Komisja Europejska > EJN > Postępowanie upadłościowe > Belgia

Ostatnia aktualizacja: 04-01-2007
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Postępowanie upadłościowe - Belgia

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

1. Jakie są rodzaje i cele postępowania upadłościowego? 1.
2. Jakie są warunki wszczęcia poszczególnych rodzajów postępowania upadłościowego? 2.
3. Jaka jest rola poszczególnych uczestników postępowania każdego rodzaju? 3.
4. Jakie skutki wywołuje wszczęcie postępowania? 4.
5. Jakie przepisy szczególne wiążą się z pewnymi kategoriami roszczeń? 5.
6. Jakie przepisy wiążą się z działaniem na szkodę? 6.
7. Jakie są warunki zgłaszania i uznawania roszczeń? 7.
8. Jakie przepisy wiążą się z postępowaniem naprawczym? 8.
9. Jakie przepisy wiążą się z postępowaniem likwidacyjnym? 9.
10. Jakie są warunki zamknięcia postępowania? 10.

 

1. Jakie są rodzaje i cele postępowania upadłościowego?

W art. 8 ustawy o zastawie hipotecznym czytamy1: „Majątek dłużnika ma służyć jako powszechnie stosowane zabezpieczenie wierzycieli, a wartość tego majątku jest podzielona pomiędzy nich na sprawiedliwych zasadach, chyba że określeni wierzyciele mają prawnie zagwarantowane pierwszeństwo”.

Upadłość oznacza, że dłużnik nie jest zdolny do spłaty swoich długów wobec wierzyciela (lub wierzycieli). Do przeciwdziałania unieważnieniu zobowiązań dłużnika wobec jego wierzycieli służą prawne procedury umożliwiające wierzycielowi uzyskanie spłaty w całości lub w części.

Najważniejszymi procedurami upadłościowymi są nadzór sądowy, postępowanie upadłościowe oraz układ z wierzycielami.

Belgijski system prawny wprowadza rozróżnienie pomiędzy przedsiębiorcami i osobami, które nie są przedsiębiorcami. Przedsiębiorca to osoba dokonująca czynności handlowych, co jest jej główną lub poboczną działalnością zawodową. Istotą czynności handlowych jest dokonywanie ich w celu osiągnięcia zysku. Tylko przedsiębiorcy mogą wnioskować o ustanowienie nadzoru sądowego i tylko wobec nich może zostać ogłoszona upadłość.

Procedurę upadłościową reguluje ustawa z 8 sierpnia 1997 (Dz.U., 28 października 1997 r., znowelizowany, Dz.U., 7 lutego 2001 r.) jedynie jako mechanizm likwidacyjny. Ustawa z 17 lipca 1997 r. (Dz. U., 28 października 1997 r., znowelizowany, Dz. U., 4 grudnia 1997 r.) ustanawia nadzór sądowy etapem wstępnym przed postępowaniem upadłościowym. Podczas nadzoru sądowego dłużnik jest chroniony przed wierzycielami i nikt nie może wnioskować o ogłoszenie jego upadłości.

Do góryDo góry

Procedurę układu z wierzycielami w przypadku osób nie będących przedsiębiorcami reguluje kodeks postępowania cywilnego (Jud.C.). Każda osoba fizyczna mająca miejsce stałego pobytu w Belgii, która nie jest przedsiębiorcą, może wnioskować o postępowanie układowe, jeśli jest niezdolna w sposób trwały do spłaty swoich długów, o ile nie wyraziła zamiaru wnioskowania o uznanie jej za niewypłacalną (art. 1675/2 ust.1 Jud.C.).

2. Jakie są warunki wszczęcia poszczególnych rodzajów postępowania upadłościowego?

Nadzór sądowy

Nadzór sadowy może być ustanowiony wobec każdego przedsiębiorcy-dłużnika, który nie spłacając swoich długów w terminie, nie wykazał oznak działania w złej wierze lub jeśli relatywnie krótkotrwałe trudności, które zmusiły go do zawieszenia spłaty, zagrażają dalszemu funkcjonowaniu jego przedsiębiorstwa (art. 9 ust.1 ustawy o nadzorze sądowym – JAA). Kolejnym warunkiem jest możliwość przywrócenia przedsiębiorstwu płynności finansowej i rentowności (art. 9 ust.2 JAA).

Wniosek o ustanowienie nadzoru sądowego może zostać złożony na piśmie przez dłużnika do sądu gospodarczego (art. 11 ust.1 JAA). Prokurator królewski również może wszcząć postępowanie z urzędu (art. 11 ust.2 JAA).

Rejestr sądu gospodarczego zawiera użyteczne informacje na temat przedsiębiorców mających trudności płatnicze. Dostęp do nich ma wyłącznie prokurator królewski oraz sam przedsiębiorca (art. 5 JAA). W ustawie nazwano to gromadzeniem danych.

Postępowanie upadłościowe

Przedsiębiorca zostaje postawiony w stan upadłości, jeśli spełnione są dwa warunki: trwałe zaprzestanie spłaty zobowiązań oraz brak zdolności kredytowej (art. 2 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Do góryDo góry

Postępowanie upadłościowe przed sądem gospodarczym może być wszczęte na wniosek samego dłużnika lub w drodze pozwu przez jednego lub więcej wierzycieli, w drodze nakazu prokuratury, zarządcy masy upadłościowej wyznaczonego przez sąd lub likwidatora w przypadku międzynarodowego postępowania upadłościowego na terenie Unii Europejskiej (art. 6 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Sąd nie może już ogłosić upadłości osoby na jej własny wniosek.

Sąd nie musi ogłaszać upadłości osoby niezwłocznie. Może zawiesić tę decyzję na okres do piętnastu dni, aby udzielić przedsiębiorcy lub prokuraturze prolongaty na złożenie wniosku o ustanowienie nadzoru sądowego (art. 7 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Art. 10 ustawy o postępowaniu upadłościowym przewiduje, że do wniosku dłużnika musi być załączony bilans, księgi główne, lista pracowników oraz lista nazw i adresów klientów oraz dostawców.

3. Jaka jest rola poszczególnych uczestników postępowania każdego rodzaju?

Nadzór sądowy

Sądem właściwym pod względem rzeczowym jest sąd gospodarczy. Sądem właściwym pod względem miejscowym jest sąd okręgu, w którym dłużnik posiada swoje główne placówki, w przypadku osoby prawnej – główną siedzibę, w dniu wszczęcia postępowania o ustanowienie nadzoru sądowego (art. 53 JAA). Sąd rozstrzyga wniosek o ustanowienie nadzoru sądowego. (art. 14 JAA), zezwala na tymczasowe zawieszenie spłat (art. 15 ust.1 (1) JAA), wyznacza jednego lub kilku zarządców masy upadłościowej (art. 15 ust.1 (2) JAA) oraz w stosownych przypadkach upoważnia do ostatecznego zawieszenia spłat (art. 33 ust.1 JAA).

Do góryDo góry

Kluczową rolę odgrywa zarządca masy upadłościowej. Ma za zadanie pomagać dłużnikowi w zarządzaniu jego majątkiem, pod nadzorem sadowym (art. 19 ust.1 JAA). Składa on sprawozdania, ilekroć wymagają tego okoliczności lub na żądanie sądu (art. 19 ust.1 JAA). Od zarządcy masy upadłościowej oczekuje się zapewnienia bezstronności i niezależności, doświadczenia w zarządzaniu przedsiębiorstwem oraz w księgowości jak również przestrzeganie zasad etyki zawodowej (art. 19 ust.2 JAA).

Do szczególnych zadań zarządcy masy upadłościowej należy pomoc dłużnikowi w realizowaniu planu naprawczego lub planu spłat (art. 29 ust.1 (2) JAA), nadzorowanie i monitorowanie planu oraz procedury administracyjnej (art. 36 ust.1 JAA), składanie sprawozdań przed sądem na temat wdrażania planu oraz zarządzania (art. 36 ust.2 JAA) oraz złożenie sprawozdania przed sądem na koniec procedury administracyjnej (art. 40 ust.1 JAA). Zarządca masy upadłościowej musi także z pomocą dłużnika analizować wszystkie napływające od wierzycieli uzasadnienia roszczeń (art. 26 JAA).

Obowiązkiem dłużnika jest sporządzenie planu naprawczego i planu spłat (art. 29 JAA). Podlega on odpowiedzialności karnej, jeśli celowo zatai, zawyży lub zaniży wartość części swoich aktywów i pasywów, lub jeśli z premedytacją będzie udzielał nieprawdziwych informacji (art. 46 JAA). Dłużnikowi nie wolno dopuścić się oszustwa w jakiejkolwiek formie. Nie może również podejmować działań z zakresu zarządzania ani podejmować decyzji bez zgody zarządcy masy upadłościowej (art. 15 ust.1 (3) JAA).

Wierzyciel ma prawo do wysłuchania przed sądem (art. 13 JAA), do bezpłatnego wglądu do akt sprawy, do otrzymania ich kopii po uiszczeniu opłaty na rzecz rejestru sądowego (art. 18 ust.2 JAA), do wnioskowania o zniesienie zawieszenia spłat, jeśli jego roszczenia nie zostają zaspokojone (art. 37 ust.1 (2) JAA), oraz do wnoszenia o wprowadzenie poprawek do planu, jeśli jest w stanie wykazać, że wprowadzenie go w życie stworzy dla niego poważne trudności (art. 38 ust.2 JAA).

Do góryDo góry

Postępowanie upadłościowe

Sądem właściwym pod względem rzeczowym jest sąd gospodarczy. Sądem właściwym pod względem miejscowym jest sąd okręgu, w którym dłużnik posiadał główne obiekty swojej firmy, w przypadku osoby prawnej – główną siedzibę, w dniu wszczęcia postępowania upadłościowego (art. 115 ustawy o postępowaniu upadłościowym). W orzeczeniu uznającym upadłość osoby, sąd wyznacza jednego lub więcej likwidatorów upadłości (art. 11 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Syndyk masy upadłościowej jest odpowiedzialny w szczególności za nadzór nad zarządzaniem i likwidacją w postępowaniu upadłościowym oraz za przyspieszenie wszelkich niezbędnych czynności. Składa przed sądem sprawozdanie na temat wszelkich sporów wynikających z postępowania upadłościowego (za wyjątkiem sporów odnośnie roszczeń podlegających zapisowi do pasywów). Nakazuje on pilne podjęcie niezbędnych kroków w celu ochrony aktywów w masie upadłościowej oraz przewodniczy on zgromadzeniu wierzycieli (art. 35 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Likwidatorami muszą być adwokaci, którzy odbyli specjalne przeszkolenie, mogący zapewnić określone gwarancje wiarygodności w związku z procedurami likwidacyjnymi (art. 27 ust.2 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Co roku dostarczają oni syndykowi masy upadłościowej pełne sprawozdanie ze stanu postępowania upadłościowego (art. 34 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Likwidatorzy masy upadłościowej zarządzają masą upadłościową pod nadzorem syndyka (art. 40 ustawy o postępowaniu upadłościowym) oraz sporządzają spis inwentarza masy upadłościowej (art. 43 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Reprezentują oni wierzycieli z wyjątkiem tzw. separatystów (posiadacze prawa zastawu, wierzyciele hipoteczni, wierzyciele uprzywilejowani).

Do góryDo góry

W myśl zapisów ustawy o postępowaniu upadłościowym zawartych w art. 9 dłużnik musi złożyć u urzędnika sądu gospodarczego oświadczenie, że zaprzestał dokonywania płatności. Automatycznie zostaje odsunięty od zarządzania masą upadłościową (art. 16 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym), która od tej chwili przechodzi pod kontrolę likwidatorów. Wyraźnie zastrzega się, że pewne aktywa nie są objęte postępowaniem upadłościowym; są to przedmioty niezbędne do wykonywania przez dłużnika jego zajęcia oraz kwoty i przedmioty wyłączone z postępowania upadłościowego na mocy kodeksu postępowania cywilnego.

Wierzyciele nie reprezentowani przez zarządców masy upadłościowej, tj. wierzyciele niezabezpieczeni oraz wierzyciele nieuprzywilejowani mają prawo do zaspokojenia z masy upadłościowej na sprawiedliwych zasadach, po potrąceniu kosztów administrowania masą upadłościową oraz płatności na rzecz wierzycieli uprzywilejowanych (art. 99 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Separatyści, dochodząc zaspokojenia swoich roszczeń, działają samodzielnie (patrz poniżej)

4. Jakie skutki wywołuje wszczęcie postępowania?

5. Jakie przepisy szczególne wiążą się z pewnymi kategoriami roszczeń?

Nadzór sądowy

Nadzór sądowy powoduje początkowo tymczasowe zawieszenie płatności na okres obserwacji do sześciu miesięcy (art. 15 ust.1 (1) JAA). Dłużnik może odpowiednio podlegać częściowej niezdolności w zakresie określonym przez sąd na podstawie potrzeb wynikających z faktycznej sytuacji. Ale sąd nie jest w stanie zarządzać i rozporządzać majątkiem w taki sposób by został on przeniesiony na zarządcę masy upadłościowej. Może on jedynie spełniać rolę pomocnika i/lub nadzorcy.

Do góryDo góry

Egzekwowanie praw wierzycieli jest również zawieszone: podjęte już kroki egzekucyjne nie mogą być kontynuowane i żaden wierzyciel nie może podjąć nowych kroków. Zajęcia majątku i konfiskaty nie są możliwe w okresie obserwacji (art. 22 JAA).

Teoretycy klasyfikują wierzycieli do różnych kategorii – głównym rozróżnieniem jest podział na wierzycieli w żaden sposób nieuprzywilejowanych (generalistów) i wierzycieli specjalnych (separatystów). Generaliści to wierzyciele niezabezpieczeni oraz wierzyciele nieuprzywilejowani. Separatyści to wierzyciele uprzywilejowani, wierzyciele hipoteczni oraz posiadacze prawa zastawu.

Generaliści podlegają planowi naprawczemu i planowi spłat, podczas gdy separatyści podlegają mu tylko wtedy, gdy wyraźnie i indywidualnie się na niego zgodzili. Separatyści nie mogą podejmować dalszych kroków egzekucyjnych – takie kroki są zawieszane. Separatyści mogą domagać się dodatkowych zabezpieczeń w sytuacji, gdy potrafią wykazać, że wartość posiadanego przez nich zabezpieczenia mogłaby ulec znacznemu obniżeniu.

Postępowanie upadłościowe

Od dnia, w którym sąd gospodarczy nakazuje wszczęcie postępowania upadłościowego, upadły automatycznie traci kontrolę nad swoim majątkiem(art. 16 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Likwidatorzy przejmują kontrolę nad masą upadłościową w celu przeprowadzenia likwidacji.

Likwidacja polega na upłynnieniu aktywów wchodzących w skład masy upadłościowej w celu zaspokojenia roszczeń wierzycieli upadłego. Gdy wierzycieli jest kilku, zwani są oni wierzycielami równoległymi. W zasadzie mają oni prawo do jednakowego traktowania (zgodnie z art. 8 ustawy hipotecznej), chyba że istnieją podstawy prawne do uprzywilejowania. Są nimi zastaw i hipoteka. Klauzula o zastrzeżeniu tytułu na rzecz niezaspokojonego wierzyciela oraz zabezpieczenia rzeczowe, takie jak zastaw, stawiają danego wierzyciela w korzystniejszym położeniu niż pozostałych wierzycieli.

Do góryDo góry

Teoretycy klasyfikują wierzycieli do różnych kategorii, przy czym głównym rozróżnieniem jest podział na wierzycieli nieuprzywilejowanych (generalistów) i wierzycieli specjalnych (separatystów). Generaliści to wierzyciele niezabezpieczeni (podlegający zasadzie sprawiedliwego podziału) oraz wierzyciele nieuprzywilejowani reprezentowani przez likwidatora. Jednak muszą oni przy podziale aktywów masy upadłościowej czekać na swoją kolej za separatystami. Separatyści muszą bronić swoich roszczeń i nie są reprezentowani przez zarządcę masy upadłościowej. Należą do nich wierzyciele uprzywilejowani, wierzyciele hipoteczni oraz posiadacze prawa zastawu.

W celu faktycznego zapewnienia jednakowego traktowania wierzycieli nieuprzywilejowanych, gdy już ich prawa w układzie z wierzycielami zostały ustalone, żaden z nich nie może stosować metod mających na celu poprawę jego położenia. W rezultacie nie mogą oni wnioskować o zajęcie majątku upadłego ani tymczasowo, ani w drodze egzekucji (patrz art. 24-25 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Separatyści podlegają zasadzie, zgodnie z którą wszelkie kroki egzekucyjne podejmowane w celu uzyskania zaspokojenia roszczeń są zawieszane (art. 26 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Niezaspokojeni sprzedawcy ruchomości, która nadal jest częścią masy upadłościowej, a nie została do niej włączona po spieniężeniu, mogą podlegać zastrzeżeniu tytułu (art. 101 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Zgodnie z art. 21 przepisów o upadłości, główne punkty nakazu wszczęcia postępowania upadłościowego oraz tożsamość likwidatora są ogłaszane w Belgijskim Monitorze Urzędowym (art. 3 ust.2 ustawy o postępowaniu upadłościowym) niezależnie od tego, gdzie za granicą wszczęto postępowanie upadłościowe i czy dłużnik ma siedzibę w Belgii.

Do góryDo góry

Orzeczenia ogłaszające upadłość, unieważnienie upadłości, zamknięcie upadłości, stwierdzające, że upadły znajduje się lub nie znajduje się pod ochroną oraz ogłaszające rehabilitację upadłego są ogłaszane w rejestrze handlowym (art. 23 ust.1 (12) ustawy z 16 stycznia 2003 r., która ustanawia rejestr handlowy, unowocześnia rejestr spółek, powołuje centra kontaktów handlowych oraz formułuje inne przepisy).

6. Jakie przepisy wiążą się z działaniem na szkodę?

Nadzór sądowy

W czasie obowiązywania nadzoru sądowego prawo nie określa okresu karencji. Podczas tymczasowego zawieszenia płatności obowiązuje okres obserwacji (art. 15 ust. 1 JAA). Z reguły nie może on przekroczyć sześciu miesięcy, ale może zostać przedłużony tylko jeden raz o maksymalnie trzy miesiące (art. 23 JAA).

Postępowanie upadłościowe

Przepisy odnośnie okresu karencji reguluje art. 12 ust.6 ustawy o postępowaniu upadłościowym. Z zasady jest to okres nie dłuższy niż sześć miesięcy przed ogłoszeniem upadłości. Okres ten trwa od chwili, gdy przedsiębiorca nie jest już dłużej w stanie spłacać swoich długów ani uzyskać kredytu, aż do dnia ogłoszenia przez sąd gospodarczy jego upadłości. Data zawieszenia płatności może być przewidziana tylko wówczas, gdy istnieją ku temu poważne obiektywne przesłanki, z których jednoznacznie wynika, że ustanie płatności nastąpi przed dniem postawienia w stan upadłości.

Przedsiębiorca zmierzający do ogłoszenia upadłości może się pokusić o działania, których nie podjąłby w innych okolicznościach. W takiej sytuacji likwidator może domagać się unieważnienia transakcji i odzyskać aktywa, których upadły pozbył się lub które zbył za zbyt niską cenę. Ma to na celu zapewnienie gwarancji jednakowego traktowania wszystkich wierzycieli reprezentowanych przez likwidatora.

Do góryDo góry

7. Jakie są warunki zgłaszania i uznawania roszczeń?

Nadzór sądowy

W okresie obserwacji syndyk masy upadłościowej musi również badać uzasadnianie roszczeń dłużnika. Musi przy tym przestrzegać przepisów określonych w art. 26 lit. ff JAA.

Dopóki nie zostanie podjęta decyzja co do spornego roszczenia, na wniosek syndyka oraz na kwotę określoną przez sąd, zostanie ono tymczasowo ujęte w procedurze zaspokojenia i zostanie uwzględnione przy ustalaniu planu (art. 27 ust.3 JAA).

Postępowanie upadłościowe

Od wierzycieli wymaga się zgłoszenia swoich roszczeń nie później niż jest to określone w ogłoszeniu upadłości. Wierzyciele powiadamiani są o tym poprzez publikację w Belgijskim Monitorze Urzędowym wyciągu z wniosku o ogłoszenie upadłości oraz za pomocą okólnika wydanego przez likwidatora, gdy tylko wierzyciele są znani (art. 62 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Roszczenia są weryfikowane przez likwidatora w obecności upadłego lub przynajmniej po fakcie wezwania go do stawienia się (art. 65 ustawy o upadłości).

Wierzyciele niezabezpieczeni i wierzyciele nieuprzywilejowani muszą czekać przy podziale aktywów masy upadłościowej na swoją kolej za wierzycielami uprzywilejowanymi, wierzycielami hipotecznymi oraz posiadaczami prawa zastawu.

8. Jakie przepisy wiążą się z postępowaniem naprawczym? 

Nadzór sądowy

Podczas okresu obserwacji nie mogą być podjęte żadne kroki egzekucyjne wobec aktywów ruchomych i nieruchomych. Zawieszenie to ma zastosowanie względem wszystkich wierzycieli niezależnie od rodzaju ich zabezpieczenia oraz względem wszystkich roszczeń wzajemnych zgłaszanych przez wierzyciela będącego właścicielem nieruchomości. Zawieszenia nie stosuje się wobec współdłużników lub poręczycieli dłużnika (art. 21 ust.1 (1) JAA).

Do góryDo góry

Prawo przewiduje, że sąd na wniosek wierzycieli będących właścicielami nieruchomości, wierzycielami uprzywilejowanymi, wierzycielami hipotecznymi i posiadaczami prawa zastawu, którzy są w stanie wykazać, że ich zabezpieczenie lub nieruchomość ulega lub prawdopodobnie ulegnie znacznemu obniżeniu wartości, może orzec o dodatkowym zabezpieczeniu na ich rzecz na podstawie wysokości ich roszczenia (art. 21 ust.1 (2) JAA).

Podczas okresu obserwacji nie można wydać nakazu zajęcia lub konfiskaty. Nakazy zajęcia wydane przed zawieszeniem płatności obowiązują jako kroki tymczasowe, jednak sąd gospodarczy, gdy wymagają tego okoliczności, może zawiesić ich realizację po wysłuchaniu stanowiska dłużnika, wierzyciela i zarządcy (art. 22 JAA).

Nakaz zawieszenia realizacji tych kroków wygasa, a wierzyciele odzyskują pełne prawa, jeśli nie zostaną zapłacone odsetki i opłaty z tytułu roszczeń za okres po ugodzie.

Orzeczenie sądu zezwalające na tymczasowe zawieszenie nie unieważnia umów, które weszły w życie przed jego wydaniem (art. 28 JAA).

Jeżeli cesja przedsiębiorstwa pomoże w zaspokojeniu wierzycieli, i tym samym w utrzymaniu działalności gospodarczej i zatrudnienia, sąd może upoważnić syndyka masy upadłościowej do przeprowadzenia cesji przedsiębiorstwa w całości lub w części (art. 41 ust.1 JAA).

Pod koniec okresu negocjacji, gdy zarządca masy upadłościowej zbadał różne propozycje przejęcia przedsiębiorstwa i omówił je z jego kierownictwem oraz przedstawicielami załogi (art. 41 ust.2) JAA) przedstawia on sądowi do akceptacji propozycję cesji całości lub części przedsiębiorstwa. Zanim sąd podejmie decyzję przeprowadza konsultacje z przedstawicielami kierownictwa oraz załogi.

Do góryDo góry

Jeśli została zaproponowana cesja całego przedsiębiorstwa, sąd może się do tego przychylić jedynie wtedy, gdy zgadza się na to ponad połowa wierzycieli, którzy zgłosili formalnie swoje roszczenia i którzy wzięli udział w głosowaniu, a wartość ich roszczeń jest wyższa niż połowa wszystkich roszczeń. Po konsultacji z wierzycielami możliwa jest cesja całego przedsiębiorstwa tylko wówczas, gdy wszystkie zgłoszone roszczenia zostały zweryfikowane.

Postępowanie upadłościowe

Wyłącznym celem procedury upadłościowej jest likwidacja aktywów w masie upadłościowej na rzecz wierzycieli. Upadłe przedsiębiorstwo przestaje istnieć w aspekcie gospodarczym i prawnym.

9. Jakie przepisy wiążą się z postępowaniem likwidacyjnym?

Nadzór sądowy

Celem nadzoru sądowego jest zapewnienie tymczasowej ochrony przedsiębiorstwu mającemu trudności finansowe – w ten sposób może ono uniknąć upadłości. Dopóki procedura nadzoru sądowego jest w toku, nie może być mowy o likwidacji.

Postępowanie upadłościowe

Cała procedura upadłościowa od momentu ogłoszenia upadłości ma na celu likwidację aktywów w masie upadłościowej. Skutkiem tego, wszystko co tu zapisano w związku z upadłością, automatycznie i siłą rzeczy odnosi się do likwidacji.

Można się odwoływać w szczególności do następujących przepisów. Każdego roku, a po raz pierwszy po pierwszych dwunastu miesiącach od objęcia swojej funkcji likwidatorzy przekazują syndykowi masy upadłościowej szczegółowe sprawozdanie z okoliczności postępowania upadłościowego (art. 34 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Syndyk masy upadłościowej również sporządza sprawozdanie na temat sporów powstałych w wyniku postępowania upadłościowego oraz nakazuje podjęcie niezwłocznych kroków w celu zabezpieczenia aktywów w masie upadłościowej (art. 35 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Do góryDo góry

Syndyk masy upadłościowej wzywa upadłego, by wysłuchać w obecności likwidatorów jego zeznań dotyczących sposobów jak najlepszego wykorzystania aktywów. Z przesłuchania jest sporządzany protokół. Bez konieczności wzywania upadłego za każdym razem likwidatorzy zbywają jego nieruchomości, zapas towaru oraz ruchomości pod nadzorem syndyka masy upadłościowej, zgodnie z art. 51 i 52 (art. 75 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowych).

Na wniosek likwidatorów, sąd może uprawomocnić cesję przedsiębiorstwa na warunkach uzgodnionych przez strony, których spełnienie może podlegać kontroli likwidatorów lub, po zamknięciu procedury upadłościowej, osób będących stroną w postępowaniu upadłościowym (art. 75 ust.4 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

W stosownych przypadkach syndyk masy upadłościowej nakazuje podział środków między wierzycieli oraz określa ich kwotę. Każda płatność wykonana w drodze nakazu lub za zgodą syndyka masy upadłościowej stanowi zwolnienie likwidatorów z ich powinności (art. 77 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

10. Jakie są warunki zamknięcia postępowania?

Nadzór sądowy

Jeśli sąd gospodarczy zatwierdzi ostateczne zawieszenie płatności, dłużnik zostaje ostatecznie zwolniony z wszelkich roszczeń zapisanych w planie spłat i planie naprawczym, gdy tylko plany te zostaną w pełni wprowadzone w życie (art. 35 ust. 3 JAA). Dłużnik może w ten sposób odzyskać czystą hipotekę i jeśli jest to spółka lub firma, może nadal funkcjonować.

Jeśli sąd gospodarczy nie zaaprobuje ostatecznego zawieszenia płatności, w tym samym orzeczeniu sąd po wysłuchaniu zeznań dłużnika odnośnie warunków upadłości może ogłosić jego upadłość (art. 33 ust.1 JAA).

Do góryDo góry

Postępowanie upadłościowe

Procedura upadłościowa jest jedynie mechanizmem likwidacyjnym. Początkowo sąd rozstrzyga spory odnośnie rozliczeń i w miarę możliwości naprawia sytuację. Następnie, odpowiadając na propozycję syndyka masy upadłościowej, nakazuje zamknięcie postępowania upadłościowego. Syndyk masy upadłościowej przestawia sędziemu sprawozdanie z obrad wierzycieli odnośnie możliwości ochrony upadłego oraz z okoliczności związanych z postępowaniem upadłościowym (art. 80 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Po zamknięciu postępowania upadłościowego obowiązuje ogólna zasada zapewnienia upadłemu ochrony, jeśli jest osobą fizyczną (tj. nie osobą prawną), nie był karany oraz jako osoba odpowiedzialna postępował właściwie. Skutkiem takiej ochrony jest to, że wszystkie jego długi zostają ostatecznie umorzone, a osoby fizyczne, które nieodpłatnie zapewniały upadłemu poręczenie, zostają zwolnione ze swoich zobowiązań. Zwolnienie przyznane upadłemu jako osobie fizycznej obejmuje również współmałżonka, jeśli on lub ona zgodzili się zostać współdłużnikami (art. 81-82 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Upadły kwalifikujący się do ochrony może teraz zaangażować się w nową działalność gospodarczą i zostaje uznany za zrehabilitowanego (art. 110 ustawy o postępowaniu upadłościowym). Upadły nie uznany za uprawnionego do ochrony może się starać o rehabilitację, jeśli uiścił wszystkie nakazane mu kwoty (art. 109 ust.1 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Urzędnik sądu powiadamia upadłego o orzeczeniu zamykającym procedury upadłościowe. Sąd może również nakazać publikację wyciągu orzeczenia zamykającego procedury upadłościowe w Belgijskim Monitorze Urzędowym. Orzeczenie musi zostać opublikowane, jeśli sąd ogłosi, że upadły jest uprawniony do ochrony (art. 80 ustawy o postępowaniu upadłościowym).

Zamknięcie postępowania upadłościowego oznacza koniec działań likwidatorów, wyłączając czynności wymagane do zakończenia postępowania i ogólnie zwalnia ich z funkcji.

Dalsze informacje

1 Dostępne na stronie: www.just.fgov.be Deutsch - français - Nederlands pod hasłem „geconsolideerde wetgeving/législation consolidée”; por. kodeks postępowania cywilnego, art. 2091.

« Postępowanie upadłościowe - Informacje ogólne | Belgia - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 04-01-2007

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania