Europese Commissie > EJN > Alternatieve wijzen van geschillenbeslechting

Laatste aanpassing: 30-07-2004
Printversie Voeg toe aan favorieten

Alternatieve wijzen van geschillenbeslechting - Algemene informatie

EJN logo

Deze pagina is vervallen. De pagina wordt bijgewerkt en verplaatst naar het Europees e-justitieportaal.


Een conflict oplossen zonder naar de rechtbank te stappen; het kan.

U hebt een conflict met een onderneming, een beroepsbeoefenaar, uw werkgever, een gezinslid, of een andere persoon, in uw eigen land of in het buitenland. Indien u er niet in slaagt dit conflict in der minne op te lossen, kunt u zich natuurlijk tot een rechtbank wenden, maar u kunt ook overwegen gebruik te maken van een alternatieve wijze van geschillenbeslechting zoals bemiddeling of conciliatie.

Het gebruik van alternatieve wijzen van geschillenbeslechting is soms voorgeschreven door de wet of opgelegd door een rechterlijke beslissing, maar meestal nemen de personen die in conflict liggen zelf het initiatief. Deze alternatieve wijzen van geschillenbeslechting kunnen u helpen uw moeilijkheden op te lossen dankzij de tussenkomst van een neutrale en bekwame derde. Alternatieve wijzen van geschillenbeslechting, vaak aangeduid met het de afkorting ADR die staat voor de Engelse uitdrukking "Alternative Dispute Resolution", kunnen verschillende vormen aannemen. Men kan de verschillende voorkomende vormen onderscheiden aan de hand van de rol van de derde bij de beslechting van het geschil.
  • In bepaalde gevallen, helpt de derde de partijen om tot een akkoord te komen, zonder evenwel een formeel standpunt in te nemen over de wijze waarop het geschil zou kunnen worden opgelost.
In de loop van deze procedures, die vaak "conciliatie" of "bemiddeling" worden genoemd, worden de partijen uitgenodigd om de dialoog aan te gaan of te hervatten en dus een confrontatie uit de weg te gaan; zij kiezen zelf de methode om het geschil te beslechten en spelen daarbij een zeer actieve rol in een poging zelf de oplossing te vinden die hen het beste uitkomt. Deze methodes bieden de mogelijkheid het strikt juridische debat te overstijgen en een persoonlijke en aangepaste oplossing voor het geschil te vinden. Dankzij deze consensuele benadering is de kans groter dat de partijen, zodra hun geschil is geregeld, hun betrekkingen van commerciële of andere aard kunnen handhaven.
  • In andere gevallen vindt de derde zelf de oplossing, die hij daarna aan de partijen voorlegt.
  • Vooral op het gebied van consumentenzaken bestaan er alternatieve wijzen van geschillenbeslechting waarbij de derde een oplossing voor het conflict voorstelt.
  • Soms moet de derde een aanbeveling tot de partijen richten, wie het vrijstaat deze al dan niet op te volgen.
  • Dit is het geval bij de commissies voor consumentenklachten van de Scandinavische landen. Het staat de consument die oorspronkelijk een beroep deed op een dergelijk orgaan voor geschillenbeslechting vrij de zaak bij de rechtbank aanhangig te maken als hij niet tevreden is over de voorgestelde oplossing.

  • Soms moet de derde een besluit nemen dat enkel verbindend is voor de verkoper/dienstverlener.
Dit is vaak het geval voor de ombudsdiensten die in bepaalde bedrijfstakken zoals het bank en verzekeringswezen ten behoeve van de klanten in het leven zijn geroepen. De beslissingen van de ombudsman zijn bindend voor de ondernemingen die aan het systeem deelnemen. In deze vorm van geschillenbeslechting kan de consument, als hij niet tevreden is over de door de Ombudsman genomen beslissing, dezelfde zaak bij de rechtbank aanhangig maken.
  • In andere gevallen tenslotte, die dichter aansluiten bij de klassieke gerechtelijke procedure, neemt de derde, "scheidsrechter" genoemd, een beslissing om het geschil te beslechten.
Deze beslissing, die verbindend is voor de beide partijen in het geschil, kan worden genomen op grond van de toepasselijke rechtsregels (klassiek geval van arbitrage) of gebaseerd zijn op het beginsel van billijkheid (geval van "amiable composition"). De beslissing van de scheidsrechter, arbitrale uitspraak genoemd, heeft kracht van gewijsde, wat betekent dat het geschil, wanneer de scheidsrechter eenmaal een beslissing heeft genomen, in principe niet meer voor de rechtbank aanhangig kan worden gemaakt. Arbitrage wordt vaak niet tot de alternatieve wijzen van geschillenbeslechting gerekend. Er bestaat een aantal communautaire en internationale rechtsinstrumenten die de alternatieve wijzen van geschillenbeslechting regelen of tot doel hebben deze te bevorderen. Nuttige informatie over dit onderwerp kunt u vinden door op de icoontjes "communautair recht" en "internationaal recht" te klikken.

Bovenkant paginaBovenkant pagina

Laatste aanpassing: 30-07-2004

 
  • Gemeinscheftsrecht
  • Internationaal recht

  • België
  • Bulgarije
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Duitsland
  • Estland
  • Ierland
  • Griekenland
  • Spanje
  • Frankrijk
  • Italië
  • Cyprus
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Hongarije
  • Malta
  • Nederland
  • Oostenrijk
  • Polen
  • Portugal
  • Roemenië
  • Slovenië
  • Slowakije
  • Finland
  • Zweden
  • Verenigd Koninkrijk