De kwaliteit en de samenstelling van biologisch veevoer is heel belangrijk voor de productie van biologisch vlees en andere dierlijke producten. Daarom zijn deze factoren vaak strikt vastgelegd in een verordening.

De bestaande EU-Verordening inzake biologische landbouw schrijft voor dat biologische boeren hun vee tenminste 85% biologisch veevoer voeren, afhankelijk van de soort. Vanaf 1 januari 2008 moeten boeren hun vee 100% biologisch voer geven om hun producten als biologisch op de markt te kunnen brengen of het EU-logo voor biologische producten te mogen voeren.

De nieuwe EU-Verordening die is voortgebouwd op de huidige regels, vereist voor de productie van biologisch veevoer het volgende:

• Voer moet gemaakt worden van biologische bestanddelen, behalve wanneer deze niet in biologische vorm beschikbaar zijn.
• Minimaal gebruik van veevoeradditieven en technische hulpstoffen. Dit mag alleen in geval van nood of met een specifiek nutritief doel
• Voer moet met zorg geproduceerd worden. Bij voorkeur door biologische, mechanische methodes.

Dieren in de biologische landbouw moeten permanent toegang hebben tot open weiland en ruwvoer. Dit is een voorgeschreven regel. Het veevoer moet afgestemd zijn op de specifieke voedingsbehoefte van elk dier en moet passen bij het stadium van zijnontwikkeling.

Biologisch veevoer moet bij voorkeur geproduceerd worden op de boerderij waar de dieren worden gehouden. Biologische landbouw wil namelijk zoveel mogelijk grondstoffen gebruiken die ter plaatse aanwezig zijn.

De volgende ingrediënten zijn verboden in biologisch veevoer:

• Groeistimulerende middelen
• Synthetische aminozuren
• Genetisch gemodificeerde organismen (GGO's).

Andere ingrediënten, zoals die hieronder worden genoemd mogen alleen in bepaalde omstandigheden worden gebruikt:

• Niet-biologisch veevoer van plantaardige oorsprong
• Veevoer van dierlijke en minerale oorsprong
• Additieven voor veevoer
• Diervoedingpreparaten, zoals enzymen en micro-organismen.
• Technische hulpstoffen

Biologische boeren vinden dat jonge dieren zoals kalveren of lammeren het beste gevoed kunnen worden met natuurlijke melk, liefst van hun eigen moeder.