Ευρωπαϊκή Επιτροπή > EΔΔ > Πτώχευση > Αγγλία και Ουαλία

Τελευταία ενημέρωση: 02-08-2007
Εκτυπώσιμη μορφή Δημιουργήστε σελιδοδείκτη

Πτώχευση - Αγγλία και Ουαλία

EJN logo

Η σελίδα αυτή δεν χρησιμοποιείται πλέον. Αυτή τη στιγμή επικαιροποιείται και θα είναι διαθέσιμη στην ευρωπαϊκή πύλη "e-Justice".


Αγγλία και Ουαλία



 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Ποιες είναι οι διαδικασίες αφερεγγυότητας και σε τι αποσκοπούν; 1.
2. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την έναρξη κάθε είδους διαδικασίας αφερεγγυότητας; 2.
3. Ποιος είναι ο ρόλος των διαφόρων μετεχόντων σε κάθε είδος διαδικασίας; 3.
4. Ποια τα αποτελέσματα της έναρξης της διαδικασίας; 4.
5. Ποιοι είναι οι ειδικοί κανόνες που αφορούν κάποιες κατηγορίες απαιτήσεων; 5.
6. Ποιοι είναι οι κανόνες οι σχετικοί με τις επιβλαβείς πράξεις; 6.
7. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις της δήλωσης και της αποδοχής των απαιτήσεων; 7.
8. Ποιοι είναι οι κανόνες σχετικά με τις διαδικασίες ανασυγκρότησης; 8.
9. Ποιοι είναι οι κανόνες σχετικά με την εκκαθάριση; 9.
10. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις τερματισμού της διαδικασίας; 10.

 

1. Ποιες είναι οι διαδικασίες αφερεγγυότητας και σε τι αποσκοπούν;

Η αφερεγγυότητα ορίζεται είτε ως η μη κατοχή επαρκών περιουσιακών στοιχείων για την εξόφληση όλων των οφειλών είτε ως η αδυναμία εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Προηγούμενες της αφερεγγυότητας διαδικασίες

Οι εταιρείες και τα φυσικά πρόσωπα δύνανται να καταλήξουν σε τυπικό διακανονισμό με τους πιστωτές τους και να τους πείσουν να δεχθούν λιγότερο από το πλήρες οφειλόμενο ποσό· ο διακανονισμός αυτός είναι δεσμευτικός για όλους τους πιστωτές που έχουν ενημερωθεί σχετικά.

Οι εταιρείες και τα φυσικά πρόσωπα δύνανται να καταλήξουν σε άτυπο διακανονισμό με τους πιστωτές τους και να τους πείσουν να δεχθούν λιγότερο από το πλήρες οφειλόμενο ποσό· ο διακανονισμός αυτός δεν είναι δεσμευτικός.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας εταιρειών

Διοίκηση και διαχείριση ( Administration)

Κύριος σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η διάσωση της εταιρείας ή η επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος για τους πιστωτές από εκείνο που θα μπορούσε να επιτευχθεί με την εκκαθάριση. Ο διαχειριστής (administrator) οφείλει να ενεργεί προς όφελος του συνόλου των πιστωτών.

Αναγκαστική διαχείριση (Administrative Receivership)

Επαγγελματίας εκκαθαριστής (insolvency practitioner) διορίζεται από τον κάτοχο τίτλου κυμαινόμενης εξασφάλισης, που καλύπτει το σύνολο ή σχεδόν το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Η κυμαινόμενη εξασφάλιση δεν παρέχει στον κάτοχο της εξασφάλισης οποιοδήποτε εμπράγματο δικαίωμα στα περιουσιακά στοιχεία που καλύπτονται από την εξασφάλιση. Η εταιρεία είναι ελεύθερη να διαχειρίζεται τα βεβαρημένα περιουσιακά στοιχεία έως ότου «ενεργοποιηθεί» η εξασφάλιση. Ο διαχειριστής (administrative receiver) οφείλει να ρευστοποιήσει τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία εξ ονόματος του κατόχου της εξασφάλισης και είναι κυρίως υπόλογος μόνον στον κάτοχο της κυμαινόμενης εξασφάλισης ο οποίος τον έχει διορίσει.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Εκκαθάριση (winding -up)

Συνεπάγεται τη ρευστοποίηση και διανομή των περιουσιακών στοιχείων μιας εταιρείας και συνήθως την παύση λειτουργίας της επιχείρησης. Υπάρχουν τρία είδη εκκαθάρισης:

  • Αναγκαστική – όταν το δικαστήριο εκδώσει απόφαση εκκαθάρισης κατ’ αίτηση, συνήθως, πιστωτή·
  • Εκούσια με πρωτοβουλία των πιστωτών – όταν η εταιρεία είναι αφερέγγυα και αποφασίσει την εκκαθάρισή της, και
  • Εκούσια με πρωτοβουλία των εταίρων (με ειδική απόφαση της γενικής συνέλευσης) – όταν η εταιρεία είναι φερέγγυα και αποφασίσει η ίδια την εκκαθάρισή της.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας φυσικού προσώπου

Πτώχευση

Συνεπάγεται τη ρευστοποίηση και διανομή των περιουσιακών στοιχείων ενός φυσικού προσώπου και συνήθως την παύση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Το δικαστήριο κηρύσσει σε πτώχευση τα φυσικά πρόσωπα κατ’ αίτηση πιστωτή ή αυτών των ίδιων.

2. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την έναρξη κάθε είδους διαδικασίας αφερεγγυότητας;

Διαδικασία αφερεγγυότητας εταιρειών

Διοίκηση και διαχείριση (Administration)

Η εταιρεία πρέπει να παρουσιάζει, ή να είναι πιθανόν να παρουσιάσει, αδυναμία πληρωμής των οφειλών της, όπως ορίζεται στο τμήμα 123 του νόμου περί αφερεγγυότητας (Insolvency Act) του 1986. Στην περίπτωση κατόχου κυμαινόμενης εξασφάλισης που παρέχει δικαιώματα, η μόνη προϋπόθεση είναι η εξασφάλιση να είναι αντιτάξιμη.

Αίτηση για την έκδοση απόφασης διαχείρισης μπορούν να υποβάλλουν στο δικαστήριο οι ακόλουθοι:

  • Η εταιρεία·
  • Οι διευθύνοντες·
  • Ένας ή περισσότεροι πιστωτές της εταιρείας·
  • Ανώτερος δικαστικός υπάλληλος (justice's chief executive) πλημμελειοδικείου ή ειρηνοδικείου·
  • Συνδυασμός των ανωτέρω·
  • Ο επόπτης εκούσιου εταιρικού διακανονισμού, και
  • Ο εκκαθαριστής (liquidator) της εταιρείας.

Ο κάτοχος κυμαινόμενης εξασφάλισης που παρέχει δικαιώματα και η εταιρεία ή οι διευθύνοντές της μπορούν να διορίσουν αναγκαστικό διαχειριστή καταθέτοντας γνωστοποίηση στο δικαστήριο.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Μόλις διοριστεί ο διαχειριστής οφείλει να κοινοποιήσει το διορισμό του με διάφορους τρόπους που περιλαμβάνουν τη δημοσίευση ανακοίνωσης στην πιο κατάλληλη εφημερίδα και στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (London Gazette) και την αποστολή αναγγελίας διορισμού στη δημόσια υπηρεσία παρακολούθησης των εταιρικών επιχειρήσεων (Registrar of Companies) και σε όλους τους γνωστούς πιστωτές.

Aναγκαστική διαχείριση (Αdministrative Receivership)

Η κυμαινόμενη εξασφάλιση που διαθέτει ο διορίζων επί των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας πρέπει να είναι αντιτάξιμη.

Οι όροι διορισμού του διαχειριστή διέπονται από τα έγγραφα διασφάλισης. Τα έγγραφα διασφάλισης είναι έγγραφα που παρέχουν στους πιστωτές ασφάλεια σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία μιας εταιρείας ή ενός φυσικού προσώπου. Η ασφάλεια μπορεί να είναι σταθερή, δηλαδή ως προς συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία, ή στην περίπτωση εταιρείας, να είναι κυμαινόμενη, όπως περιγράφηκε στην απάντηση στο ερώτημα 1.

Μόλις διοριστεί ο διαχειριστής οφείλει να κοινοποιήσει το διορισμό του με διάφορους τρόπους που περιλαμβάνουν τη δημοσίευση ανακοίνωσης στην πιο κατάλληλη εφημερίδα και στη London Gazette και την αποστολή αναγγελίας διορισμού σε όλους τους γνωστούς πιστωτές.

Eκκαθάριση (Winding-up)

α) Αναγκαστική

Οι περιπτώσεις κατά τις οποίες το δικαστήριο δύναται να αποφασίσει την εκκαθάριση εταιρείας καθορίζονται στο τμήμα 122 του νόμου περί αφερεγγυότητας (Insolvency Act) του 1986· οι περισσότερες εταιρείες που τελούν υπό εκκαθάριση αδυνατούν να εξοφλήσουν τις οφειλές τους όπως ορίζεται στο τμήμα 123 του ίδιου νόμου.

Αντίγραφο της δικαστικής απόφασης πρέπει να σταλεί στη δημόσια υπηρεσία παρακολούθησης των εταιρικών επιχειρήσεων (Registrar of Companies) και η λήψη της απόφασης δημοσιεύεται στην κατάλληλη εφημερίδα και στη London Gazette .

Σε περίπτωση διορισμού επαγγελματία εκκαθαριστή (insolvency practitioner ) ως εκκαθαριστή αντί για τον επίσημο σύνδικο (official receiver ), πρέπει να υποβάλλεται στο δικαστήριο αντίγραφο της βεβαίωσης διορισμού. Μόλις διοριστεί ο εκκαθαριστής οφείλει να κοινοποιήσει το διορισμό του με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τη μέθοδο διορισμού, που περιλαμβάνουν τη δημοσίευση ανακοίνωσης στην πιο κατάλληλη εφημερίδα και στη London Gazette και την αποστολή αναγγελίας διορισμού στη δημόσια υπηρεσία παρακολούθησης των εταιρικών επιχειρήσεων (Registrar of Companies) και σε όλους τους γνωστούς πιστωτές.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

β) Εκούσια

Οι περιπτώσεις στις οποίες μια εταιρεία μπορεί να τεθεί εκουσίως σε εκκαθάριση καθορίζονται στο τμήμα 84 του Insolvency Act του 1986.

γ) Με πρωτοβουλία των πιστωτών

Κατά την εκούσια εκκαθάριση με πρωτοβουλία των πιστωτών η εταιρεία αποφασίζει με έκτακτη απόφαση ότι, λόγω των οφειλών της, αδυνατεί να συνεχίσει τις δραστηριότητές της και ότι είναι προτιμότερη η εκκαθάριση.

Εντός 14 ημερών από τη λήψη της απόφασης, η εταιρεία οφείλει να κοινοποιήσει τις σχετικές λεπτομέρειες στη London Gazette.

Η εταιρεία οφείλει να συγκαλέσει συνέλευση των πιστωτών εντός 14 ημερών από την ημερομηνία λήψης της απόφασης για να εξεταστεί ο διορισμός εκκαθαριστή.

Μόλις διοριστεί ο εκκαθαριστής οφείλει να κοινοποιήσει το διορισμό του με τη δημοσίευση ανακοίνωσης στην πιο κατάλληλη εφημερίδα και στη London Gazette και την αποστολή αναγγελίας στη δημόσια υπηρεσία παρακολούθησης των εταιρικών επιχειρήσεων (Registrar of Companies).

δ) Με πρωτοβουλία των εταίρων

Η διαφορά ανάμεσα στην εκούσια εκκαθάριση εταιρείας με πρωτοβουλία των πιστωτών και με πρωτοβουλία των εταίρων έγκειται στο ότι στην τελευταία περίπτωση η εταιρεία πρέπει να είναι φερέγγυα.

Εντός 14 ημερών από τη λήψη της απόφασης, η εταιρεία οφείλει να κοινοποιήσει τις σχετικές λεπτομέρειες στη London Gazette.

Μόλις διοριστεί ο εκκαθαριστής οφείλει να κοινοποιήσει το διορισμό του με τη δημοσίευση ανακοίνωσης στην πιο κατάλληλη εφημερίδα και στη London Gazette και την αποστολή αναγγελίας στη δημόσια υπηρεσία παρακολούθησης των εταιρικών επιχειρήσεων (Registrar of Companies) και σε όλους τους γνωστούς πιστωτές.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας φυσικού προσώπου

Πτώχευση

Tο δικαστήριο μπορεί να κηρύξει ένα φυσικό πρόσωπο σε πτώχευση στην περίπτωση που αδυνατεί να εξοφλήσει τις οφειλές του.

Αποστέλλεται κοινοποίηση της πτωχευτικής απόφασης στο μητρώο μεταγραφών υποθηκοφυλακείου (Chief Land Registrar) και δημοσιεύεται σχετική ανακοίνωση στην κατάλληλη εφημερίδα και στη London Gazette.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Σε περίπτωση διορισμού επαγγελματία εκκαθαριστή (insolvency practitioner) ως επιτρόπου (trustee ) αντί για τον επίσημο σύνδικο (official receiver), υποβάλλεται στο δικαστήριο αντίγραφο της βεβαίωσης διορισμού. Μόλις διοριστεί ο επίτροπος οφείλει να κοινοποιήσει το διορισμό του με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τη μέθοδο διορισμού, που περιλαμβάνουν τη δημοσίευση ανακοίνωσης στην πιο κατάλληλη εφημερίδα και την αποστολή αναγγελίας διορισμού σε όλους τους γνωστούς πιστωτές.

3. Ποιος είναι ο ρόλος των διαφόρων μετεχόντων σε κάθε είδος διαδικασίας;

Το δικαστήριο

Ο ρόλος και η λειτουργία του δικαστηρίου εξαρτώνται από το είδος της διαδικασίας:

Διοίκηση και διαχείριση (Administration)

Πρόκειται για δικαστική διαδικασία κατά την οποία ο διαχειριστής είναι ανώτερος δικαστικός υπάλληλος και μπορεί να ζητήσει οδηγίες από το δικαστήριο. Οι ενέργειες του διαχειριστή μπορούν να ελέγχονται από το δικαστήριο και οι πιστωτές μπορούν να προσφεύγουν στο δικαστήριο, εάν πιστεύουν ότι ο διαχειριστής ενεργεί, ή σκοπεύει να ενεργήσει, με τρόπο που ζημιώνει αθέμιτα τα συμφέροντα των πιστωτών.

Αναγκαστική διαχείριση (Administrative Receivership)

Πρόκειται για εξώδικη διαδικασία.

Eκκαθάριση (Winding-up)

Αναγκαστική

Πρόκειται για δικαστική διαδικασία κατά την οποία μία εταιρεία τίθεται σε αναγκαστική εκκαθάριση με δικαστική απόφαση. Ο εκκαθαριστής μπορεί να ζητήσει οδηγίες από το δικαστήριο.

Εκούσια

Πρόκειται για εξώδικη διαδικασία, αλλά είναι δυνατή η προσφυγή στο δικαστήριο για την αντικατάσταση του εκκαθαριστή ή σε περίπτωση που υπάρχουν διαφωνίες.

Διαδικασίες αφερεγγυότητας φυσικού προσώπου

Πτώχευση

Πρόκειται για δικαστική διαδικασία κατά την οποία ένα φυσικό πρόσωπο κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης με δικαστική απόφαση. Ο επίτροπος (trustee) μπορεί να ζητήσει οδηγίες από το δικαστήριο.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Επαγγελματίες εκκαθαριστές (insolvency practitioners)

Προκειμένου ένα φυσικό πρόσωπο να αναλάβει καθήκοντα διαχειριστή/συνδίκου σε διαδικασία αφερεγγυότητας, πρέπει να είναι επαγγελματίας εκκαθαριστής, εξουσιοδοτημένος από τον υπουργό ή από έναν από τους επτά αναγνωρισμένους επαγγελματικούς φορείς.

Οι αρμοδιότητες του διαχειριστή/συνδίκου σε διαδικασίες διοίκησης και διαχείρισης, εκκαθάρισης και πτώχευσης καθορίζεται στο νόμο περί αφερεγγυότητας (Insolvency Act) του 1986· επιπλέον οι επαγγελματίες εκκαθαριστές πρέπει να ενεργούν σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές και τους ηθικούς κανόνες.

Οι αρμοδιότητες του διαχειριστή (administrative receiver) καθορίζονται κυρίως στα σχετικά έγγραφα διασφάλισης.

Πιστωτές

Σε περίπτωση διοίκησης και διαχείρισης, εκκαθάρισης και πτώχευσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα όλων των πιστωτών. Στην περίπτωση αναγκαστικής διαχείρισης το κύριο καθήκον του διαχειριστή είναι να ενεργεί προς όφελος του κατόχου της εξασφάλισης ο οποίος τον έχει διορίσει.

Διευθύνοντες

Σε όλες τις περιπτώσεις διαδικασιών αφερεγγυότητας οι διευθύνοντες έχουν την τυπική υποχρέωση να συνεργάζονται με το διαχειριστή/σύνδικο και να του παρέχουν πληροφορίες, ενώ στις περιπτώσεις αναγκαστικής εκκαθάρισης με τον επίσημο εκκαθαριστή.

Πτωχεύσαντες

Ο πτωχός έχει την τυπική υποχρέωση να συνεργάζεται με τον επίσημο σύνδικο και με τον επίτροπο και να τους παρέχει πληροφορίες.

Προσφυγές

Προσφυγές κατά τις διαδικασίες αφερεγγυότητας προβλέπονται στους κανόνες 7.47 έως 7.50 των κανόνων περί αφερεγγυότητας (Insolvency Rules) του 1986. Αν και ο κανόνας 7.47 αναφέρεται σε εκκαθαρίσεις, τα δικαστήρια έχουν αποφασίσει ότι ο κανόνας αυτός καλύπτει και τις περιπτώσεις διοίκησης και διαχείρισης.

4. Ποια τα αποτελέσματα της έναρξης της διαδικασίας;

Περιουσιακά στοιχεία είναι οτιδήποτε ανήκει στην εταιρεία ή τον οφειλέτη το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξόφληση των οφειλών της/του.

Αφερεγγυότητα επιχειρήσεων

Η εταιρεία διατηρεί την κυριότητα των περιουσιακών στοιχείων της και μετά την έναρξη της διαδικασίας αφερεγγυότητας.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Αφερεγγυότητα φυσικού προσώπου

Η κυριότητα των περιουσιακών στοιχείων του πτωχού περιέρχεται αυτομάτως στον επίτροπο.

Απαιτήσεις

Οι κατηγορίες απαιτήσεων που μπορεί να προβάλει ο πιστωτής είναι οι ακόλουθες:

  • Διασφαλισμένες, με σταθερή ή κυμαινόμενη εξασφάλιση (για τις εταιρείες)
  • Προνομιούχες, που από τις 15 Σεπτεμβρίου 2003 αφορούν κυρίως χρηματικά ποσά που οφείλονται στους εργαζομένους, και
  • Μη διασφαλισμένες.

Χρεοστάσιο κτλ.

Όταν μια εταιρεία τίθεται ή προτίθεται να τεθεί υπό διοίκηση και διαχείριση πιστωτών, εφαρμόζεται χρεοστάσιο το οποίο, μεταξύ άλλων, εμποδίζει τους πιστωτές να εγείρουν αγωγή κατά της εταιρείας.

Σε περίπτωση έκδοσης απόφασης για τη θέση μιας εταιρείας σε εκκαθάριση, δεν είναι δυνατόν να εγερθεί αγωγή ή να ξεκινήσει ή να συνεχιστεί διαδικασία κατά της εταιρείας ή των περιουσιακών της στοιχείων, χωρίς προηγούμενη έγκριση του δικαστηρίου.

Σε περίπτωση έκδοσης πτωχευτικής απόφασης ή υποβολής σχετικού αιτήματος, το δικαστήριο μπορεί να σταματήσει κάθε δικαστική διαδικασία κατά του εν λόγω φυσικού προσώπου.

Άρθρα 21 και 22 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου

Στην Αγγλία και στην Ουαλία δεν έχει θεσπιστεί ειδική νομοθεσία σχετικά με τα εν λόγω άρθρα. Ωστόσο, εάν ο εκκαθαριστής υποβάλει σχετικά αιτήματα, ακολουθούνται οι συνήθεις διαδικασίες του νόμου περί αφερεγγυότητας (Insolvency Act) του 1986 και των κανόνων περί αφερεγγυότητας (Insolvency Rules).

5. Ποιοι είναι οι ειδικοί κανόνες που αφορούν κάποιες κατηγορίες απαιτήσεων;

Εμπράγματα δικαιώματα

Οι κάτοχοι σταθερής ασφάλειας επί των περιουσιακών στοιχείων μιας εταιρείας ή ενός φυσικού προσώπου προηγούνται των υπολοίπων πιστωτών στη διανομή του προϊόντος της ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Συμψηφισμός

Η νομοθεσία περί αφερεγγυότητας προβλέπει συμψηφισμό στην περίπτωση αμοιβαίων συναλλαγών μεταξύ τρίτων και μιας εταιρείας ή ενός φυσικού προσώπου πριν από τη διαδικασία διοίκησης και διαχείρισης, εκκαθάρισης ή πτώχευσης.

Επιφύλαξη κυριότητας

Οι πιστωτές που έχουν διαθέσει προϊόντα βάσει σύμβασης που περιλαμβάνει ρήτρα επιφύλαξης κυριότητας έχουν το δικαίωμα, σε ορισμένες περιπτώσεις, να ανακτήσουν τα προϊόντα αυτά από τον εντεταλμένο εκκαθαριστή (insolvency office holder).

Συμβάσεις εργασίας

Οι συνέπειες των διαδικασιών αφερεγγυότητας στους εργαζομένους εξαρτώνται από το είδος της διαδικασίας. Για παράδειγμα, στις περιπτώσεις διοίκησης και διαχείρισης και αναγκαστικής διαχείρισης, ο διαχειριστής διαθέτει προθεσμία 14 ημερών για να αποφασίσει εάν θα κρατήσει όλους ή ορισμένους από τους εργαζομένους. Αντίθετα, σε περίπτωση αναγκαστικής εκκαθάρισης, οι συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων λύονται αυτομάτως με την έκδοση της δικαστικής απόφασης.

Οι οφειλές προς τους εργαζομένους είναι προνομιούχες και καταβάλλονται κατά προτεραιότητα έναντι εκείνων των κατόχων κυμαινόμενης εξασφάλισης και των κοινών μη διασφαλισμένων (ανέγγυων ή εγχειρόγραφων) πιστωτών.

Προτεραιότητα πιστωτών

Κατά κανόνα οι πιστωτές εξοφλούνται με βάση την ακόλουθη σειρά προτεραιότητας:

  • Κάτοχοι σταθερής εξασφάλισης,
  • Προνομιούχοι πιστωτές· από τις 15 Σεπτεμβρίου 2003 πρόκειται κυρίως για χρηματικά ποσά που οφείλονται σε εργαζομένους,
  • Κάτοχοι κυμαινόμενης εξασφάλισης, και
  • Μη διασφαλισμένοι (ανέγγυοι) πιστωτές.

6. Ποιοι είναι οι κανόνες οι σχετικοί με τις επιβλαβείς πράξεις;

Υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που ισχύουν για τις διαδικασίες διοίκησης και διαχείρισης, εκκαθάρισης και πτώχευσης, οι οποίες επιτρέπουν στο διαχειριστή/σύνδικο να προσφύγει στο δικαστήριο και να διεκδικήσει την ανάκτηση κεφαλαίων υπέρ των πιστωτών. Οι κυριότερες διατάξεις είναι οι ακόλουθες:

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Υποτιμημένες συναλλαγές

Διοίκηση και διαχείριση και εκκαθαρίσεις

Σε περίπτωση που ο διαχειριστής/σύνδικος διαθέτει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας μεταβιβάστηκαν χωρίς αντάλλαγμα ή σε τιμή αισθητά χαμηλότερη από την πραγματική τους αξία, μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο προκειμένου να εκδοθεί απόφαση ανάκλησης με σκοπό την αποκατάσταση της πτωχευτικής περιουσίας.

Για να ισχύει η εν λόγω διάταξη η συναλλαγή πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί εντός δύο ετών πριν από τη σχετική ημερομηνία, δηλαδή από την ημερομηνία έναρξης της εκκαθάρισης ή την ημερομηνία υποβολής στο δικαστήριο της αίτησης για διοίκηση και διαχείριση ή την ημερομηνία της κοινοποίησης της πρόθεσης διορισμού ή, εάν δεν έχει υποβληθεί σχετική κοινοποίηση της πρόθεσης διορισμού, την ημερομηνία κατά την οποία η εταιρεία τέθηκε υπό διοίκηση και διαχείριση.

Η διάταξη αυτή ισχύει και για τις συναλλαγές που πραγματοποιούνται κατά το μεσοδιάστημα ανάμεσα στην υποβολή των εγγράφων στο δικαστήριο και τη θέση της επιχείρησης υπό διοίκηση και διαχείριση ή σε εκκαθάριση.

Πτωχεύσεις

Σε περίπτωση που ο διαχειριστής/σύνδικος έχει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας μεταβιβάστηκαν υπό τις ακόλουθες συνθήκες: χωρίς αντάλλαγμα ή σε τιμή αισθητά χαμηλότερη από την πραγματική τους αξία, ή εν είδει προικοδότησης, μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο προκειμένου να εκδώσει απόφαση ανάκλησης για την αποκατάσταση της πτωχευτικής περιουσίας.

Για να ισχύσει αυτή η διάταξη η συναλλαγή πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί εντός πενταετίας πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης βάσει της οποίας εκδόθηκε η πτωχευτική απόφαση.

Προνόμια

Διοίκηση και διαχείριση και εκκαθαρίσεις

Εάν ο διαχειριστής/σύνδικος διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία ότι τρίτος, πιστωτής ή εγγυητής οφειλής, τέθηκε σε ευνοϊκότερη θέση από εκείνη στην οποία θα βρισκόταν εάν δεν είχε λάβει χώρα η συναλλαγή, μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο για την έκδοση απόφασης για την επαναφορά στην προτέρα της παραχώρησης του προνομίου θέση.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Για να ισχύει η εν λόγω διάταξη το προνόμιο πρέπει να έχει παραχωρηθεί, στην περίπτωση συνδεόμενου προσώπου, εντός δύο ετών πριν από τη σχετική ημερομηνία, που αντιστοιχεί στην έναρξη της εκκαθάρισης ή την ημερομηνία υποβολής στο δικαστήριο της αίτησης για διοίκηση και διαχείριση ή την ημερομηνία κοινοποίησης της πρόθεσης διορισμού ή, εάν δεν υποβλήθηκε σχετική κοινοποίηση της πρόθεσης διορισμού, την ημερομηνία που η εταιρεία τέθηκε υπό διοίκηση και διαχείριση. Σε κάθε άλλη περίπτωση η σχετική περίοδος είναι έξι μήνες.

Η διάταξη αυτή ισχύει επίσης για τις συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν κατά το μεσοδιάστημα ανάμεσα στην υποβολή των εγγράφων στο δικαστήριο και τη θέση της εταιρείας υπό διοίκηση και διαχείριση ή σε εκκαθάριση.

Πτωχεύσεις

Εάν ο σύνδικος διαθέτει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τρίτος, πιστωτής ή εγγυητής οφειλής, τέθηκε σε ευνοϊκότερη θέση από εκείνη στην οποία θα βρισκόταν εάν δεν είχε λάβει χώρα η συναλλαγή, μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο για την έκδοση απόφασης επαναφοράς στην προτέρα της παραχώρησης του προνομίου θέση.

Για να ισχύει η εν λόγω διάταξη το προνόμιο πρέπει να έχει παραχωρηθεί, στην περίπτωση συνδεόμενου προσώπου, εντός διετίας πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης βάσει της οποίας εκδόθηκε η απόφαση πτώχευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση η σχετική περίοδος είναι έξι μήνες.

7. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις της δήλωσης και της αποδοχής των απαιτήσεων;

Όλοι οι εντεταλμένοι εκκαθαριστές οφείλουν να ενημερώνουν τους ανέγγυους (εγχειρόγραφους) πιστωτές, τα δε καθήκοντα ενημέρωσης με τα οποία είναι επιφορτισμένοι παρουσιάζονται αναλυτικά στο νόμο περί αφερεγγυότητας (Insolvency Act) του 1986 και στους κανόνες περί αφερεγγυότητας (Insolvency Rules) του 1986.

Σε περίπτωση αναγκαστικής διαχείρισης δεν προβλέπεται διανομή σε ανέγγυους πιστωτές και κατά συνέπεια δεν υπάρχουν κανόνες σχετικά με την απόδειξη των απαιτήσεών τους.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Σε κάθε άλλη διαδικασία αφερεγγυότητας, εταιρείας ή φυσικού προσώπου, ισχύουν παραπλήσιοι, με την ευρεία έννοια, κανόνες για την αναγγελία των απαιτήσεων στον εντεταλμένο εκκαθαριστή και οι σχετικές διατάξεις περιέχονται στους κανόνες περί αφερεγγυότητας (Insolvency Rules) του 1986. Οι κανόνες περιέχουν επίσης τις διατάξεις σχετικά με την αποδοχή των απαιτήσεων αυτών από τον εντεταλμένο εκκαθαριστή.

Εντός των κατηγοριών των προνομιούχων και των κοινών πιστωτών όλοι οι πιστωτές κατατάσσονται ισότιμα εντός της κατηγορίας τους και μοιράζονται τα διαθέσιμα περιουσιακά στοιχεία κατ’αναλογία με το ποσό που τους οφείλεται.

Εάν μια εταιρεία έχει περισσότερους του ενός πιστωτές που καλύπτονται από κυμαινόμενη εξασφάλιση, αυτοί εξοφλούνται κατά σειρά προτεραιότητας, η οποία καθορίζεται είτε με βάση την ημερομηνία δημιουργίας της εξασφάλισης είτε με βάση τη σειρά που καθορίζεται στο πλαίσιο συμφωνίας προτεραιότητας.

8. Ποιοι είναι οι κανόνες σχετικά με τις διαδικασίες ανασυγκρότησης;

Εταιρείες

Οι βιώσιμες εταιρείες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες μπορούν να επιδιώξουν τη διάσωσή τους μέσω μιας διαδικασίας διοίκησης και διαχείρισης ή ενός «CVA» (company voluntary arrangement - εκούσιος εταιρικός διακανονισμός). Πολλές διασώσεις εταιρειών που προκύπτουν από διαδικασία διοίκησης και διαχείρισης επιτυγχάνονται μέσω CVA. Για να επιτευχθεί ένας CVA, πρέπει τουλάχιστον το 75% των πιστωτών να εγκρίνει τις προτάσεις που υποβάλλουν οι διευθύνοντες, ή εφόσον η εταιρεία τελεί υπό διοίκηση και διαχείριση, ο διαχειριστής. Εφόσον εγκριθεί ο διακανονισμός, είναι δεσμευτικός για όλους τους πιστωτές στους οποίους κοινοποιήθηκαν οι προτάσεις.

Οι διατάξεις οι σχετικές με τον CVA και τη διοίκηση και διαχείριση θεσπίζονται αντίστοιχα στα μέρη Ι και ΙΙ του Insolvency Act του 1986 και τα μέρη 1 και 2 των Insolvency Rules του 1986.

Φυσικά πρόσωπα

Τα φυσικά πρόσωπα που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες μπορούν να αποφύγουν την πτώχευση προβαίνοντας σε ένα «IVA» (individual voluntary arrangement - εκούσιος διακανονισμός φυσικού προσώπου). Προκειμένου να επιτευχθεί ένας IVA, τουλάχιστον το 75% των πιστωτών πρέπει να εγκρίνει τις προτάσεις που υποβάλλει ο οφειλέτης. Εφόσον εγκριθεί ο διακανονισμός, είναι δεσμευτικός για όλους τους πιστωτές στους οποίους κοινοποιήθηκαν οι προτάσεις.

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Οι διατάξεις οι σχετικές με τον IVA περιέχονται στο μέρος VIII του Insolvency Act του 1986 και στο μέρος 5 των Insolvency Rules του 1986.

9. Ποιοι είναι οι κανόνες σχετικά με την εκκαθάριση;

Οι διατάξεις οι σχετικές με τη διαδικασία εκκαθάρισης περιέχονται στο μέρος IV του Insolvency Act του 1986 και στο μέρος 4 των Insolvency Rules του 1986. Η διάταξη που εξουσιοδοτεί τον εκκαθαριστή να πωλεί τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας περιέχεται στην παράγραφο 6 του παραρτήματος 4 του Insolvency Act του 1986. Οι διατάξεις σχετικά με τη διανομή στους πιστωτές περιέχονται στο κεφάλαιο 14 του μέρους 4 και στο μέρος 11 των Insolvency Rules του 1986.

10. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις τερματισμού της διαδικασίας;

Οι διατάξεις σχετικά με τον τερματισμό των διαδικασιών διοίκησης και διαχείρισης, εκκαθάρισης και πτώχευσης περιέχονται στον Insolvency Act του 1986 και στους Insolvency Rules του 1986.

Οι προϋποθέσεις σχετικά με τον τερματισμό μιας αναγκαστικής διαχείρισης ορίζονται στα έγγραφα διασφάλισης.

Το στίγμα της αποτυχίας

Ο Enterprise Act (νόμος περί επιχειρήσεων) του 2002 αποσκοπεί στη μείωση του στίγματος της αποτυχίας και στην ενθάρρυνση της διάσωσης.

Η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η οικονομική αποτυχία δεν οφείλεται αναγκαστικά σε πταίσμα του οφειλέτη. Σκοπός του νόμου είναι να εξασφαλίσει ότι ο κάθε πτωχός εξετάζεται ως ξεχωριστή περίπτωση και αποφεύγεται η ενιαία αντιμετώπιση. Η περίοδος της πτώχευσης μειώθηκε από τα τρία έτη που ήταν συνήθως σε ένα έτος κατ’ανώτατο όριο. Για να αντισταθμιστεί αυτό, θεσπίστηκε νέο καθεστώς περιορισμών λόγω πτωχευτικής απόφασης (Bankruptcy Restrictions Orders), με αποτέλεσμα στα φυσικά πρόσωπα που κρίνονται ένοχα ή απερίσκεπτα να επιβάλλονται περιορισμοί λόγω πτώχευσης επί δύο έως δεκαπέντε έτη. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν από την 1η Απριλίου 2004.

Στις εταιρείες, ο Enterprise Act επέφερε αλλαγές στη διοικητική διαδικασία, καθιστώντας την ταχύτερη, πιο δίκαιη και με επίκεντρο τη διάσωση. Στόχος είναι να ενθαρρυνθούν περισσότερες βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες να ζητήσουν βοήθεια σε πιο πρώιμο στάδιο, όταν υπάρχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να διασωθούν παρά να εκκαθαριστούν. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν από τις 15 Σεπτεμβρίου 2003.

Κυρώσεις

Αστικές και ποινικές κυρώσεις μπορούν να επιβληθούν στους διευθύνοντες που προβαίνουν σε κατάχρηση του προνομίου της περιορισμένης ευθύνης.

Αστικές

Όταν μία εταιρεία τίθεται υπό διοίκηση και διαχείριση ή αναγκαστική διαχείριση ή εκκαθάριση, εάν ένας διευθύνων ενεργεί κατά τρόπο που απάδει στα καθήκοντα διεύθυνσης, τότε είναι δυνατόν να του επιβληθεί απαγόρευση άσκησης διευθυντικών καθηκόντων ή συμμετοχής στη διαχείριση της εταιρείας για περίοδο από δύο έως δεκαπέντε έτη.

Σε περίπτωση εκκαθάρισης ένας διευθύνων είναι δυνατόν, επίσης, να καταδικαστεί από το δικαστήριο να συμβάλει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, εάν το δικαστήριο πεισθεί ότι ο διευθύνων αυτός ευθύνεται για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων επί ζημία των πιστωτών, ενώ γνώριζε την αφερεγγυότητα της εταιρείας.

Ποινικές

Ο Insolvency Act του 1986 προβλέπει, όσον αφορά τις εταιρείες υπό εκκαθάριση, πολλά ειδικά αδικήματα για το οποία είναι δυνατόν να διωχθεί ένας διευθύνων. Εξάλλου είναι δυνατή η δίωξη διευθυνόντων για παραβίαση του δικαίου των εταιρειών ή κάθε άλλη αξιόποινη πράξη η οποία είναι δυνατόν να αποδειχθεί, όπως τα αδικήματα που προβλέπονται από το νόμο περί κλοπής (Theft Act).

Πρόσθετες πληροφορίες

« Πτώχευση - Γενικές Πληροφορίες | Ηνωµένο Βασίλειο - Γενικές Πληροφορίες »

back

Αρχή σελίδαςΑρχή σελίδας

Τελευταία ενημέρωση: 02-08-2007

 
  • Κοινοτικό δίκαιο
  • Διεθνές δίκαιο

  • Βέλγιο
  • Βουλγαρία
  • Τσεχία
  • Δανία
  • Γερµανία
  • Εσθονία
  • Ιρλανδία
  • Ελλάδα
  • Ισπανία
  • Γαλλία
  • Ιταλία
  • Κύπρος
  • Λεττονία
  • Λιθουανία
  • Λουξεµβούργο
  • Ουγγαρία
  • Μάλτα
  • Κάτω Χώρες
  • Αυστρία
  • Πολωνία
  • Πορτογαλία
  • Ρουμανία
  • Σλοβενία
  • Σλοβακία
  • Φινλανδία
  • Σουηδία
  • Ηνωµένο Βασίλειο