Komisja Europejska > EJN > Prawo właściwe > Łotwa

Ostatnia aktualizacja: 22-04-2009
Wersja do druku Dodaj do ulubionych

Prawo właściwe - Łotwa

EJN logo

Strona jest nieaktualna. Trwa przygotowywanie zaktualizowanej wersji, która będzie dostępna w europejskim portalu e-Sprawiedliwość.


 

SPIS TRESCI

I. Źródła obowiązujących przepisów I.
I.1. Przepisy krajowe I.1.
I.2. Obowiązujące konwencje wielostronne I.2.
I.3. Obowiązujące konwencje dwustronne I.3.
II. Stosowanie norm kolizyjnych II.
II.1. Stosowanie norm kolizyjnych z urzędu II.1.
III. Normy kolizyjne III.
III.1. Osobowość prawna III.1.
III.2. Ojcostwo, relacja między rodzicami i dziećmi, przysposobienie III.2.
III.3. Małżeństwo, związek partnerski, rozwód III.3.
III.4. Współwłasność małżeńska III.4.
III.5. Spadki III.5.
III.6. Prawa własności III.6.
III.7. Upadłość III.7.

 

I. Źródła obowiązujących przepisów

I.1. Przepisy krajowe

Hierarchia przepisów jest zorganizowana według mocy prawnej norm w nich zawartych. Moc prawna przepisów wydanych przez daną instytucję może różnić się w zależnosci od procedury ich wydawania. Moc prawna okresla, czy dane normy zawarte w konkretnym dokumencie prawnym są nadrzędne w stosunku do niższych norm, czy podrzędne w stosunku do wyższych norm.

Hierarchia ustawodawstwa łotewskiego jest następująca:

  1. konstytucja (Satversme) Republiki Łotewskiej;
  2. ustawy przyjęte przez Parlament (Saeima), międzynarodowe normy prawne ratyfikowane przez Parlament oraz ustawy w sprawie zatwierdzania umów międzynarodowych;
  3. rozporządzenia Rady Ministrów z mocą ustaw;
  4. rozporządzenia Rady Ministrów oraz międzynarodowe normy prawne zatwierdzone przez Radę Ministrów;
  5. wiążące uchwały władz lokalnych.

I.2. Obowiązujące konwencje wielostronne

  • Konwencja rzymska z 1980 r. w sprawie prawa mającego zastosowanie do zobowiązań wynikających z umowy;
  • Konwencja Haska z dnia 1 marca 1954 r. o postępowaniu cywilnym;
  • Konwencja Haska z dnia 15 listopada 1965 r. dotycząca dostarczania za granicą dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych;
  • Konwencja Haska z dnia 25 października 1980 r. o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych lub handlowych;
  • Konwencja Haska z dnia 18 marca 1970 r. o ułatwieniu dostępu do wymiaru sprawiedliwości w stosunkach międzynarodowych.

I.3. Obowiązujące konwencje dwustronne

  • Umowa między Republiką Łotewską a Federacją Rosyjską w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych;
  • Umowa między Republiką Łotewską a Republiką Białorusi w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych;
  • Umowa między Republiką Łotewską a Republiką Uzbekistanu w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych;
  • Umowa między Republiką Łotewską a Republiką Kirgiską w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych;
  • Umowa między Republiką Łotewską a Republiką Mołdowy w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych;
  • Umowa między Republiką Łotewską a Ukrainą w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych;
  • Umowa w sprawie pomocy prawnej i stosunków prawnych między Republiką Łotewską, Republiką Estońską a Republiką Litewską;
  • Umowa między Republiką Łotewską a Rzecząpospolitą Polską o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych, pracowniczych i karnych.

II. Stosowanie norm kolizyjnych

II.1. Stosowanie norm kolizyjnych z urzędu

W przypadku, gdy prawo łotewskie dopuszcza możliwość zastosowania prawa obcego państwa, jego istota określana jest zgodnie z procedurą ustaloną w ustawie o postępowaniu cywilnym. W przypadku, gdy jest to niemożliwe, przyjmuje się, że system prawny w tym obcym państwie, w rozważanym obszarze prawa, jest zgodny z łotewskim systemem prawnym w tym samym obszarze. W przypadku, gdy zgodnie z Kodeksem cywilnym musi być zastosowane prawo obcego państwa, a z drugiej strony prawo to stanowi, że zastosowanie ma prawo łotewskie, musi zostać zastosowane prawo łotewskie.

Do góryDo góry

W Łotwie nie stosuje się obcego prawa, jeśli koliduje ono z wzorcem społecznym lub ideałami moralnymi Łotwy, lub z wiążącymi lub zakazowymi normami łotewskiego porządku prawnego.

III. Normy kolizyjne

III.1. Osobowość prawna

Zdolność prawna osoby fizycznej oraz jej zdolność do podejmowania czynności prawnych jest określana zgodnie z prawem obowiązującym w miejscu stałego pobytu danej osoby. Jeżeli dana osoba ma kilka miejsc stałego pobytu, a jednym z tych miejsc jest Łotwa, w takiej sytuacji zdolność prawna tej osoby i jej zdolność do podejmowania czynności prawnych, jak również konsekwencje podejmowanych przez nią czynności prawnych, są rozstrzygane zgodnie z prawem łotewskim.

W przypadku cudzoziemców, którzy nie mają zdolności do podejmowania czynności prawnych, ale których można by uznać za posiadających taką zdolność na mocy prawa łotewskiego, wiążące są czynności prawne podjęte przez nich na terytorium Łotwy, jeśli wiąże się to z koniecznością wymierzenia sprawiedliwości.

Zdolność prawna osoby prawnej oraz jej zdolność do podejmowania czynności prawnych jest określana zgodnie z prawem obowiązującym w miejscu siedziby jej zarządu.

Nie ma to wpływu na postanowienia prawa łotewskiego, które ograniczają zdolność prawną lub zdolność do podejmowania czynności prawnych przez cudzoziemców przebywających na Łotwie.

Wyżej wymienione przepisy mają zastosowanie, o ile międzynarodowe przepisy wiążące dla Republiki Łotewskiej nie stanowią inaczej.

Do góryDo góry

III.2. Ojcostwo, relacja między rodzicami i dziećmi, przysposobienie

Stosunki prawne dotyczące ojcostwa dziecka lub powództwa o zaprzeczenie ojcostwa są rozstrzygane zgodnie z łotewskim prawem, jeżeli w czasie urodzenia dziecka miejscem stałego pobytu matki była Łotwa.

Prawo łotewskie stosuje się również w sytuacji, gdy spór o ustalenie ojcostwa dziecka powstaje na terytorium Łotwy.

W przypadku, gdy wyznaczonym miejscem stałego pobytu dziecka jest Łotwa, stosunki prawne między rodzicami a dzieckiem podlegają prawu łotewskiemu.

Opieka lub kuratela są ustalane zgodnie z łotewskim prawem, jeżeli miejscem stałego pobytu osób podlegających opiece lub kurateli jest Łotwa. Jeżeli własność tych osób znajduje się na terytorium Łotwy, w odniesieniu do tej własności podlegają one prawu łotewskiemu, nawet jeśli miejscem ich stałego pobytu nie jest Łotwa.

Przysposobienie dziecka małżonka jest zatwierdzane zgodnie z prawem łotewskim, jeżeli miejscem stałego pobytu przysposobionego dziecka jest Łotwa.

Wyżej wymienione przepisy mają zastosowanie, o ile międzynarodowe przepisy wiążące dla Republiki Łotewskiej nie stanowią inaczej.

III.3. Małżeństwo, związek partnerski, rozwód

W przypadku, gdy małżeństwo zostaje zawarte na terytorium Łotwy, prawo do zawarcia związku małżeńskiego, formalności związane z zawarciem takiego związku oraz skutki zawarcia małżeństwa są określane zgodnie z prawem łotewskim.

Również prawo do zawarcia związku małżeńskiego przez obywatela łotewskiego w innym kraju jest określane zgodnie z prawem łotewskim. W takich przypadkach, prawo państwa, w którym został zawarty związek małżeński, określa formalności związane z zawarciem takiego związku.

Do góryDo góry

Sprawa rozwiązania lub anulowania małżeństwa, tocząca się przed sądem łotewskim rozstrzygana jest zgodnie z prawem łotewskim, niezależnie od obywatelstwa małżonków. W tym przypadku dopuszczalny jest wyjątek od przepisu stanowiącego, że kwestie związane ze wszelkimi związkami zawartymi na mocy prawa cywilnego należy rozstrzygać zgodnie z prawem obowiązującym w czasie zawarcia takiego związku, jego zmiany lub zakończenia.

Zanim stosunki między małżonkami zaczną podlegać prawu łotewskiemu, można w ich sprawie rozstrzygać również zgodnie z prawem łotewskim. Nie ma to wpływu na wcześniej uzyskane prawa.

Rozwiązanie lub anulowanie małżeństwa obywateli łotewskich, które zostało przeprowadzone w innym kraju, jest uznawane na Łotwie, z wyjątkiem sytuacji, w których powody podane jako podstawy do rozwiązania lub anulowania małżeństwa nie są zgodne z prawem łotewskim lub kolidują z wzorcem społecznym lub ideałami moralnymi Łotwy.

Stosunki osobiste i własnościowe między małżonkami są określane zgodnie z prawem łotewskim. Jeżeli własność małżonków znajduje się na terytorium Łotwy, w odniesieniu do tej własności podlegają oni prawu łotewskiemu, nawet jeśli miejscem ich stałego pobytu nie jest Łotwa.

Wyżej wymienione przepisy mają zastosowanie, o ile międzynarodowe przepisy wiążące dla Republiki Łotewskiej nie stanowią inaczej.

III.4. Współwłasność małżeńska

Stosunki osobiste i własnościowe między małżonkami są określane zgodnie z prawem łotewskim. Jeżeli własność małżonków znajduje się na terytorium Łotwy, w odniesieniu do tej własności podlegają oni prawu łotewskiemu nawet jeśli miejscem ich stałego pobytu nie jest Łotwa.

Do góryDo góry

Wyżej wymienione przepisy mają zastosowanie, o ile międzynarodowe przepisy wiążące dla Republiki Łotewskiej nie stanowią inaczej.

III.5. Spadki

Prawa spadkowe odnoszące się do spadku znajdującego się na terytorium Łotwy są rozpatrywane zgodnie z prawem łotewskim.

Podział spadku w obcym państwie jest możliwy dopiero po zaspokojeniu zgodnych z prawem roszczeń do spadku osób, których miejscem stałego pobytu jest Łotwa.

Wyżej wymienione przepisy mają zastosowanie, o ile międzynarodowe przepisy wiążące dla Republiki Łotewskiej nie stanowią inaczej.

III.6. Prawa własności

Prawa własności, w tym prawo do posiadania, są określane zgodnie z prawem obowiązującym w miejscu, w którym znajduje się dana własność.

Jeżeli następuje zmiana miejsca lokalizacji w przypadku majątku ruchomego, nie ma to wpływu na prawa własności osoby trzeciej, nabyte zgodnie z prawem w miejscu, w którym majątek ruchomy znajdował się wcześniej.

Konsekwencje związane z upłynięciem przewidzianego okresu lub przedawnieniem wierzytelności odnośnie do praw własności są rozstrzygane zgodnie z prawem obowiązującym w miejscu, w którym znajduje się dana własność w momencie upłynięcia przedmiotowego okresu.

Pod względem formy i treści nabycie, zmiana lub wygaśnięcie praw własności w odniesieniu do nieruchomości zlokalizowanej na terytorium Łotwy oraz zobowiązania wynikające z czynności prawnych, na podstawie których takie prawa własności zostały nabyte, zmienione lub wygasły, określa się wyłącznie w oparciu o prawo łotewskie, bez względu na to, kto dokonał przedmiotowych czynności prawnych i gdzie miało to miejsce. Na Łotwie nie obowiązują przepisy i formy kolizyjne zawarte w takich czynnościach prawnych.

Wyżej wymienione przepisy mają zastosowanie, o ile międzynarodowe przepisy wiążące dla Republiki Łotewskiej nie stanowią inaczej.

III.7. Upadłość

(Zob. strona zawierająca informacje dotyczące upadłości).

« Prawo właściwe - Informacje ogólne | Łotwa - Informacje ogólne »

Do góryDo góry

Ostatnia aktualizacja: 22-04-2009

 
  • Prawo wspólnotowe
  • Prawo międzynarodowe

  • Belgia
  • Bułgaria
  • Czechy
  • Dania
  • Niemcy
  • Estonia
  • Irlandia
  • Grecja
  • Hiszpania
  • Francja
  • Włochy
  • Cypr
  • Łotwa
  • Litwa
  • Luksemburg
  • Węgry
  • Malta
  • Niderlandy
  • Austria
  • Polska
  • Portugalia
  • Rumunia
  • Słowenia
  • Słowacja
  • Finlandia
  • Szwecja
  • Wielka Brytania