Europese Commissie > EJN > Faillissement > Ierland

Laatste aanpassing: 29-06-2006
Printversie Voeg toe aan favorieten

Faillissement - Ierland

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


 

INHOUDSOPGAVE

1. Welke soorten insolventieprocedures zijn er en wat zijn de doelen ervan? 1.
2. Wat zijn de voorwaarden voor het inleiden van elk van deze insolventieprocedures? 2.
3. Welke rol spelen de verschillende deelnemers bij elk soort procedure? 3.
4. Welke gevolgen heeft het inleiden van een procedure? 4.
5. Wat zijn de specifieke voorschriften bij bepaalde categorieën van vorderingen? 5.
6. Wat zijn de voorschriften met betrekking tot handelingen die de boedel benadelen? 6.
7. Wat zijn de voorwaarden voor het indienen en verifiëren van schuldvorderingen? 7.
8. Wat zijn de voorschriften voor reorganisatieprocedures? 8.
9. Wat zijn de voorschriften voor de liquidatieprocedure (‘winding up proceeding’)? 9.
10. Wat zijn de voorwaarden voor de beëindiging van de procedure? 10.

 

1. Welke soorten insolventieprocedures zijn er en wat zijn de doelen ervan?

Definitie: “Het faillissementsrecht dient en beschermt de belangen van schuldeisers en hun schuldenaars wanneer deze laatsten niet in staat zijn of niet bereid zijn hun schulden te betalen”.

- Re Reiman 20 Fed Cas 490 (1874)

Het faillissementsrecht is enkel van toepassing op schuldenaars die natuurlijke personen zijn. Het is opgenomen in de Bankruptcy Act, 1988 (faillissementswet van 1988; hierna: 'Act van 1988'). Om failliet te worden verklaard moet de schuldenaar een 'act of Bankruptcy' (‘faillissementshandeling’) hebben verricht. Artikel 7, lid 1, van de Act van 1988 bevat een definitie van het begrip faillissementshandeling.

De faillissementsgrond die in faillissementsprocedures het meest wordt toegepast is die van artikel 7, lid 1, onder f, waarin wordt bepaald dat er sprake is van een faillissementshandeling door een schuldenaar

“indien er in het kader van executie op rechterlijk bevel beslag is gelegd op zijn goederen of indien de deurwaarder (sheriff) of de griffier (county registrar) door aantekening op het bevel of op een andere wijze heeft gemeld dat er geen voor beslag vatbare goederen zijn.”

Pre-insolventieprocedures

  1. Bankruptcy Summons (dagvaarding tot faillissement)

    Het verschuldigde bedrag moet binnen 14 dagen worden betaald, bij gebreke waarvan er sprake is van een faillissementshandeling door de schuldenaar (artikel 7, lid 1, onder g)).

  2. Petition for arrangement (verzoek tot een betalingsregeling)

    De schuldenaar kan de rechter verzoeken om bescherming tegen faillissement zodat hij zijn schuldeisers een schikking kan voorstellen. Indien het voorstel door drie vijfde van de schuldeisers (zowel qua aantal als qua waarde van de vorderingen) wordt aanvaard en door de rechter wordt bekrachtigd, dan is het bindend voor al zijn schuldeisers. Indien het voorstel wordt afgewezen of door de rechter niet wordt bekrachtigd dan kan de schuldenaar door de rechter zelf worden failliet verklaard.

    Bovenkant paginaBovenkant pagina

Formele insolventieprocedures:

Daartoe moet (binnen drie maanden na de faillissementshandeling) een verzoekschrift worden ingediend op basis van een affidavit.

Het verzoekschrift, het affidavit en alle andere stukken die in het kader van een faillissementsprocedure zijn vereist, zijn opgenomen in bijlage O van de Rules of the Superior Courts Statutory Instrument no. 79 van 1989.

2. Wat zijn de voorwaarden voor het inleiden van elk van deze insolventieprocedures?

Materiële voorwaarden:

Er is sprake van een faillissementshandeling in de zin van artikel 7, lid 1, van de Act van 1988.

De schuld moet betrekking hebben op een vereffenbare vordering van ten minste 2 000 EUR.

Er zijn voorwaarden met betrekking tot de woonplaats/verblijfplaats in de staat (artikel 11 van de Act van 1988)

Wie kan verzoeken om inleiding van een faillissementsprocedure?

Een schuldeiser

De schuldenaar

Bekendmakingsvereisten:

Het verzoekschrift moet aan de schuldenaar in persoon worden betekend.

Indien de schuldenaar failliet wordt verklaard, moet dat worden bekendgemaakt in de Iris Ofigiuil (Iers publicatieblad), een landelijk dagblad en, in voorkomend geval, in een plaatselijk dagblad.

3. Welke rol spelen de verschillende deelnemers bij elk soort procedure?

Het gerecht

Alleen het gerecht kan iemand failliet verklaren.

Om praktische redenen moeten alle stappen in een faillissementsprocedure door het gerecht worden goedgekeurd.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

De Official Assignee in Bankruptcy (curator)

Wanneer iemand failliet is verklaard, wordt een curator belast met het beheer van het vermogen van de schuldenaar. De curator is onder toezicht van het gerecht (artikel 61, lid 7) belast met alle praktische aspecten van het dagelijkse beheer van de boedel - zoals de vervreemding van de activa van de gefailleerde, en de mededeling aan het gerecht wie de schuldeisers van de gefailleerde zijn met het oog op de toepassing van het Ierse faillissementsrecht. De bevoegdheden, verplichtingen en functies van de curator zijn vastgesteld in deel III van de Act van 1988.

De verplichtingen van de schuldenaar:

De gefailleerde is onder meer verplicht zijn volledige vermogen bekend te maken aan het gerecht; alle goederen die onder zijn toezicht of controle staan aan de curator af te geven; en de curator de boekhouding en documenten met betrekking tot zijn boedel te overhandigen.

Artikel 123 van de Act van 1988 bevat 16 afzonderlijke inbreuken die een gefailleerde kan plegen en die alle onder de brede noemer 'gebrekkige samenwerking met het gerecht bij het beheer van de failliete boedel’ vallen.

4. Welke gevolgen heeft het inleiden van een procedure?

Definitie van activa

Onder 'vermogen' wordt verstaan: geld, goederen, vorderingen ('things in action'), grond en alle soorten eigendom – onroerend of roerend en in Ierland of elders gelegen – en verplichtingen, erfdienstbaarheden, alsook alle soorten rechten, rente en winst - huidige of toekomstige, verworven of potentiële - die uit dat vermogen ontstaan of daarmee samenhangen.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

- Artikel 3 van de Act van 1988.

Aard van de handelingsonbekwaamheid van de schuldenaar

De curator is belast met het beheer van het vermogen van de schuldenaar – artikel 44, lid 1, van de Act van 1988.

5. Wat zijn de specifieke voorschriften bij bepaalde categorieën van vorderingen?

Categorieën van in te dienen vorderingen

  1. Preferente vorderingen
  2. Niet-preferente vorderingen

Binnen deze categorieën hebben de verschillende vorderingen onderling dezelfde rangorde (pari passu).

In het algemeen zijn preferente vorderingen: belastingen, heffingen en socialezekerheidsbijdragen. Zij worden nader omschreven in artikel 81 e.v. van de Act van 1988. Opgemerkt zij dat overeenkomstig artikel 80 van de Act van 1988 de vorderingen betreffende de kosten van het faillissement voorrang hebben boven alle andere vorderingen.

Rechten van derden

Deze zijn eerder beperkt en worden behandeld in deel III van de Act van 1988. Er wordt verwezen naar goederen die door de gefailleerde als trustee worden beheerd en de bevoegdheden van de curator met betrekking tot het copyright zijn aan een aantal beperkingen onderworpen.

6. Wat zijn de voorschriften met betrekking tot handelingen die de boedel benadelen?

Nietigverklaring van een faillissement

Artikel 16 van de Act van 1988 bevat een procedure in het kader waarvan een gefailleerde de geldigheid van de faillietverklaring kan aanvechten. Daartoe moet hij ten genoegen van het gerecht aantonen (‘show cause') dat niet is voldaan aan een of meer van onder vraag 2 bedoelde vereisten (zie “materiële voorwaarden”). Indien een gefailleerde dat kan aantonen, moet het gerecht het faillissement nietig te verklaren. Slaagt de gefailleerde er volgens het gerecht niet in dat aan te tonen, dan kan hij beroep instellen bij de Supreme Court.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

7. Wat zijn de voorwaarden voor het indienen en verifiëren van schuldvorderingen?

Het indienen en verifiëren van vorderingen

Dat wordt behandeld in de (omvangrijke) eerste bijlage bij de Act van 1988.

Alleen schuldeisers die in het kader van een faillissementsprocedure hun vorderingen staven, kunnen eventueel worden uitbetaald. De curator kan vaststellen binnen welke termijn de vorderingen moeten worden ingediend. Een schuld kan worden bewezen aan de hand van een gedetailleerd rekeningafschrift, een affidavit betreffende de schuld of op een andere in de bijlage omschreven wijze.

8. Wat zijn de voorschriften voor reorganisatieprocedures?

Niet relevant voor het faillissement, behoudens voor de onder vraag 1 bedoelde Petition for Arrangement (zie “Pre-insolventieprocedures”).

9. Wat zijn de voorschriften voor de liquidatieprocedure (‘winding up proceeding’)?

Liquidatie naar Iers recht is een technische term voor de vereffening van vennootschappen en is bijgevolg niet relevant voor een faillissementsprocedure. De tegeldemaking van de activa en de verdeling van de opbrengsten in het kader van een faillissementsprocedure worden behandeld in deel III van de Act van 1988, waarnaar reeds is verwezen.

10. Wat zijn de voorwaarden voor de beëindiging van de procedure?

Voor rehabilitatie ('discharge'):

  1. moet de gefailleerde alle schulden en kosten, vermeerderd met rente, hebben betaald - artikel 85, lid 3, onder a), i) of
  2. moet de gefailleerde alle kosten en preferente vorderingen hebben betaald en de instemming van alle schuldeisers hebben verkregen – artikel 85, lid 3, onder a), ii, of
  3. moet het vermogen van de gefailleerde volledig te gelde zijn gemaakt, moeten alle kosten en preferente vorderingen zijn betaald en moet aan de schuldeisers 50 cent per verschuldigde euro zijn betaald – artikel 85, lid 4, onder a), of
  4. moet het vermogen van de gefailleerde volledig te gelde zijn gemaakt, moeten alle kosten en preferente vorderingen zijn betaald, moet een uitkering zijn verricht en moeten de gefailleerde en/of vrienden aan de schuldeisers een bedrag hebben betaald dat, wanneer het bij de uitkering wordt opgeteld, overeenkomt met 50 cent per verschuldigde euro - artikel 85, lid 4, onder b), of
  5. moet het vermogen van de gefailleerde volledig te gelde zijn gemaakt, moeten alle kosten en preferente vorderingen zijn betaald, moeten alle na de faillietverklaring verworven goederen bekend zijn gemaakt, moet de gefailleerde 12 jaar in staat van faillissement hebben verkeerd en moet het gerecht ervan overtuigd zijn dat het redelijk en passend is om rehabilitatie te verlenen - artikel 85, lid 4, onder c).

Stigma

Een niet-gerehabiliteerde gefailleerde verliest van rechtswege een deel van zijn wettelijke handelingsbekwaamheid; hij mag bijvoorbeeld geen houder van een bankrekening of bestuurder van een onderneming zijn of op geen enkele wijze betrokken zijn bij het bestuur van een onderneming (vennootschapswet, 1963, artikel 183); hij mag geen lid zijn van het parlement of van een lokale autoriteit.

In geval van rehabilitatie gaan de zich nog bij de curator bevindende goederen automatisch over naar de gerehabiliteerde gefailleerde. Een gerehabiliteerde gefailleerde kan net als iedereen een onderneming oprichten.

Vanuit commercieel oogpunt zal een gerehabiliteerde gefailleerde waarschijnlijk moeilijkheden ondervinden bij het verkrijgen van krediet.

« Faillissement - Algemene informatie | Ierland - Algemene informatie »

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 29-06-2006

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk