okręgowy orzekający w sprawach gospodarczych (zwany dalej „sądem gospodarczym”).

To on wydaje orzeczenie stwierdzające upadłość, określa dzień zaprzestania płatności, mianuje poszczególnych uczestników postępowania (sędziego-komisarza, syndyka), ustala dzień zgłoszenia wierzytelności i dzień zamknięcia protokołu ze stwierdzenia wierzytelności oraz ogłasza zamknięcie postępowania upadłościowego.

Do góryDo góry

Zarząd majątkiem zostaje powierzony wyznaczonemu przez sąd syndykowi masy upadłości, który odpowiada za sprzedaż majątku dłużnika i za podział efektów tej sprzedaży między poszczególnych wierzycieli przy poszanowaniu zasad związanych z prawem zaspokojenia osobnego i zabezpieczeniami rzeczowymi.

Syndyk sprawuje swoją funkcję pod nadzorem ustanowionego przez sąd gospodarczy sędziego-komisarza.

Z chwilą ogłoszenia upadłości, upadły zostaje pozbawiony prawa zarządu swoim majątkiem, nie mogąc dokonywać płatności, transakcji ani żadnych innych czynności z nim związanych.

3.b) Postępowanie układowe

Po otrzymaniu wniosku, sąd gospodarczy deleguje jednego z sędziów do zbadania sytuacji wnioskującego i sporządzenia na tej podstawie sprawozdanie.

W oparciu o powyższe sprawozdanie, sąd może wyznaczyć dłużnikowi termin na przedłożenie propozycji zawarcia układu z wierzycielami.

W końcowym etapie procedury, sąd postanawia o zatwierdzeniu lub oddaleniu układu.

W ramach tego postępowania sąd wyznacza jednego ze swych członków, któremu przydziela, z jednej strony, zadanie sporządzenia sprawozdania na temat sytuacji dłużnika a, z drugiej strony, misję nadzoru nad poprawnym przebiegiem czynności układowych.

Tu również, jak w przypadku upadłości, dłużnik zostaje pozbawiony prawa do sprzedaży składników majątkowych, dokonywania zabezpieczeń hipotecznych czy zaciągania zobowiązań bez uzyskania zezwolenia od delegowanego sędziego (art. 6 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r.).

Do góryDo góry

3.c) Odroczenie płatności

Sąd gospodarczy mianuje sędziego-komisarza sporządzającego dla sądu sprawozdanie na temat sytuacji dłużnika i może orzec odroczenie płatności. W przypadku odroczenia, wyznacza jednego lub kilku sędziów-komisarzy, których zadaniem jest nadzorowanie czynności dłużnika w trakcie trwania odroczenia.

W trakcie trwania odroczenia, dłużnik zostaje pozbawiony prawa do sprzedaży składników majątkowych, dokonywania zabezpieczeń hipotecznych czy zastawu swojego majątku.

3.d) Zarząd sądowy

Wniosek należy złożyć w sądzie gospodarczym w okręgu, w którym znajduje się główny zakład przedsiębiorstwa lub jego siedziba.

Po spełnieniu przesłanek, sąd deleguje jednego z sędziów do sporządzenia sprawozdania na temat sytuacji wnioskującego przedsiębiorcy.

Od tej chwili przedsiębiorca traci prawo dysponowania swoim majątkiem (na przykład prawem do sprzedaży lub oddaniem w zastaw) z wyjątkiem sytuacji, w której otrzyma pisemną poręczenie wekslowe od sędziego delegowanego przez sąd gospodarczy.

Po złożeniu sprawozdania przez sędziego, sąd podejmuje decyzję o oddaleniu lub przyjęciu wniosku przedsiębiorcy.

W przypadku oddalenia, tym samym wyrokiem, sąd może ogłosić upadłość podmiotu.

W przeciwnym razie zarząd majątkiem wnioskującego przechodzi pod nadzór jednego lub kilku wyznaczonych przez sąd komisarzy (komisarze nie zawsze muszą być sędziami sądu gospodarczego), którzy przystępują do inwentaryzacji majątku przedsiębiorstwa i sporządzenia bilansu w celu określenia stanu jego zobowiązań i aktywów.

Do góryDo góry

Następnie, komisarz (komisarze) sporządza(ją) projekt przekształcenia przedsiębiorstwa lub projekt upłynnienia środków majątkowych.

Projekt zostaje przedłożony wierzycielom przedsiębiorstwa oraz jego współporęczycielom i gwarantom.

Po przedłożeniu planu sądowi, ten ostatni może go oddalić (ogłaszając wtedy upadłość dłużnika) lub przyjąć (co oznacza, że przedsiębiorstwo oraz gwaranci i współporęczyciele przedsiębiorstwa zobowiązują się zrealizować plan na rzecz wierzycieli).

3.e) Wspólna spłata zobowiązań

W zależności od etapu prowadzenia procedury (przypadek postępowania układowego lub sądowego) do czynności prawnych przystępują dwa różne organy.

W pierwszym przypadku, działania podejmuje Wydział Informacji i Doradztwa do spraw Nadmiernego Zadłużenia (w skrócie Wydział „SIC”), który przygotowuje akta sądowe oraz sporządza, wraz z dłużnikiem i jego wierzycielami, projekt planu naprawczego.

Sporządzony projekt zostaje przedstawiony Komisji Mediacyjnej, która, z kolei, proponuje zainteresowanym stronom (dłużnikowi i wierzycielom) plan naprawczy zawierający listę przewidywanych do podjęcia środków, począwszy od prostego odroczenia spłaty długów bądź jej ponownego rozłożenia na raty do częściowego lub całkowitego umorzenia zobowiązań.

W przypadku niepowodzenia postępowania układowego, dochodzi do wszczęcia postępowania na drodze sądowej.

Postępowanie toczy się przed sądem pokoju właściwym dla miejsca zamieszkania dłużnika.

Sędzia pokoju wzywa strony procesu do stawienia się i przedstawienia wszelkiej dokumentacji lub elementów pozwalających stwierdzić stan majątku dłużnika (jego aktywów i zobowiązań).

Do góryDo góry

Na podstawie przedłożonych dokumentów sędzia pokoju uchwala plan naprawczy przedsiębiorstwa złożony ze środków pozwalających dłużnikowi na spłatę swoich zobowiązań.

Sędzia uchwala plan naprawczy na maksymalny okres siedmiu lat i uznaje za bezskuteczny w kilku określonych przypadkach (zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania przez dłużnika nałożonych na niego przez plan naprawczy zobowiązań).

4. Jakie są skutki prawne wszczęcia postępowania?

W postępowaniach układowym, upadłościowym, odroczenia płatności i zarządu sądowego zawiesza się przymusowe tytuły egzekucyjne wobec dłużnika i jego majątku. W Wielkim Księstwie nie istnieje jednakże żaden obowiązujący przepis prawny zabraniający wierzycielom dokonywania czynności mających na celu zachowanie majątku dłużnika w stanie nienaruszonym.

W przypadku każdej ze wspomnianych procedur, dłużnik traci prawo swobodnego rozporządzania swoim majątkiem.

W niektórych przypadkach, jednakże, czynności prawne rozporządzające mogą być dokonywane wyłącznie za pośrednictwem poręczenia wekslowego ze strony osoby delegowanej przez sąd gospodarczy (w zakresie odroczenia płatności lub zarządu sądowego).

W przypadku procedury wspólnej spłaty zobowiązań, złożenie wniosku przez dłużnika w wydziale SIC powoduje z mocy prawa zawieszenie trybu egzekucji na jego majątku, z wyjątkiem egzekucji dotyczących zobowiązań alimentacyjnych (art. 3 Ustawy z dnia 8 grudnia 2000 r.).

W przypadku niepowodzenia postępowania układowego, sędzia pokoju, przed którym ma być prowadzone postępowanie sądowe, może dokonać zawieszenia wszelkich trybów egzekucyjnych w okolicznościach podobnych do wspomnianych wyżej.

Do góryDo góry

5. Jakie zasady obowiązują w stosunku do poszczególnych kategorii wierzycieli?

Zasadniczo, omawiane tutaj postępowania nie powodują wygaśnięcia podpisanych przez dłużnika umów.

Jednakże, od zasady tej istnieją wyjątki w postępowaniu upadłościowym. W przypadku tego postępowania, decyzja wydana przez sąd ogłaszający upadłość powoduje rozwiązanie umów o pracę (art. 30 Ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o umowie o pracę).

Wspomniane wyżej postępowania, z wyjątkiem postępowania układowego, nie powodują wygaśnięcia prawa do zaspokojenia osobnego wierzycieli.

Uczestniczenie w głosowaniu nad ugodą powoduje utratę pozycji wierzycieli uprzywilejowanych na rzecz wierzycieli korzystających z prawa do zabezpieczenia rzeczowego (art. 10 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r.).

W przypadku upadłości i zarządu sądowego, istnieje możliwość dokonania kompensaty wzajemnych należności pod warunkiem, że mają charakter pieniężny i były wymagalne przed decyzją sądu o ogłoszeniu upadłości lub o wprowadzeniu zarządu sądowego, lub też należności są ze sobą powiązane i wypływają z tego samego źródła (Sąd Okręgowy Luksemburga, 14 maja 1986 r., wokanda nr 32046).

Kompensaty wynikające z umowy nie posiadają mocy prawnej, jeśli zostały dokonane w przypadku upadłości w okresie zaprzestania płatności.

Wzajemne kompensaty są niemożliwe w przypadku zarządu sądowego, w postępowaniu układowym i związanym z odroczeniem płatności, jeśli zostały dokonane po utracie przez dłużnika swobody w rozporządzaniu prawami i majątkiem.

Do góryDo góry

6. Jakie przepisy stosuje się w przypadku czynności dokonanych ze szkodą?

W postępowaniach upadłościowym, zarządu sądowego, odroczenia płatności i układowym, dłużnik traci prawo swobodnego dokonywania niektórych czynności prawnych, zwłaszcza czynności dotyczących płatności.

Z wyjątkiem postępowania upadłościowego, zakaz ten posiada moc prawną tylko w przypadku nieotrzymania przez dłużnika poręczenia wekslowego od pełnomocnika sądu.

Każda czynność dokonana z naruszeniem zakazu jest nieważna.

Ponadto, w procedurze upadłościowej, sąd ma prawo unieważnić czynności prawne dłużnika dokonane przez niego w okresie zaprzestania płatności.

Okres zaprzestania płatności to przedział czasowy biegnący od dnia, w którym dłużnik zaprzestał dokonywać płatności. W trakcie tego okresu wszelkie czynności dłużnika mogą zostać unieważnione. Jeśli zostały dokonane pod tytułem obciążliwym, należy udowodnić, że współkontrahenci dłużnika mieli świadomość, że znajdował się on w sytuacji zaprzestania płatności.

7. Na jakich warunkach następuje zgłoszenie i uznanie wierzytelności?

W ramach postępowania upadłościowego, decyzja o upadłości zostaje ogłoszona przy użyciu różnych środków (prasa, wpis do rejestru sądu gospodarczego) tak, aby wierzyciele upadłego mieli możliwość zorientowania się w sytuacji i oświadczenia swojej woli (art. 472 Kodeksu handlowego).

Po zapoznaniu się z sytuacją wierzyciele powinni zgłosić wierzytelności w kancelarii sądu gospodarczego wraz z dokumentami dowodowymi (art. 496 Kodeksu handlowego).

Do góryDo góry

Stwierdzenia wierzytelności dokonuje syndyk odpowiedzialny za likwidację upadłości, posiadający prawo ich oddalenia (art. 500 Kodeksu handlowego).

W postępowaniu układowym, dłużnik składający wniosek o jego wszczęcie ma obowiązek wskazać we wniosku tożsamość i miejsce zamieszkania wierzycieli, jak również wysokość ich wierzytelności (art. 3 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r.).

W postępowaniu układowym wierzyciele powiadamiani są listem poleconym (art. 8 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r.), wzywającym ich do stawienia się na zgromadzeniu wierzycieli.

Wezwanie to publikowane jest także w formie ogłoszenia prasowego.

W trakcie zgromadzenia wierzyciele zgłaszają wysokość swoich roszczeń.

Zgodnie z powyższym udział w głosowaniu powoduje utratę prawa do wierzytelności uprzywilejowanych w przypadku wierzytelności posiadających zabezpieczenie rzeczowe (art. 10 Ustawy z dnia 14 kwietnia 1886 r.).

W zakresie wstrzymania czynności egzekucyjnych, dłużnik ma również obowiązek załączenia listy z nazwiskami swoich wierzycieli, miejscem ich zamieszkania oraz wysokością wierzytelności.

Wezwanie wierzycieli następuje w drodze listu poleconego (art. 596 Kodeksu handlowego) oraz ogłoszenia prasowego.

Na zgromadzeniu, na które zostali wezwani, wierzyciele przedstawiają wysokość wierzytelności (art. 597 Kodeksu handlowego).

W przypadku ustanowienia zarządu sądowego procedura zgłoszenia i przyjęcia wierzytelności nie jest praktykowana. Dłużnik określa tożsamość wierzycieli we wniosku złożonym do sądu.

Ci ostatni zostają następnie powiadomieni przez sąd o planie przekształceniowym lub planie sprzedaży majątku, sporządzonym przez wyznaczonych przez sąd komisarzy.

Do góryDo góry

8. Jakie zasady obowiązują w stosunku do postępowania restrukturyzacyjnego?

8.a) Wspólna spłata zobowiązań

Wydział SIC przygotowuje akta sądowe oraz sporządza, wraz z dłużnikiem i jego wierzycielami, projekt planu naprawczego.

Sporządzony projekt zostaje przedstawiony Komisji Mediacyjnej, która, z kolei, proponuje zainteresowanym stronom (dłużnikowi i wierzycielom) plan naprawczy zawierający listę przewidywanych do podjęcia środków, począwszy od prostego odroczenia spłaty długów bądź jej ponownego rozłożenia na raty do częściowego lub całkowitego umorzenia zobowiązań.

W przypadku zgody na warunki naprawy przedsiębiorstwa, plan zostaje podpisany i przyjęty przez wszystkie zainteresowane strony i przez Przewodniczącego Komisji. Z wyłączeniem nadzwyczajnych sytuacji, warunki planu pozostają niezmienne.

Jeśli, po upływie pół roku od złożenia przez dłużnika wniosku, nie dojdzie do przyjęcia żadnego z przedłożonych planów naprawczych, Wydział SIC informuje dłużnika o niepowodzeniu procedury polubownej.

W ramach postępowania sądowego, sędzia uchwala plan naprawczy przedsiębiorstwa zawierający środki pozwalające dłużnikowi na spłatę swoich zobowiązań.

Sędzia uchwala plan naprawczy na maksymalny okres siedmiu lat i uznaje za bezskuteczny w kilku określonych przypadkach (zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania przez dłużnika zobowiązań, nałożonych na niego przez plan naprawczy).

8.b) Zarząd sądowy

Wyznaczony komisarz (komisarze) przystępuje(-ją) do inwentaryzacji majątku przedsiębiorstwa i sporządzenia bilansu w celu określenia stanu jego zobowiązań i aktywów.

Do góryDo góry

Następnie, komisarz (komisarze) sporządza(ją) projekt przekształcenia przedsiębiorstwa lub projekt upłynnienia i podziału środków majątkowych.

Projekt upłynnienia majątku musi przestrzegać gwarantowanej przez ustawodawstwo rangi prawa do zaspokojenia oddzielnego i do hipoteki.

Następnie, projekt zostaje przedłożony wierzycielom przedsiębiorstwa oraz jego współporęczycielom i gwarantom.

Po przedłożeniu planu sądowi, ten ostatni może go oddalić (ogłaszając wtedy upadłość dłużnika) lub przyjąć (co oznacza, że przedsiębiorstwo oraz gwaranci i współporęczyciele przedsiębiorstwa zobowiązują się zrealizować plan na rzecz wierzycieli).

Sąd ma obowiązek oddalić plan naprawczy, jeżeli większość wierzycieli dłużnika sprzeciwi się wykonaniu planu (większość musi reprezentować koniecznie 50% całości należności).

W przypadku przyjęcia planu przekształceniowego lub planu sprzedaży majątku, przedsiębiorcy zostaje przywrócone prawo swobodnego wykonywania swych praw.

9. Jakie przepisy stosuje się do postępowania likwidacyjnego?

Zasady obowiązujące w postępowaniu likwidacyjnym odnoszą się przede wszystkim do likwidacji majątku w przypadku upadłości przedsiębiorstwa. Jednakże, przepisy dotyczące postępowania układowego przewidują zastosowanie reguł likwidacyjnych procedury upadłościowej w przypadku ugody przez zrzeczenie się majątku na rzecz wierzycieli.

W postępowaniu upadłościowym, syndyk masy upadłości przystępuje do likwidacji majątku i zobowiązań dłużnika. Wystawia na sprzedaż środki majątkowe, których posiadaczem jest upadły.

Do góryDo góry

Następnie, syndyk ustala kolejność zaspokajania uprzywilejowanych wierzycieli i podziału pozostałej wierzytelności między wierzycieli nieuprzywilejowanych i nie posiadających zabezpieczenia. Wzywa wszystkie zainteresowane strony do złożenia rachunków, przedstawiając im rozliczenie z upadłości.

Na podstawie złożonych rachunków, przystępuje do wypłaty roszczeń odszkodowawczych wierzycielom przy zachowaniu kolejności zaspokajania wynikającej z wykonanego przez niego sprawozdania ze złożonych rachunków podpisanego przez sędziego-komisarza i sekretarza sądu gospodarczego.

10. Jakie są warunki zakończenia postępowania?

W przypadku upadłości, po dokonaniu płatności, syndyk masy upadłości wnosi wniosek do sądu o zamknięcie postępowania upadłościowego. Sąd wydaje orzeczenie o zamknięciu, które, jak nazwa wskazuje, kończy procedurę upadłościową.

W postępowaniu układowym, przy odroczeniu spłaty i przy zarządzie sądowym, procedurę zamyka decyzja sądu, poprzez którą sąd wyznacza wymagany środek sądowy.

Ogłoszenie upadłości przez sąd może pociągać za sobą dwa rodzaje sankcji wobec upadłego: sankcje karne i sankcje cywilne.

Sąd może orzec w stosunku do upadłego zarówno sankcje cywilne jak i sankcje karne.

Jeżeli sąd stwierdzi, że upadłość wynikła z ciężkiego i oczywistego przewinienia popełnionego przez upadłego, może wydać orzeczenie zakazujące prowadzenia działalności gospodarczej bądź bezpośrednio przez niego samego, bądź za pośrednictwem osoby trzeciej. Tego typu orzeczenie obejmuje również zakaz sprawowania przez upadłego funkcji w organach zarządzających lub nadzorczych przedsiębiorstwa.

Innym rodzajem sankcji cywilnej jest, w przypadku upadłości spółek handlowych, rozszerzenie upadłości spółki na osoby nią zarządzające, z możliwością powództwa na podstawie art. 1382 i 1383 Kodeksu cywilnego (odpowiedzialność zgodnie z prawem powszechnym) oraz na podstawie art. 59 i 192 Ustawy o spółkach handlowych.

Wobec upadłego można również zastosować sankcje karne (związane z bankructwem).

« Postępowanie upadłościowe - Informacje ogólne | Luksemburg - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 03-07-2006

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania