Cotygodniowe posiedzenia komisarzy

Posiedzenia Komisji odbywają się co tydzień i mają na celu omówienie wrażliwych kwestii politycznych oraz przyjęcie wniosków, które podlegają uzgadnieniom w ramach „procedury ustnej”.

Regulamin wewnętrzny zobowiązuje Komisję (28 komisarzy) do odbywania posiedzeń co najmniej raz w tygodniu.

W praktyce komisarze spotykają się w każdą środę w Brukseli, z wyjątkiem okresu, w którym odbywają się posiedzenia plenarne Parlamentu Europejskiego, kiedy to komisarze spotykają się w Strasburgu. W razie potrzeby możliwe jest zorganizowanie dodatkowych posiedzeń specjalnych, na przykład tuż przed ważnym posiedzeniem Rady (w której zasiadają przywódcy lub ministrowie państw członkowskich) lub w trakcie takiego posiedzenia.

Porządek obrad każdego posiedzenia opiera się głównie na programie prac Komisji. Każdy punkt porządku obrad jest przedstawiany przez komisarza odpowiedzialnego za obszar polityki, którego dotyczy ten punkt. Następnie cały zespół komisarzy podejmuje zbiorową decyzję w danej sprawie.

Zapraszamy do zapoznania się z porządkiem obrad kolejnego posiedzenia Komisji. Należy zauważyć, że porządek obrad jest sporządzany w języku francuskim, a następnie tłumaczony na język angielski. W związku z tym wersja dokumentu w języku francuskim może być dostępna w internecie kilka godzin wcześniej.

Procedura decyzyjna stosowana na cotygodniowych posiedzeniach jest zwana „procedurą ustną”. Jest ona stosowana wyłącznie w przypadku najważniejszych wniosków, które muszą zostać omówione przez komisarzy, zanim zostaną przyjęte.

W większości przypadków Komisja nie podejmuje jednak swoich decyzji podczas cotygodniowych posiedzeń, lecz w drodze „procedury pisemnej” – wniosek lub projekt dokumentu przekazuje się obiegowo wszystkim komisarzom, a każdy z nich może zgłosić swoje uwagi w określonym terminie.

Komisja posiada „prawo inicjatywy” w zakresie przedstawiania nowych wniosków ustawodawczych. Po podjęciu zbiorowej decyzji w sprawie danego wniosku, w większości przypadków (zgodnie ze standardową „zwykłą procedurą ustawodawczą” lub „procedurą współdecyzji”) jest on przekazywany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w celu dokonania jego przeglądu i przyjęcia.

Jednocześnie występuje się do parlamentów państw członkowskich UE o przedstawienie opinii w sprawie danego wniosku oraz o sprawdzanie, czy działanie na szczeblu UE jest faktycznie skuteczniejsze niż działanie na szczeblu regionalnym lub lokalnym (kontrola zgodności z zasadą pomocniczości).

Włącz duży kontrast Ustaw normalny rozmiar czcionki Powiększ rozmiar czcionki o 200% Wyślij tę stronę do znajomego Drukuj

 
Zobacz również
Jak ulepszyć ten portal?

Czy znaleźli Państwo poszukiwane informacje?

Tak Nie

Jakich informacji Państwo szukają?

Czy mają Państwo jakieś uwagi?